Spis treści:
- Dierama – ciekawa bylina
- Ciekawe odmiany i gatunki dieramy
- Uprawa dieramy
- Gdzie sadzić dieramę?
Dierama – ciekawa bylina
Dierama (łac. Dierama) to niezwykła bylina z rodziny kosaćcowatych pochodząca z Południowej Afryki (w naturze rośnie na wilgotnych i górskich łąkach). Do Europy została sprowadzona przez szwedzkiego botanika Carla Petera Thunberga w 1772 roku. W zależności od gatunku osiąga od 60 do 150 cm wysokości. Dierama tworzy obfite kępy wąskich, trawiastych i szaro-zielonych liści (przypominają bardziej trawę). W naszych warunkach klimatycznych są one półzimozielone, co sprawia, że utrzymują się tylko w łagodne zimy.
W połowie lata wyrastają długie, łukowato przewieszające się na zewnątrz pędy. Choć sprawiają wrażenie cienkich, są one dość solidne. Pędy dieramy są zakończone delikatnymi lejkowatymi dzwonkami o barwie różowej, białej, kremowej czy fioletowej. Kwiaty składają się z sześciu listków okwiatu, zrośniętych ze sobą u podstawy w krótką rurkę. Kwitną one od lipca do września. Ciekawy wygląd dieramy sprawia, że bywa ona nazywana „anielską wędką” czy „dzwonami weselnymi”.
Ciekawe odmiany i gatunki dieramy
Wyróżnia się ponad 40 gatunków dieramy i jeszcze więcej odmian. Różnią się one wysokością, terminem kwitnienia, a także kolorem i kształtem kwiatów. Najbardziej znanym gatunkiem jest Dierama pulcherrimum („pulcherrimum” oznacza „najpiękniejszy”). Oprócz tego wyróżniamy takie gatunki, jak Dierama dracomontanum, Dierama robustum, Dierama tyrium, Dierama igneum oraz Dierama ambiguum. Do grona najciekawszych odmian możemy zaliczyć m.in.:
- 'Guinevere' – wyróżnia się białymi kwiatami z lekką nutką różu bądź fioletu;
- 'Cosmos' – odmiana o intensywnie fioletowych kwiatach;
- 'Snowbells' – tworzy czysto białe kwiaty;
- 'Ginny's Ultra Dark' – ciekawa odmiana o bordowych kwiatach;
- 'Blackberry Bells' – wyróżnia się różowo-fioletowymi kwiatami;
- 'Pink Rocket' – wyróżnia się kwiatami w kolorze różowym.
Uprawa dieramy
Z racji swojego pochodzenia uprawa dieramy nie należy do najprostszych. Jeśli jednak zapewnimy jej warunki zbliżone do naturalnych, odwdzięczy się pięknym wyglądem przez dłuższy czas. Roślina ta jest stosunkowo odporna na niskie temperatury, natomiast podczas srogich zim może przemarzać. Dlatego w chłodniejszych regionach kraju warto okryć dieramę na zimę (np. warstwą kory, torfu lub gałązkami świerkowymi). O czym jeszcze trzeba pamiętać, uprawiać tę niezwykłą roślinę w swoim ogrodzie?
- Stanowisko – należy przede wszystkim zacząć od wyboru odpowiedniego miejsca. Dierama preferuje stanowiska słoneczne, choć poradzi sobie też w półcieniu. Stanowisko do uprawy rośliny musi być dobrze przemyślane, gdyż nie lubi ona przesadzania.
- Sadzenie – bulwy sadzimy wiosną, na głębokości 5-8 cm. Przed posadzeniem roślin glebę należy przekopać, a w razie potrzeby zdrenować. Dieramę możemy również wyhodować z nasion. Warto jednak mieć na uwadze, że kiełkują one bardzo długo – od miesiąca do nawet pół roku.
- Gleba – podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne i stale lekko wilgotne, najlepiej o odczynie lekko kwaśnym. Szczególnie dobrze sprawdzi się ziemia piaszczysto-gliniasta. Z kolei w przypadku gleb gliniastych i ciężkich, warto zmieszać je z piaskiem lub torfem.
- Podlewanie – dierama ceni sobie umiarkowaną wilgotność gleby, dlatego ważne jest regularne podlewanie (zwłaszcza w czasie wyjątkowo upalnego i suchego lata). Należy przy tym unikać zastojów wody, gdyż może to doprowadzić do gnicia naszych okazów. Nadmierna wilgoć w glebie stanowi poważne zagrożenie dla roślin również w okresie zimowym.
- Nawożenie – choć dierama nie ma dużych wymagań pokarmowych, na początku sezonu warto zastosować nawozy długodziałające. Alternatywnie wokół roślin można rozsypać mączkę kostną, po czym wymieszać ją z wierzchnią warstwą gleby. Równie dobrze sprawdzi się siarczan potasu.
- Rozmnażanie – najlepszym sposobem na rozmnażanie dieramy jest podział rozrośniętych kęp. Robimy to wiosną lub po przekwitnięciu. Uzyskane w ten sposób nowe rośliny od razu wysadzamy na miejsce docelowe. Kolejną metodą jest rozmnażanie za pomocą nasion. Wysiewa się je płytko, z kolei optymalna temperatura kiełkowania wynosi 17 st. C. Należy jednak liczyć się z tym, że rozmnażanie dieramy z nasion jest praco- i czasochłonne, z kolei uzyskane w ten sposób rośliny zakwitają dopiero po kilku latach.
- Choroby i szkodniki – rośliny te rzadko padają ofiarą chorób i szkodników. Zazwyczaj problemy w ich uprawie wynikają z błędów uprawowych, związanych z nadmiarem wilgoci w podłożu. Niekiedy mogą jednak zostać zaatakowane przez przędziorka.
Gdzie sadzić dieramę?
Choć dierama jest wrażliwa na nadmiar wody w podłożu, szczególnie dobrze prezentuje się na obrzeżach oczek wodnych i stawów. Doskonale sprawdzi się w nasadzeniach pojedynczych jako soliter, a także w kompozycjach z innymi roślinami, takimi jak lawenda, kocimiętka, przywrotnik oraz liriope. Ponadto świetnie wygląda w towarzystwie traw ozdobnych. Dieramę można też uprawiać w dużych i wysokich pojemnikach na balkonie lub tarasie. W tym przypadku należy jednak pamiętać o regularnym podlewaniu oraz zabezpieczeniu rośliny przed mrozem. Dierama nadaje się także na kwiat cięty.
Źródło: deccoria.pl
