- Jakie iglaki można rozmnażać?
- Rozmnażanie iglaków – terminy
- Sposoby rozmnażania iglaków
Jakie iglaki można rozmnażać?
Rozmnażanie iglaków pozwoli nam zaoszczędzić i własnymi zasobami zapewnić sobie nowe okazy w ogrodzie. Oczywiście na efekty trzeba poczekać kilka lat, aż iglak rozwinie się i urośnie do normalnych rozmiarów.
Nie wszystkie iglaki łatwo się rozmnaża, bo dużo trudności sprawiają takie drzewa jak sosna, świerk lub jodła. Natomiast do tych, które łatwiej jest uprawiać, należą takie iglaki jak:
- jałowce - najłatwiej rozmnaża się jałowiec pospolity i jałowiec sabiński,
- żywotniki,
- cyprysiki - najłatwiej rozmnożyć cyprysik groszkowy i cyprysik Lawsona,
- cisy - które można dowolnie ciąć i formować.
Rozmnażanie iglaków – terminy
Rozmnażanie iglaków najlepiej przeprowadzać w sierpniu i wrześniu. Czasem robi się to również w terminie wiosennym ,a niektóre gatunki rozmnaża się nawet w okresie zimowym.
Jeśli chodzi o odpowiedni moment na pobranie sadzonek drzew iglastych, to najlepiej robić to: .
- wczesną jesienią – wrzesień lub październik to dobry czas na pobranie sadzonek tui, cyprysików i jałowców,
- po pierwszych przymrozkach – wtedy pozyskuje się sadzonki choin i cisów,
- okres wegetacji – czyli czerwiec lub lipiec, to najlepszy moment na pobranie sadzonek świerków karłowatych, ponieważ wtedy roślina ma dobrze uformowany pąk.
Sposoby rozmnażania iglaków
Rozmnażanie iglaków może być przeprowadzane na 4 różne sposoby. Różnią się one między sobą techniką, terminem oraz czasem oczekiwania na efekty. Przedstawiamy metody rozmnażania iglaków:
- Rozmnażanie iglaków przez sadzonki
W ten sposób rozmnaża się gatunki i odmiany cisów, cyprysików, metasekwoi chińskiej, jałowców, żywotników oraz karłowych i płożących form jodły, modrzewia sosny i świerka.
Najlepszym terminem na to jest sierpień lub wrzesień, gdy pędy są twarde, ale równocześnie nadal elastyczne, co ułatwia ich przycinanie.
Do rozmnażania najlepiej wybierać jednoroczne wierzchołki pędów. Należy uważać, aby nie pobrać zbyt młodych pędów, ponieważ mogą być one bardziej narażone na choroby.
Pobieranie należy wykonać ostrym nożem lub po prostu energicznie oderwać wybrane pędy. Sadzonki powinny mieć długość od 6 do 10 cm. W przypadku, gdy są one dłuższe, należy przyciąć ich wierzchołek. Zanim posadzi się sadzonki, to warto z ich dolnej części usunąć igły i łuski. Następnie sadzonki zanurza się w ukorzeniaczu.
Po posadzeniu w ziemi, sadzonki iglaków przechowuje się w ciepłym i wilgotnym miejscu. Do wykształcenia korzeni będą one potrzebowały temperatury od 18 do 22 stopni Celsjusza. Pierwsze korzenie powinny się pojawić po upływie 6-8 tygodni.
- Rozmnażanie iglaków przez okłady
Jest to przydatny sposób, szczególnie w warunkach amatorskiej uprawy. Sprawdzi się on wyjątkowo dobrze, gdy uprawia się formy płożące się, ponieważ ich pędy wypuszczają korzenie w miejscu stykania się z ziemią.
W tym przypadku na początku jesieni należy sprawdzić, czy w miejscach rozgałęzień nie powstały już młode korzenie. Jeżeli fragmenty wrastają w podłoże, to należy odciąć ukorzeniony pęd i wykopać sadzonkę, a następnie umieścić ją w wybranym przez nas miejscu. Ukorzenianie można przyspieszyć, podsypując nasady pędów mielonym torfem lub korą. Dzięki temu utrzymana zostanie wyższa wilgotność gleby.
- Rozmnażanie iglaków z nasion
Osoby bardzo cierpliwe, które nie potrzebują szybkich efektów, mogą rozmnażać iglaki z nasion. Muszą jednak mieć one świadomość, że otrzymane okazy zazwyczaj nie będą powtarzać cech rośliny matecznej.
Zebrane jesienią nasiona należy przechować w suchym i chłodnym miejscu aż do wiosny, a wysiewa się je w okresie od marca do maja. Nasiona umieszczone powinny być na powierzchni wilgotnego podłoża i przykryte warstwą torfu, a następnie piaskiem. Doniczki najlepiej umiejscowić w miejscu półcienistym, dbając o to, aby podłoże nie wyschło oraz by nie było zbyt wilgotne.
- Rozmnażanie iglaków przez szczepienie
Rozmnażanie iglaków przez szczepienie może być wykonywane na kilka sposobów. Najczęściej jednak stosowana jest metoda polegająca na połączeniu ze sobą zrazu, czyli części rośliny szlachetnej o atrakcyjnych cechach z podkładką, czyli rośliną stanowiącą podstawę dla rozwoju nowego okazu.
Na podkładki pod iglaki należy wybrać rośliny dwuletnie, które będą grubsze od zrazów. Cięcia przeprowadza się za pomocą specjalnego noża – okulizaka. Zraz i podkładkę można łączyć na wiele sposobów, ale najskuteczniej będzie użyć specjalistycznej taśmy do szczepień.
