Spis treści:
- Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens) - niewymagająca krzewinka
- Zasady uprawy ubiorka wiecznie zielonego
- Co zrobić, by ubiorek wiecznie zielony kwitł dwa razy w sezonie?
- Gdzie sadzić ubiorka wiecznie zielonego i z jakimi roślinami zestawiać?
Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens) - niewymagająca krzewinka
Pewne rośliny nie potrzebują skrupulatnej opieki, by zachwycały zdrowym wzrostem i obfitym kwitnieniem. Jedną z nich jest ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens), niewymagająca zimozielona krzewinka z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), która w naszych warunkach klimatycznych jest w pełni odporna na mróz.
Wiosną ubiorek wiecznie zielony daje z siebie wszystko, kwitnąc tak obficie, że żaden z jego zimozielonych liści nie jest widoczny spod kwietnej poduchy. Białe jak śnieg kwiaty zebrane w spłaszczone baldachogrona pojawiają się od kwietnia do końca maja lub początku czerwca. W miarę przekwitania delikatnie różowieją. Na tym jednak nie koniec - roślina po przycięciu kwitnie jeszcze raz na przełomie lata i jesieni.
Ogromną zaletą ubiorka wiecznie zielonego są gładkie, skórzaste, ciemnozielone liście o lancetowatym kształcie i długości 2-4 cm. Stanowią jego ozdobę przez cały rok, ponieważ nie opadają na zimę. Gęsto porastają rozgałęzione, pokładające się pędy. Krzewinka ta szybko się rozrasta, tworząc zwarte kępy o wysokości 20-40 cm (w zależności od odmiany).
Zobacz również:
Zasady uprawy ubiorka wiecznie zielonego
W uprawie ubiorka wiecznie zielonego nie ma nic trudnego. Można nawet o nim zapomnieć, a i tak będzie niestrudzenie kwitł mimo suszy czy słabej gleby. Warto jednak wiedzieć, w jakich warunkach czuje się najlepiej, by ukazał pełnię swej urody. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wskazówek na temat uprawy ubiorka wiecznie zielonego.
- Gleba - krzewinka ta najlepiej rośnie w piaszczysto-gliniastej, przepuszczalnej i umiarkowanie żyznej ziemi o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego. Nie sprzyja jej natomiast gleba ciężka i zbita, w której długo zalega woda.
- Stanowisko - ubiorka wiecznie zielonego warto sadzić w pełnym słońcu. Poradzi sobie również w częściowo zacienionych miejscach, jednak tam kwitnie słabiej, a jego pędy się wyciągają, przez co traci charakterystyczny poduszkowy pokrój. Wybrane stanowisko powinno być osłonięte od wiatru.
- Podlewanie - roślina ta jest w dużej mierze odporna na suszę, więc potrzebuje mało wody i nawet bez niej kwitnie. Jej długotrwały brak może jednak sprawić, że pędy zaczną nieestetycznie drewnieć i ogołacać się od dołu. Dlatego w razie upałów i przedłużających się okresów bezdeszczowych możemy od czasu do czasu oszczędnie podlać krzewinkę.
- Nawożenie - niewygórowane wymagania pokarmowe ubiorka wiecznie zielonego sprawiają, że nie trzeba często go zasilać. Wystarczy podsypać go raz na wiosnę kompostem, by zdrowo rósł i dobrze kwitł.
- Zimowanie - gatunek ten jest w pełni mrozoodporny. Ze względu jednak na to, że zachowuje liście na zimę, przy braku opadów śniegu warto okryć go stroiszem albo agrowłókniną, by zapobiec ich wysuszeniu przez słońce i wiatr. W czasie zimy roślinie szkodzi też nadmiar wilgoci.
- Choroby i szkodniki - ubiorek wiecznie zielony jest bardzo odporny, jednak przy wysokiej wilgotności może zostać porażony chorobami grzybowymi (mączniakiem prawdziwym albo plamistością liści). Sporadycznie atakują go mszyce, otwiera się w nowym oknie.
Co zrobić, by ubiorek wiecznie zielony kwitł dwa razy w sezonie?
Ubiorek wiecznie zielony obficie kwitnie na wiosnę, ale kaskady (już nieco mniej spektakularne) mogą pojawić się jeszcze raz w drugiej połowie sezonu. Jeśli chcemy, by krzewinka na nowo zawiązała pąki, musimy ją przyciąć po zakończeniu pierwszego kwitnienia. Równocześnie sprawimy, że kępa się zagęści i zazieleni, bo nie będzie brzydko ogołacać się w środowej części.
Jak to zrobić? Wystarczy przyciąć wszystkie przekwitłe pędy o 1/2 lub 1/3 ich długości. Korzystamy w tym celu z ostrych i zdezynfekowanych narzędzi. Stare i zaniedbane kępy możemy skrócić nawet niżej (na wysokości ok. 10 cm nad ziemią), dzięki czemu wypuszczą masę nowych pędów. W ten prosty sposób je odmłodzimy.
Gdzie sadzić ubiorka wiecznie zielonego i z jakimi roślinami zestawiać?
Ubiorka wiecznie zielonego możemy sadzić w ogrodzie przez całą wiosnę i jesień, zachowując 30-40 cm między sadzonkami, bo z czasem mocno się rozrosną. Aby uzyskać gęsty, kwietny dywan, potrzebujemy 8-10 roślin na każdy metr kwadratowy. Gdzie najlepiej sadzić te wytrzymałe krzewinki? Dobre miejsca dla nich to:
- ogródki skalne,
- krawędzie murków, schody i skarpy,
- obwódki rabat i ścieżki ogrodowe,
- donice na balkonie i tarasie.
Rośliny te można wykorzystać też w celach okrywowych, ponieważ szybko wypełniają puste przestrzenie. Ubiorka wiecznie zielonego warto zestawiać z innymi gatunkami, które podkreślą jego urodę. Stworzy piękne kompozycje z floksami szydlastymi, żagwinem ogrodowym, otwiera się w nowym oknie, smagliczką pagórkową, chabrem górskim czy mydlnicą bazyliowatą. Polubi się też z irysami, tulipanami, hiacyntami oraz narcyzami, które wiosną kwitną o podobnej porze.
Ubiorek wiecznie zielony sprawdzi się w każdym ogrodzie, zarówno tym wiejskim, jak i miejskim, bo jest odporny na zanieczyszczenia powietrza. Polecamy go wszystkim miłośnikom roślin, a zwłaszcza tym początkującym.
Źródło: deccoria.pl
