Spis treści:
- Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens) - niewymagająca krzewinka
- Zasady uprawy ubiorka wiecznie zielonego
- Co zrobić, by ubiorek wiecznie zielony kwitł dwa razy w sezonie?
- Gdzie sadzić ubiorka wiecznie zielonego i z jakimi roślinami zestawiać?
Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens) - niewymagająca krzewinka
Pewne rośliny nie potrzebują skrupulatnej opieki, by zachwycały zdrowym wzrostem i obfitym kwitnieniem. Jedną z nich jest ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens), niewymagająca zimozielona krzewinka z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), która w naszych warunkach klimatycznych jest w pełni odporna na mróz.
Wiosną ubiorek wiecznie zielony daje z siebie wszystko, kwitnąc tak obficie, że żaden z jego zimozielonych liści nie jest widoczny spod kwietnej poduchy. Białe jak śnieg kwiaty zebrane w spłaszczone baldachogrona pojawiają się od kwietnia do końca maja lub początku czerwca. W miarę przekwitania delikatnie różowieją. Na tym jednak nie koniec - roślina po przycięciu kwitnie jeszcze raz na przełomie lata i jesieni.
Ogromną zaletą ubiorka wiecznie zielonego są gładkie, skórzaste, ciemnozielone liście o lancetowatym kształcie i długości 2-4 cm. Stanowią jego ozdobę przez cały rok, ponieważ nie opadają na zimę. Gęsto porastają rozgałęzione, pokładające się pędy. Krzewinka ta szybko się rozrasta, tworząc zwarte kępy o wysokości 20-40 cm (w zależności od odmiany).
Zobacz również:
Zasady uprawy ubiorka wiecznie zielonego
W uprawie ubiorka wiecznie zielonego nie ma nic trudnego. Można nawet o nim zapomnieć, a i tak będzie niestrudzenie kwitł mimo suszy czy słabej gleby. Warto jednak wiedzieć, w jakich warunkach czuje się najlepiej, by ukazał pełnię swej urody. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wskazówek na temat uprawy ubiorka wiecznie zielonego.
- Gleba - krzewinka ta najlepiej rośnie w piaszczysto-gliniastej, przepuszczalnej i umiarkowanie żyznej ziemi o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego. Nie sprzyja jej natomiast gleba ciężka i zbita, w której długo zalega woda.
- Stanowisko - ubiorka wiecznie zielonego warto sadzić w pełnym słońcu. Poradzi sobie również w częściowo zacienionych miejscach, jednak tam kwitnie słabiej, a jego pędy się wyciągają, przez co traci charakterystyczny poduszkowy pokrój. Wybrane stanowisko powinno być osłonięte od wiatru.
- Podlewanie - roślina ta jest w dużej mierze odporna na suszę, więc potrzebuje mało wody i nawet bez niej kwitnie. Jej długotrwały brak może jednak sprawić, że pędy zaczną nieestetycznie drewnieć i ogołacać się od dołu. Dlatego w razie upałów i przedłużających się okresów bezdeszczowych możemy od czasu do czasu oszczędnie podlać krzewinkę.
- Nawożenie - niewygórowane wymagania pokarmowe ubiorka wiecznie zielonego sprawiają, że nie trzeba często go zasilać. Wystarczy podsypać go raz na wiosnę kompostem, by zdrowo rósł i dobrze kwitł.
- Zimowanie - gatunek ten jest w pełni mrozoodporny. Ze względu jednak na to, że zachowuje liście na zimę, przy braku opadów śniegu warto okryć go stroiszem albo agrowłókniną, by zapobiec ich wysuszeniu przez słońce i wiatr. W czasie zimy roślinie szkodzi też nadmiar wilgoci.
- Choroby i szkodniki - ubiorek wiecznie zielony jest bardzo odporny, jednak przy wysokiej wilgotności może zostać porażony chorobami grzybowymi (mączniakiem prawdziwym albo plamistością liści). Sporadycznie atakują go mszyce.
Co zrobić, by ubiorek wiecznie zielony kwitł dwa razy w sezonie?
Ubiorek wiecznie zielony obficie kwitnie na wiosnę, ale kaskady (już nieco mniej spektakularne) mogą pojawić się jeszcze raz w drugiej połowie sezonu. Jeśli chcemy, by krzewinka na nowo zawiązała pąki, musimy ją przyciąć po zakończeniu pierwszego kwitnienia. Równocześnie sprawimy, że kępa się zagęści i zazieleni, bo nie będzie brzydko ogołacać się w środowej części.
Jak to zrobić? Wystarczy przyciąć wszystkie przekwitłe pędy o 1/2 lub 1/3 ich długości. Korzystamy w tym celu z ostrych i zdezynfekowanych narzędzi. Stare i zaniedbane kępy możemy skrócić nawet niżej (na wysokości ok. 10 cm nad ziemią), dzięki czemu wypuszczą masę nowych pędów. W ten prosty sposób je odmłodzimy.
Gdzie sadzić ubiorka wiecznie zielonego i z jakimi roślinami zestawiać?
Ubiorka wiecznie zielonego możemy sadzić w ogrodzie przez całą wiosnę i jesień, zachowując 30-40 cm między sadzonkami, bo z czasem mocno się rozrosną. Aby uzyskać gęsty, kwietny dywan, potrzebujemy 8-10 roślin na każdy metr kwadratowy. Gdzie najlepiej sadzić te wytrzymałe krzewinki? Dobre miejsca dla nich to:
- ogródki skalne,
- krawędzie murków, schody i skarpy,
- obwódki rabat i ścieżki ogrodowe,
- donice na balkonie i tarasie.
Rośliny te można wykorzystać też w celach okrywowych, ponieważ szybko wypełniają puste przestrzenie. Ubiorka wiecznie zielonego warto zestawiać z innymi gatunkami, które podkreślą jego urodę. Stworzy piękne kompozycje z floksami szydlastymi, żagwinem ogrodowym, smagliczką pagórkową, chabrem górskim czy mydlnicą bazyliowatą. Polubi się też z irysami, tulipanami, hiacyntami oraz narcyzami, które wiosną kwitną o podobnej porze.
Ubiorek wiecznie zielony sprawdzi się w każdym ogrodzie, zarówno tym wiejskim, jak i miejskim, bo jest odporny na zanieczyszczenia powietrza. Polecamy go wszystkim miłośnikom roślin, a zwłaszcza tym początkującym.
Źródło: deccoria.pl
