Spis treści:
- Enkiant dzwonkowaty - krzew z Japonii
- Ciekawe odmiany enkianta
- Wymagania i uprawa enkianta
Enkiant dzwonkowaty to krzew pochodzący z Japonii, który ma delikatne kwiaty przypominające lampiony, a jego liście jesienią przebarwiają się na czerwono. Dostępnych jest kilka odmian enkianta, które różnią się m.in. wybarwieniem kwiatów i wysokością. Enkiant nie jest wymagający, a jego uprawa wygląda podobnie, jak u różaneczników i azalii.
Enkiant dzwonkowaty - krzew z Japonii
Enkiant dzwonkowaty (Enkianthus campanulatus) to wolno rosnący, liściasty krzew z rodziny wrzosowatych (Ericaceae), pochodzący z górskich lasów Japonii i Azji Wschodniej. Może przyjmować formę większego krzewu lub małego drzewka dorastającego maksymalnie do 3-5 m wysokości. Enkiant ma wzniesiony, rozłożysty i często nieregularny pokrój.
Liście są eliptyczne, ciemnozielone i z obu stron pokryte delikatnymi włoskami - jesienią przyjmują intensywne odcienie czerwieni, pomarańczu i złota, co sprawia, że krzew pozostaje dekoracyjny przez większość sezonu. Jednak najbardziej charakterystycznym elementem enkianta są liczne kwiaty o dzwonkowatym kształcie, których gęste grona zwykle pojawiają się na przełomie maja i czerwca. Są miododajne i przyciągają do ogrodu liczne owady zapylające.
Kwiaty są niewielkie, najczęściej kremowe, często z delikatnym czerwonym żyłkowaniem i kontrastującym ciemniejszym brzegiem - co nadaje im subtelny, porcelanowy wygląd. Chociaż warto zaznaczyć, że obecnie na rynku są dostępne liczne odmiany barwne. Forma kwiatów i zwisający układ w gronach mogą przywodzić na myśl kolorowe konwalie.
Zobacz również:
Ciekawe odmiany enkianta
Enkiant dzwonkowaty występuje w wielu odmianach barwnych, które różnią się także wysokością:
- 'Victoria' - odmiana wysoka, dorasta do 5 m wysokości. Kwiaty drobne, kremowożółte z różowym unerwieniem.
- 'Albiflorus' - osiąga do 2 m wysokości. Kwiaty duże i kremowe bez charakterystycznego dla gatunku prążkowania.
- 'Ruby Glow' - odmiana kompaktowa, dorastająca do 1,5 m wysokości. Kwiaty w kolorze jasnoczerwonym.
- 'Pagoda' - dorasta do 4-5 m wysokości. Kwiaty mogą przybierać barwy od jasnego różu, aż po karmin.
- 'Red Bells' - odmiana kompaktowa, dorastająca do 1,5-2 m. Wyróżnia się wyrazistymi, czerwonymi kwiatami z jasnym obrzeżeniem.
- 'Prettycoat' - osiąga do 2 m wysokości. Odmiana o śnieżnobiałych kwiatach z delikatnie zaróżowionymi brzegami. Pędy wiosenne są czerwone.
Wymagania i uprawa enkianta
Enkiant dzwonkowaty jest prosty i mało wymagający w uprawie. Może rosnąć zarówno na stanowisku półcienistym, jak i słonecznym. Jest dostatecznie mrozoodporny jak na polskie warunki klimatyczne, dzięki czemu nie wymaga okrywania na zimę. Enkiant należy do tej samej rodziny co różanecznik, dlatego też ma podobne preferencje względem gleby - powinna ona być:
- żyzna i bogata w próchnicę;
- dobrze zdrenowana;
- stale lekko wilgotna;
- o odczynie kwaśnym - pH w zakresie mniej więcej 4-5,5.
Dlatego też w praktyce ogrodowej często traktuje się go podobnie, jak różaneczniki czy azalie i sadzi na stanowisku wśród roślin kwasolubnych. Wiosną i latem - zależności od lokalnych opadów - można podlewać roślinę 1-2 razy w tygodniu. Jednak w czasie upałów i suszy warto zwiększyć częstotliwość podlewania nawet do 3 razy w tygodniu.
Glebę wokół krzewu można wyściółkować warstwą kory sosnowej (ok. 5-7 cm), która ogranicza parowanie wody i nagrzewanie się ziemi oraz powoli się rozkładając, dodatkowo pomaga utrzymać jej kwaśny odczyn. Nawożenie enkianta powinno być umiarkowane. Wystarczy zasilić krzew 1-2 razy w sezonie nawozem do roślin wrzosowatych, a jesienią podsypać kwaśnym kompostem.
Enkiant nie wymaga intensywnego cięcia - dobrze prezentuje się w naturalnym pokroju, więc zabieg zwykle ogranicza się do usuwania suchych lub uszkodzonych pędów. Ewentualne mocniejsze cięcia wykonuje się po kwitnieniu, ponieważ kwiaty pojawiają się na pędach zeszłorocznych.
Źródło: deccoria.pl
