Spis treści:
- W jaki sposób można rozmnożyć laurowiśnie wschodnią?
- Kiedy najlepiej pobierać sadzonki laurowiśni?
- Jak rozmnożyć laurowiśnię z sadzonek pędowych? Instrukcja krok po kroku
- Warunki ukorzeniania i pielęgnacja młodych laurowiśni
Laurowiśnię wschodnią można rozmnożyć z sadzonek pędowych, odkładów poziomych lub nasion, przy czym metoda z sadzonek pędowych jest najprostsza. Optymalnym czasem na pobieranie sadzonek laurowiśni są lipiec i sierpień, gdy pędy są półzdrewniałe i najlepiej się ukorzeniają. Aby sadzonki dobrze się ukorzeniły i rozwijały, wymagają stałej wilgotności, ciepła oraz zimowania w chłodnym, jasnym pomieszczeniu.
W jaki sposób można rozmnożyć laurowiśnie wschodnią?
Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus L.), zwana też wawrzynośliwą, to zimozielony krzew z rodziny różowatych. Najczęściej stosowana jest na żywopłoty, bo błyskawicznie rośnie, a jej duże, błyszczące liście są ozdobą nawet po kwitnieniu. Laurowiśnię wschodnią można rozmnożyć z nasion, z odkładów poziomych i z sadzonek pędowych. Ta ostatnia metoda jest zdecydowanie prostsza.
Rozmnażanie wawrzynośliwy z sadzonek pędowych polega na pobraniu z krzewu tegorocznych pędów. Następnie trzeba je ukorzenić, co trwa od 6 do 10 tygodni. Potem młode sadzonki wymagają zimowania, ponieważ są zbyt delikatne, by przetrwać mrozy. Do gruntu można je przenieść w kolejnym sezonie, na wiosnę.
Laurowiśnię można też rozmnożyć z odkładów poziomych, co polega na przygięciu dolnego pędu i zakopaniu go w ziemi. Końcówkę pędu warto przed wkopaniem ukośnie naciąć, co ułatwi jej wytworzenie korzeni. Ten zabieg najlepiej przeprowadzić wiosną na długich, elastycznych pędach, które dobrze przetrwały zimę. Ukorzenianie będzie trwało od kilku miesięcy do roku. Jesienią lub wiosną w kolejnym sezonie można odciąć pęd od rośliny matecznej i przesadzić w inne miejsce.
Najwięcej cierpliwości wymaga rozmnażanie laurowiśni z nasion. Jest to też sposób, który daje relatywnie najmniejsze szanse na sukces w porównaniu z pozostałymi dwoma. Jesienią należy zebrać owoce z rośliny i wydobyć z nich nasiona. Wymagają one oczyszczenia i osuszenia. W połowie stycznia nasiona trzeba poddać stratyfikacji, która może trwać 2-3 miesiące. Polega to na umieszczeniu nasion w wilgotnym piasku i trzymaniu ich w lodówce. W marcu lub kwietniu wysiewamy nasiona do małych doniczek, a gdy rozsady osiągną wysokość 10-15 cm, można przenieść je do gruntu.
Kiedy najlepiej pobierać sadzonki laurowiśni?
Najlepszym momentem na pobieranie sadzonek laurowiśni jest lipiec i sierpień. Wtedy roślina jest w pełni wegetacji, a jej pędy są już odpowiednio wyrośnięte, ale wciąż półzdrewniałe. Taki materiał najłatwiej się ukorzenia, bo tkanki mają jeszcze zdolność intensywnego wzrostu, a jednocześnie są na tyle dojrzałe, by nie więdnąć i nie gnić.
Zobacz również:
Jeśli pobierzemy sadzonki zbyt wcześnie, pędy będą miękkie i delikatne. W takim stanie łatwo tracą wodę i szybko więdną. Są też bardziej podatne na choroby grzybowe, co mocno obniża szanse na wytworzenie silnego systemu korzeniowego. Zbyt późne pobieranie sadzonek również nie jest korzystne. Wtedy pędy zaczynają drewnieć przed zimą i przechodzą w stan przygotowania do spoczynku. Ten proces pomoże im przetrwać mrozy i zebrać siły do nowego sezonu, ale dla rozmnażania jest niekorzystny. W efekcie proces ukorzeniania jest wolniejszy i mniej efektywny, a nawet może wcale się nie rozpocząć. Dlatego właśnie szczyt lata to optymalnym czasem na pobieranie sadzonek. Zapewnia najlepszą równowagę między dojrzałością pędów a ich zdolnością do szybkiego i skutecznego ukorzeniania.
Jak rozmnożyć laurowiśnię z sadzonek pędowych? Instrukcja krok po kroku
Rozmnażanie laurowiśni z sadzonek pędowych to z najprostsza i najskuteczniejsza metoda uzyskania nowych roślin. Jeśli wykonasz zabieg w odpowiednim terminie i zrobisz to dobrze, pędy szybko się ukorzenią. Cały proces nie jest skomplikowany, ale wymaga precyzji i cierpliwości.
- Wybór odpowiednich pędów
Na sadzonki wybieraj zdrowe, silne przyrosty z bieżącego roku, najlepiej półzdrewniałe. Ich szczyty powinny być zielone, a nasady zdrewniałe. Najlepsze są pędy z intensywnie zielonymi liśćmi, bez oznak chorób czy uszkodzeń.
- Pobieranie sadzonek
Z wybranego pędu odetnij fragment o długości około 10-15 cm, najlepiej tuż pod węzłem, z którego wyrastają liście. Dolne liście usuń, zostawiając jedynie 2-3 na szczycie. Dzięki temu ograniczysz parowanie wody i zmniejszysz ryzyko więdnięcia sadzonki, zanim zdąży się ukorzenić.
- Przygotowanie do ukorzeniania
Dolną część sadzonki zanurz w ukorzeniaczu przeznaczonym do roślin półzdrewniałych. Przyspieszy to proces tworzenia korzeni, który u laurowiśni wschodniej jest dość długi. Następnie przygotuj lekkie, przepuszczalne podłoże, które zapewni odpowiednią wilgotność i dostęp powietrza do rozwijających się korzeni. Może to być mieszankę torfu z piaskiem lub perlitem,
- Sadzenie
Sadzonki umieść w podłożu na głębokość kilku centymetrów, aby stabilnie się trzymały. Delikatnie ugnieć ziemię wokół nich i podlej. Na tym etapie kluczowe jest utrzymanie stałej, umiarkowanej wilgotności. Podłoże nie może przesychać, ale też nie powinno być mokre.
- Stanowisko
Aby sadzonki dobrze się przyjęły, potrzebują wysokiej wilgotności powietrza i ciepła. Najlepiej ustaw je w jasnym miejscu, ale bez bezpośredniego nasłonecznienia. Możesz przykryć je podziurawioną folią lub plastikową butelką, co ograniczy utratę wilgoci. Pamiętaj jednak o regularnym wietrzeniu, aby zapobiec rozwojowi pleśni.
- Czas ukorzeniania i pielęgnacja
Proces tworzenia korzeni trwa zwykle od kilku do kilkunastu tygodni. W tym czasie najważniejsze jest utrzymanie stabilnych warunków, czyli wilgotnego podłoża, ciepła i rozproszonego światła.
Warunki ukorzeniania i pielęgnacja młodych laurowiśni
Aby sadzonki laurowiśni prawidłowo się ukorzeniły, potrzebują ciepła i wilgoci. Wszelkie skrajności są niewskazane. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie przelane. Przesuszenie szybko prowadzi do więdnięcia, natomiast nadmiar wody sprzyja gniciu. Równie ważna jest wysoka wilgotność powietrza i jasne stanowisko z rozproszonym światłem. Dlatego sadzonki najlepiej trzymaj w mini szklarni lub pod osłoną, którą regularnie należy regularnie wietrzyć.
Kiedy sadzonki zaczną wypuszczać liście, oznacza to, że już się ukorzeniły. Wtedy możesz je przesadzić do większych doniczek z przepuszczalnym podłożem. Młode laurowiśnie są znacznie bardziej wrażliwe niż dorosłe krzewy i dlatego nie powinny zimować na zewnątrz. Z drugiej strony przegrzane powietrze w naszych mieszkaniach również im nie służy. Dlatego pierwszą zimę powinny spędzić w chłodnym i jasnym miejscu o temperaturze 5-10 stopni Celsjusza. Może to być garaż, jasna piwnica lub weranda.
Zobacz również:
W czasie zimy sadzonki podlewaj oszczędnie, ale nie dopuszczaj do całkowitego przesuszenia podłoża. Laurowiśnia to roślina zimozielona, z której woda paruje przez liście również zimą. Na przełomie kwietnia i maja możesz sadzonki bezpiecznie przenieść do gruntu. Wcześniej hartuj je przez 10 dni, wynosząc codziennie na zewnątrz w ciągu dnia. Codziennie wydłużaj czas ich pobytu na zewnątrz.
Źródło: deccoria.pl
