Spis treści:
- Bukszpan w ogrodzie - wady i zalety
- Czym zastąpić bukszpan - 10 najlepszych zamienników
- Co zagraża zamiennikom bukszpanu?
Bukszpan w ogrodzie - wady i zalety
Przez całe dekady bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) był jednym z najchętniej sadzonych w ogrodach krzewów. Znajdowaliśmy dla niego różne zastosowania - doskonale sprawdzał się w formie niskiego żywopłotu, efektownie formowanych kul w donicach czy na obwódkach rabat. Ta zimozielona, odporna na mróz i długowieczna roślina o wyjątkowo gęstym ulistnieniu doskonale sprawdzała się jako całoroczna ozdoba ogrodu.
Bukszpany mają swoje mocne strony, dziś jednak widzimy je w ogrodach coraz rzadziej. Wiele osób zrezygnowało z uprawy tych krzewów, bo są niemal bezustannie atakowane przez inwazyjnego szkodnika - ćmę bukszpanową. Ten nocny motyl składa na nich jaja, a wylęgające się z nich larwy pożerają liście oraz młodą korę na pędach, co prowadzi do obumarcia roślin.
Ćma bukszpanowa jest największym, ale niejedynym problemem tych krzewów. Bukszpany są podatne na choroby grzybowe, takie jak plamistość liści, fytoftoroza oraz zamieranie pędów. Wszystko to sprawia, że wielu ogrodników szuka dla nich dobrej alternatywy. Na szczęście wybór ciekawych roślin jest niemały.
Zobacz również:
Czym zastąpić bukszpan - 10 najlepszych zamienników
Właściciele ogrodów mają dość ciągłej walki z ćmą bukszpanową i wolą sadzić w ogrodzie krzewy, które nie są podatne na ataki tego szkodnika. Warto, aby równocześnie miały podobne do bukszpanu do zalety - gęsto rosły, dobrze znosiły przycinanie, były zimozielone i wytrzymałe na trudne warunki. Na szczęście takich atrakcyjnych alternatyw nie brakuje.
Czym zastąpić bukszpan? Przedstawiamy 10 roślin, które doskonale się do tego nadają.
1. Suchodrzew chiński (Lonicera pileata) - jego długie, malowniczo przewieszające się pędy są przez cały rok obsypane błyszczącymi, zielonymi liśćmi. Suchodrzew chiński bardzo szybko rośnie, dobrze znosi nawet radykalne cięcie i jest wystarczająco mrozoodporny, by przetrwać polską zimę (jeśli jest bezśnieżna, wymaga okrycia). Nadaje się na gęsty, niski żywopłot.
2. Berberys bukszpanolistny (Berberis buxifolia) - w ogrodzie osiąga zazwyczaj 1,5 m. Ma rozgałęzione, kolczaste pędy, które zdobią skórzaste, ciemnozielone liście podobne jak u bukszpanów. W maju i czerwcu jego żółte kwiaty są chętnie odwiedzane przez zapylacze, a od sierpnia do października owoce przyciągają ptaki. Berberys bukszpanolistny jest całkowicie odporny na mróz i nie boi się suszy.
3. Cis pospolity (Taxus baccata) - podobnie jak bukszpan jest długowieczny. Ma charakterystyczne, spłaszczone i ciemnozielone igły utrzymujące się również zimą, które są wyraźnie jaśniejsze od spodu. Dobrze rośnie w cieniu, toleruje przycinanie i rzadko choruje, jest jednak rośliną trującą. Cis pospolity wykorzystujmy tylko w tych ogrodach, w których nie przebywają małe dzieci lub zwierzęta.
4. Ostrokrzew bukszpanowy (Ilex crenata) - nazywa się go również ostrokrzewem karbowanolistnym. Do złudzenia przypomina bukszpan - z daleka jego liście są niemal identyczne, ale ćma bukszpanowa omija go szerokim łukiem. Wadą tego krzewu jest niepełna mrozoodporność (do -18°C), wrażliwość na suszę oraz konieczność uprawy w kwaśnej glebie (pH 5,0-6,5). Jest za to wysoce odporny na choroby grzybowe.
5. Berberys Juliany (Berberis julianae) - ten rzadko spotykany w naszych ogrodach krzew zachwyca gęstym ulistnieniem. Błyszczące liście mające piłkowane brzegi przez większość sezonu są zielone, ale jesienią nabierają czerwonobrązowych odcieni. Ze względu na długie, silne ciernie berberys Julianny sadzony na żywopłot jest barierą nie do przekroczenia. Warto go uprawiać w ciepłych rejonach kraju ze względu na umiarkowaną mrozoodporność (do -20°C).
6. Ligustr jajolistny (Ligustrum ovalifolium) - ma piękne, eliptyczne liście, które w łagodne zimy pozostają na krzewie. Jest rośliną miododajną - ukazujące się od czerwca do sierpnia białe kwiaty wabią mnóstwo zapylaczy. Jesienią przekształcają się w owoce - dla nas trujące, ale stanowiące przysmak dla ptaków. Ligustr jajolistny najlepiej się czuje na zacisznych i słonecznych stanowiskach.
7. Głogownik Frasera (Photinia fraseri) - to kolejny zimozielony krzew, który jest doskonałym zamiennikiem bukszpanu. Jego młode przyrosty przebarwiają się na jaskrawoczerwony kolor, a jesienią wszystkie liście nabierają takiej barwy. Atrakcyjne są też ukazujące się w czerwcu kwiaty głogownika Frasera - białe, zebrane w delikatne wiechy. Rośnie ok. 15 cm w ciągu roku. Poleca się go do uprawy w ciepłych rejonach kraju.
8. Trzmielina japońska (Euonymus japonicus) - ten zimozielony krzew występuje w wielu odmianach, których największym atutem są barwne liście - mogą być nie tylko zielone, ale też żółte lub ozdobione kontrastującą obwódką. Pstre odmiany potrzebują dużo słońca, zielone natomiast radzą sobie również w półcieniu. Trzmielina lubi cięcie i szybko się po nim regeneruje. W chłodniejszych regionach kraju potrzebuje zimowego okrycia.
9. Suchodrzew lśniący (Lonicera nitida) - to zimozielony krzew o szybkim tempie wzrostu, który osiąga w naszych ogrodach ok. 1,5 m wysokości. Można go ciąć nawet 3 razy w sezonie, formując wedle uznania. Większość odmian toleruje mróz do -25°C. Nadają się do sadzenia w formie żywopłotu, w donicach i na obwódkach.
10. Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera) - każdy wielbiciel iglaków będzie zadowolony z tej alternatywy bukszpanu. Osiąga 1,5-2 m wysokości, ma efektowny, luźny pokrój i miękkie, błyszczące, gęsto ułożone igły. Cyprysik groszkowy jest łatwy w uprawie i długowieczny, ale trzeba mu zapewnić zasobną, wilgotną glebę o odczynie lekko kwaśnym.
Co zagraża zamiennikom bukszpanu?
Ogrodnicy szukają alternatywy dla bukszpanu ze względu na żarłoczną ćmę, która nie zostawia tego krzewu w spokoju. Zimozielone zamienniki, choć ogólnie bardzo odporne, mają jednak również własnych wrogów i problemy, z którymi muszą się mierzyć. Często kłopoty sprawiają takie szkodniki jak mszyce, opuchlaki, miniarki, przędziorki czy miseczniki.
Nie zapominajmy, że nie wszystkie krzewy są równie odporne na choroby - trzmielinę japońską często atakuje mączniak prawdziwy, a głogownika plamistość liści, zwłaszcza gdy jest uprawiany w nadmiernie wilgotnej glebie. Wiele spośród wymienionych gatunków dobrze znosi polską zimę, ale niektóre mogą przemarzać. Pamiętajmy też, że wszystkie gatunki zimozielone narażone są na wystąpienie suszy fizjologicznej, czyli stanu, w którym rośliny są niezdolne do pobierania wody z zamarzniętej gleby.
Źródło: deccoria.pl
