Spis treści:
- Rodochiton purpurowy (Rhodochiton atrosanguineus) - kwitnące pnącze
- Jak uprawiać rodochiton purpurowy?
- Rodochiton purpurowy - zastosowania w ogrodzie
Rodochiton purpurowy (Rhodochiton atrosanguineus) - kwitnące pnącze
Rodochiton purpurowy (Rhodochiton atrosanguineus) jest mało popularnym w polskich ogrodach pnączem, choć zasługuje na większe zainteresowanie. Należy do rodziny babkowatych (Plantaginaceae) i pochodzi z Meksyku, gdzie jest byliną. W naszym, chłodniejszym klimacie traktuje się go najczęściej jako roślinę jednoroczną. Nie jest odporny na mróz, choć można go zimować, by cieszyć się jego wyjątkową urodą przez wiele sezonów.
Jak wygląda rodochiton purpurowy? Pnącze to bujnie rośnie i w sprzyjających warunkach w naszych ogrodach może osiągnąć 150-200 cm (w naturze nawet 300 cm). Wspina się, oplatając ogonki liściowe wokół podpór, a także malowniczo przewiesza z koszy i donic. Jego atrakcyjne liście o sercowatym kształcie są z wierzchu zielone z karminowym obrzeżeniem i ciemnoróżowe od spodu.
Rodochiton purpurowy wywołuje najwięcej zachwytów w trakcie kwitnienia, które trwa bardzo długo - od czerwca aż do października. Jeśli jesień jest chłodna i temperatura spada poniżej 5°C, kwitnienie może się skrócić do września. Roślina ta, jako przybysz z dalekiego Meksyku, preferuje ciepłe i długie lata. Kwiaty tego pnącza wyglądają jak ciemnoróżowe dzwoneczki osadzone na długich szypułkach. W centrum każdego kielicha znajduje się purpurowa rurka, co wygląda niezwykle efektownie.
Zobacz również:
Jak uprawiać rodochiton purpurowy?
Rodochiton purpurowy najłatwiej zacząć uprawiać z gotowych sadzonek, które możemy znaleźć w dobrze zaopatrzonych szkółkach i centrach ogrodniczych (głównie internetowych). Możemy zdecydować się też na wysianie nasion tej rośliny pod osłonami w lutym lub marcu. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość, ponieważ kiełkują powoli. Pnącze to do wschodów potrzebuje światła, dlatego najlepiej nie przykrywać nasion ziemią. Sadzonki umieszczamy na docelowym stanowisku w drugiej połowie maja, gdy minie ryzyko wiosennych przymrozków.
Jak uprawiać rodochiton purpurowy i jakie warunki lubi ta roślina? Oto kilka praktycznych wskazówek.
- Gleba - powinna być żyzna, próchnicza, umiarkowanie wilgotna i lekko kwaśna.
- Stanowisko - dla rodochitonu najlepsze są osłonięte od wiatru, ciepłe miejsca w pełnym słońcu (w lekkim cieniu kwitnienie jest słabsze).
- Podlewanie - roślinę trzeba nawadniać tak często, aby nie dopuścić do całkowitego wyschnięcia podłoża - w czasie upałów i w przypadku egzemplarzy uprawianych w pojemnikach nawet co drugi dzień.
- Nawożenie - co 1-2 tygodnie przez cały sezon wegetacyjny pnącze to zasilamy wieloskładnikowymi nawozami do roślin kwitnących.
- Przycinanie - jeśli roślina słabo się rozkrzewia, możemy uszczykiwać wierzchołki pędów, by pobudzić nowe przyrosty.
- Zimowanie - rodochiton purpurowy nie jest mrozoodporny, więc nie przetrwa zimy w ogrodzie. Jeśli chcemy zachować go na następny sezon, zanim nadejdą przymrozki, przenosimy go w donicy do widnego, chłodnego pomieszczenia, gdzie temperatura utrzymuje się na poziomie 5-12°C. W czasie zimowania ograniczamy podlewanie i nie stosujemy nawozów. Ponownie sadzimy w gruncie lub wystawiamy na zewnątrz w pojemniku w drugiej połowie maja.
Rodochiton purpurowy - zastosowania w ogrodzie
Rodochiton purpurowy może być uprawiany zarówno w gruncie, jak i w pojemnikach. Warto go sadzić przy podporach, po których będzie się wspinał, takich jak pergola, altana, kratka czy siatka ogrodzeniowa. Gdy nie znajduje oparcia, malowniczo się przewiesza, dlatego znajduje zastosowanie również jako dekoracja wiszących koszy na balkonie czy tarasie. Można zestawić go z równie efektownymi powojnikami lub tunbergią oskrzydloną.
Źródło: deccoria.pl
