Spis treści:
- Milin amerykański - efektowne pnącze o egzotycznym wyglądzie
- Sadzenie i uprawa milinu
- Zastosowanie milinu amerykańskiego w ogrodzie
Milin amerykański - efektowne pnącze o egzotycznym wyglądzie
Milin amerykański (Campsis radicans) to pnącze należące do rodziny bignoniowatych, które naturalnie rośnie w Stanach Zjednoczonych, a w Polsce jest często uprawiane w ogrodach. Rośnie bardzo szybko, 2-3 metry rocznie, a jego pędy osiągają do 10 m długości. Kwitnienie milinu zazwyczaj zaczyna się w czerwcu i może trwać aż do września.
Kwiaty pojawiają się na pędach jednorocznych, są bardzo dekoracyjne, mają kształt trąbek i są zebrane w większe grona. Przyjmują różne barwy - od kremowych i żółtych, przez pomarańczowe, aż po czerwone, przy czym odmiany o kremowych kwiatach spotyka się rzadziej w ogrodach. Po przekwitnięciu pnącze zawiązuje owoce w formie strąków, jednak w polskim klimacie zdarza się to sporadycznie.
Milin amerykański słabo owija się wokół podpór ze względu na dość grube i mało elastyczne pędy. Roślina wspina się za pomocą korzeni czepnych, które najlepiej przyczepiają się do gładkich, stabilnych powierzchni, takich jak ściany budynków czy pnie drzew.
Zobacz również:
Liście milinu także są dekoracyjne, mają ciemnozielony kolor i lekko postrzępione krawędzie, a ich długość dochodzi do 35 cm. Jesienią przebarwiają się na żółto i czerwono. Pnącze występuje w wielu odmianach, a do najpopularniejszych należą:
- 'Flamenco' - kwitnie na intensywny czerwono-pomarańczowy kolor, dorasta do 6-10 m wysokości.
- 'Judy' - kwitnie bardzo obficie na żółto.
- 'Flava' - wytwarza żółte kwiaty i osiąga 5-8 metrów wysokości.
- 'Ursynów' - polska odmiana o czerwono-pomarańczowych kwiatach, wysoce odporna na choroby i warunki atmosferyczne.
- 'Gabor' - odmiana o ceglastoczerwonych kwiatach.
Sadzenie i uprawa milinu
Decydując się na uprawę milinu, pamiętaj, że preferuje on gleby żyzne, z domieszką gliny i próchnicy, o pH w zakresie od 6,5 do 7,2. Jednocześnie gatunek jest bardzo tolerancyjny, więc poradzi sobie również na słabszym podłożu. Kluczowe jest utrzymanie stałej, umiarkowanej wilgotności. Roślina lubi słońce, dlatego w polskich warunkach klimatycznych sadzi się ją najczęściej w kwietniu i maju lub w sierpniu i wrześniu.
Młode sadzonki wymagają regularnego, ale umiarkowanego podlewania. Starsze okazy lepiej radzą sobie podczas krótkotrwałych okresów suszy. Dobrym rozwiązaniem jest ściółkowanie, które pomaga utrzymać odpowiedni poziom wilgoci w glebie.
Nawożenie rośliny można rozpocząć w maju i kontynuować w czerwcu oraz lipcu. Zazwyczaj milin wymaga nawożenia 2-3 razy w sezonie. Zbyt intensywne dokarmianie prowadzi do bujnego wzrostu, a także zwiększa ryzyko przemarznięcia, ponieważ pędy nie zdążą zdrewnieć przed zimą. Pierwsze nawożenie warto wykonać w połowie maja, natomiast ostatnie nie później niż w drugiej połowie lipca.
Ważnym zabiegiem w uprawie milinu jest cięcie, wykonywane w marcu. W tym czasie usuwa się wszystkie uszkodzone, przemarznięte i połamane pędy. Często wycina się także te, które kwitły w poprzednim roku. Dzięki temu pnącze lepiej się rozrasta i wytwarza więcej kwiatów.
Milin amerykański wykazuje dobrą odporność na mróz. Większość jego pędów drewnieje jeszcze przed nadejściem pierwszych przymrozków, choć część może przemarznąć - wtedy wystarczy usunąć je wiosną. Młodsze okazy warto zabezpieczyć przed zimnem, zwłaszcza u podstawy, natomiast starsze rośliny dobrze radzą sobie z mrozami.
Zastosowanie milinu amerykańskiego w ogrodzie
Milin amerykański sadzi się przede wszystkim po to, by oplatał ogrodzenia, pergole, altany, mury oraz specjalne podpory. Doskonale sprawdza się do zasłaniania mniej atrakcyjnych miejsc w ogrodzie. Warto jednak pamiętać, że słabo przyczepia się do siatek i raczej nie owija się wokół cienkich elementów.
Jego gęste liście tworzą zwartą ścianę zieleni, która chroni przed wiatrem oraz intensywnym słońcem. Dlatego dobrym pomysłem jest sadzenie go w pobliżu miejsc wypoczynku. Czasem milin wykorzystywany jest także w przestrzeni miejskiej, na przykład do osłaniania ekranów dźwiękochłonnych. Może również pełnić funkcję dekoracyjną przy wejściach do ogrodów i parków.
Źródło: deccoria.pl
