Spis treści:
- Uprawa arbuza - wymagania
- Najważniejsze zabiegi pielęgnacyjne arbuza
- Nawożenie arbuza - sposób na duże i słodkie owoce
Uprawa arbuza - wymagania
Arbuz, zwany także kawonem, należy do roślin dyniowatych. Jego liście są lekko kosmate i płożą się po ziemi. Jak u wszystkich przedstawicieli tej rodziny, korzenie kawona są płytkie i rozłożyste. Podstawowe zasady uprawy arbuza muszą spełnić wymagania rośliny:
- Stanowisko
Lekkie, nasłonecznione i osłonięte od wiatru. Krzaczek arbuza powinien mieć minimum 6–8 godzin słońca w ciągu dnia. Najlepiej rośnie w miejscu dobrze nagrzanym, np. przy murze od strony południowej lub w tunelu foliowym.
- Gleba
Lekka, przepuszczalna, próchniczna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 5,5–6). Arbuz źle rośnie w ciężkich i zimnych glebach gliniastych. Przed sadzeniem warto glebę zasilić kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem.
- Sadzenie
Rozsadę przygotowuje się w domu od połowy kwietnia. Na miejsce stałe arbuzy sadzi się po 15 maja, gdy minie ryzyko przymrozków i gleba osiągnie co najmniej 16°C. Rozstawa powinna wynosić minimum 80x100 cm, ponieważ rośliny intensywnie się rozrastają. Arbuzy najlepiej rosną na podwyższonych grządkach, kopczykach lub w gruncie pod osłonami.
- Podlewanie
Wymaga regularnego, ale umiarkowanego nawadniania – gleba powinna być stale lekko wilgotna, ale nie podmokła. Roślin nie należy podlewać po liściach, zwłaszcza w godzinach wieczornych. Na tydzień przed planowanymi zbiorami warto ograniczyć podlewanie, wtedy owoce będą słodsze.
- Nawożenie
Na początku wzrostu roślina potrzebuje większej dawki azotu, można zastosować np. gnojówkę z pokrzywy. W fazie kwitnienia i zawiązywania owoców, czyli w lipcu i sierpniu zwiększa się zapotrzebowanie arbuza na potas i fosfor.
- Szkodniki i choroby
Najczęstsze choroby arbuza to mączniak prawdziwy, zgorzel siewek i antraknoza. Wśród szkodników najgroźniejsze są mszyce, przędziorki i ślimaki. Ryzyko infekcji i ataku szkodników zmniejsza odpowiedni płodozmian, sadzenie w zdrowej glebie, unikanie przelewania oraz stosowanie ekologicznych preparatów – np. wyciągów z czosnku, skrzypu lub mydła potasowego.
Dobrze pielęgnowany krzak arbuza wyda plony, które będzie można zbierać na przełomie lipca i sierpnia. Dojrzałe owoce można rozpoznać po napiętej skórce i głuchym odgłosie, jaki wydadzą przy opukiwaniu. Brzmi to tak, jakby arbuz był pusty w środku.
Najważniejsze zabiegi pielęgnacyjne arbuza
Pielęgnacja arbuza nie jest kłopotliwa, ale warto wokół rośliny nieco pochodzić. Kawon lubi ciepło, również jego korzenie powinny być lekko nagrzane. Pomoże w tym warstwa ściółki ze słomy lub agrowłókniny. Dzięki temu unikniemy również odchwaszczania, które jest konieczne przy braku ściółki. Ściółka ze słomy zapobiegnie też gniciu owoców. Kiedy te się pojawią, warto podłożyć pod nie karton lub folię aluminiową, która przyspieszy dojrzewanie. Arbuzy wytwarzają kwiaty męskie i żeńskie, które są zapylane przez owady. W uprawach w szklarniach czy w tunelach trzeba im pomóc w zapylaniu, przenosząc delikatnie pyłek pędzelkiem z kwiatu na kwiat.
Bardzo ważnym elementem pielęgnacji arbuza jest podlewanie. Same owoce składają się w 90 proc. z wody, którą roślina musi pobrać z podłoża. Dlatego kawony należy podlewać co drugi dzień, a w okresie suszy codziennie, lejąc około 5 litrów wody pod każdy krzaczek. Lejemy wodę, starając się omijać liście, co pomoże uniknąć chorób grzybowych. Podlewanie arbuza warto ograniczyć na tydzień przed zbiorami, wtedy owoce będą słodsze. Na wielkość owoców oraz na ich smak ma duży wpływ odpowiednie nawożenie, którego nie należy zaniedbywać.
Nawożenie arbuza - sposób na duże i słodkie owoce
Arbuz potrzebuje dwóch rodzajów nawozów w zależności od fazy wzrostu. Na początku kluczowy jest azot, który wspomaga rozwój liści i pędów. Im więcej pędów, tym więcej owoców, a liście decydują o procesach fotosyntezy. W lipcu i sierpniu, kiedy arbuz zaczyna kwitnąć, trzeba ograniczyć azot na rzecz fosforu i potasu. Te pierwiastki pomogą roślinie wypuszczać pąki i zawiązywać owoce. Nawożenie w tym okresie samym azotem spowoduje, że owoce będą pozbawione soczystego miąższu, dla którego uprawiamy roślinę.
Nie oznacza to, że azot ma całkowicie zniknąć z nawozów stosowanych w lipcu i sierpniu. Jego proporcje muszą być jednak dużo mniejsze niż pozostałych składników. Sklepy ogrodnicze oferują wiele produktów do nawożenia krzewów owocowych. Arbuzowi pomoże jednak naturalna odżywka, jaką jest gnojówka z mniszka lekarskiego. Zawiera ona odpowiednią proporcję azotu do fosforu i potasu, a poza tym magnez i wapń, które poprawiają jędrność i smak owoców, które będą dzięki temu duże i słodkie.
Przygotowanie gnojówki z mniszka lekarskiego do arbuza wygląda dość standardowo:
- Zbierz kilogram mniszka wraz z liśćmi, łodygami i kwiatami. Rozdrobnij rośliny i zalej je 10 litrami letniej wody.
- Przykryj gnojówkę, ale niezbyt szczelnie i odstaw na dwa tygodnie w zacienione i ciepłe miejsce. Codziennie mieszaj miksturę.
- Po odcedzeniu rozcieńcz gnojówkę wodą w proporcji 1:10 (jedna jednostka mikstury na 10 jednostek wody) i podlewaj krzaczki arbuza.
W podobny sposób zadziała gnojówka z liści pomidorów. Przygotowuje się ją podobnie, lecz na 10 litrów wody potrzebujesz aż trzech kilogramów rozdrobnionych roślin. Gnojówka z liści pomidorów również wymaga rozcieńczenia z wodą przed użyciem w proporcji 1:10. Oprócz tych dwóch naturalnych odżywek, krzaczki arbuzów warto podsypywać popiołem drzewnym lub zasilać biohumusem. Mają podobny skład, co gnojówki, a dodatkowo poprawią strukturę gleby i zwiększą jej przepuszczalność.
Źródło: deccoria.pl
