Róże perskie to nowość, którą warto wprowadzić do ogrodu. Te niewymagające krzewy ozdobne wabią zapylacze, są łatwe w uprawie i odporne na choroby. Do wyboru mamy wiele ciekawych odmian, których znakiem rozpoznawczym jest kontrastujące oczko w centralnej części kwiatów.
Róże perskie z oczkiem - miododajne krzewy ozdobne
Róże perskie są efektem skrzyżowania dziko występującego gatunku Hultemia persica lub Rosa persica ze współczesnymi, ogrodowymi różami. Warto przyjrzeć się im bliżej jako jednej z najciekawszych nowości opracowanych przez hodowców. Stanowią one szeroką grupę odmian, które rozpoznać można po charakterystycznym oczku znajdującym się w centralnej części kwiatów, podobnym jak u hibiskusów, orientalnych maków czy niektórych piwonii drzewiastych.
Te egzotycznie wyglądające róże z oczkiem, bo tak często określa się róże perskie, wyróżniają się nie tylko nieprzeciętną urodą, ale również dużą odpornością. Uważane są za mało wrażliwe na częste choroby (przede wszystkim czarną plamistość i mączniaka prawdziwego), choć podobnie jak w przypadku innych róż niezbędne jest dla nich słoneczne, przewiewne stanowisko.
Róże perskie, które wprowadzają na rabaty wyjątkowy orientalny klimat, okazują się zaskakująco proste w uprawie. Dziki przodek, od którego się wywodzą, pochodzi z suchych rejonów Azji Środkowej, gdzie występuje na nieużytkach. Dzięki genetycznym uwarunkowaniom mają mniejsze wymagania niż tradycyjne róże i lepiej radzą sobie z okresowymi niedoborami wody, prażącym słońcem czy upałami. Doskonale czują się w naszym klimacie.
To piękne krzewy ozdobne, które kwitną obficie i imponująco długo. Kwitnienie z krótkimi przerwami trwa od wiosny do jesiennych przymrozków - w zależności od odmiany od maja lub czerwca aż do października. Niezwykle piękne, otwarte kwiaty z oczkiem mają delikatny zapach, na ogół słabo wyczuwalny (niektóre odmiany pachną intensywniej), ale za to przyciągają rzesze pożytecznych owadów zapylających. Te miododajne krzewy są dla nich źródłem pyłku i nektaru.
Zobacz również:
Ciekawe odmiany róż perskich
W ogromnej grupie długo kwitnących odmian róż perskich każdy znajdzie coś dla siebie. Wśród tego rodzaju mieszańców spotkamy różne rodzaje róż: zarówno rabatowe, jak i parkowe, pnące, pienne i okrywowe. Większość z nich ma właściwości "samoczyszczące", dzięki czemu nie musimy skrupulatnie usuwać z nich suchych kwiatów - opadają samoistnie, dając miejsce nowym pąkom kwiatowym.
W szkółkach i centrach ogrodniczych znajdziemy całą gamę atrakcyjnych odmian róż perskich, często o orientalnie brzmiących nazwach. Na które z nich warto zwrócić uwagę?
- 'Orienta® Aladdin' - to odmiana pnącej róży perskiej, która wykazuje się bardzo dobrą odpornością na choroby. Kwiaty mają kolor fuksji z ciemniejszym oczkiem. Co ciekawe, roztaczają wokół intensywny zapach.
- 'Eyes for You' - podwójne, okazałe liliowe kwiaty w purpurową plamką w środku przypominają hibiskusa. Kwitnie wielokrotnie przez cały sezon wegetacyjny.
- 'Jojo Peach' - ta kompaktowa odmiana róży perskiej rośnie zdrowo, nie sprawiając kłopotów w uprawie. Morelowe kwiaty z wyraźnie kontrastującym różowym oczkiem przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle.
- 'Glorious Babylon Eyes®' - jej zjawiskowe kwiaty mają żółte płatki i czerwone oczka. Powtarza kwitnienie 3 razy i może być uprawiana w donicy (dorasta do ok. 60 cm wysokości).
Jak uprawiać róże perskie z oczkiem - podstawowe zasady
Uprawa róż perskich z oczkiem jest łatwiejsza niż gatunków szlachetnych ze względu na ich wrodzoną odporność i wytrzymałość. Warto jednak zapewnić im odpowiednie warunki, by długo nie straciły swego orientalnego uroku. Na co zwrócić uwagę?
- Stanowisko dla róż perskich powinno być ciepłe i słoneczne. W cieniu krzewy te słabiej kwitną i stają się wrażliwsze na choroby.
- Rośliny te lubią ziemię żyzną i przepuszczalną o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego. Podczas ich sadzenia glebę warto wzbogacić torfem.
- Podczas uprawy powinniśmy pamiętać o usuwaniu chwastów z rabaty - zapewniając przewiew, chronimy róże perskie przed infekcjami grzybowymi. Musimy też zadbać o odpowiednie odstępy między roślinami podczas sadzenia.
- Skrócenie pędów róż perskich wiosną (w marcu) o 1/3 ich długości pobudza do rozkrzewiania i obfitszego kwitnienia.
- Nie zapominajmy o nawożeniu tych krzewów. Najlepiej wykorzystywać w tym celu nawozy fosforowo-potasowe do roślin kwitnących.
- Róże perskie są stosunkowo odporne na brak wody, jeśli jednak zależy nam na ich obfitym kwitnieniu, pamiętajmy o ich podlewaniu w czasie przedłużającej się suszy.
- Większość popularnych róż perskich wykazuje dużą odporność na mróz. Odmiany wrażliwsze na spadki temperatur oraz młode egzemplarze warto jednak zabezpieczyć przed zimą kopczykiem i gałązkami iglaków.
Rośliny te wyglądają niczym egzotyczne połączenie róży i hibiskusa. Ich obecność w ogrodzie to radość nie tylko dla ogrodnika, ale też pożytecznych owadów zapylających.
Źródło: deccoria.pl
