Spis treści:
- Len nowozelandzki - trawa, która bujnie kwitnie
- Uprawa lnu nowozelandzkiego
- Gdzie sadzić len nowozelandzki?
Len nowozelandzki - trawa, która bujnie kwitnie
Len nowozelandzki, inaczej tęgosz mocny (Phormium tenax) to roślina pochodząca z Nowej Zelandii, gdzie rośnie dziko na terenach nadmorskich i bagiennych. Jest jedną z najbardziej charakterystycznych traw ozdobnych: wyróżnia się długimi, mieczowatymi liśćmi, które mogą dorastać nawet do dwóch metrów wysokości. Liście, w zależności od wybranej odmiany, przybierają odcienie zieleni, purpury czy brązu.
Nieprzekonanych do lnu nowozelandzkiego z pewnością przekona jego zjawiskowe kwitnienie w okresie letnim. Na długich, wzniesionych pędach pojawiają się spektakularne, czerwone lub pomarańczowe kwiatostany, przyciągające pszczoły i motyle. Co ciekawe, w swojej ojczyźnie len nowozelandzki był wykorzystywany przez Maorysów do wyplatania lin i tkanin, dzięki czemu zyskał duże znaczenie nie tylko ozdobne, ale również użytkowe.
Uprawa lnu nowozelandzkiego
- Gleba i stanowisko
Przepuszczalna, żyzna gleba o lekko kwaśnym odczynie – oto miejsce, w którym len nowozelandzki czuje się zdecydowanie najlepiej. Ważne jest ponadto zapewnienie mu słonecznego lub lekko półcienistego stanowiska, wówczas najbardziej intensywnie wybarwia swoje liście.
- Podlewanie i nawożenie
Roślina powinna być podlewana regularnie, ale umiarkowanie. Len nowozelandzki z jednej strony nie lubi zastojów wody, lecz z drugiej – zbyt duża susza może niekorzystnie wpłynąć na kondycję jej liści. Aby poprawić wygląd lnu nowozelandzkiego i jednocześnie pobudzić jego wzrost, warto wspierać go nawozami bogatymi w potas i fosfor.
- Przycinanie i rozmnażanie
Przycinanie nie jest konieczne, ale oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by usuwać uschnięte liście. Tym bardziej jeśli chcemy, aby roślina prezentowała się efektownie. Len nowozelandzki rozmnaża się przez podział kęp, co pozwala na szybkie uzyskanie nowych egzemplarzy.
- Choroby i szkodniki, zimowanie
Len nowozelandzki jest stosunkowo odporny na choroby, choć może być atakowany przez mszyce lub przędziorki. Wyzwaniem może okazać się natomiast zimowanie w polskich warunkach – len nowozelandzki nie jest w pełni mrozoodporny. W rejonach o surowszym klimacie zaleca się uprawę w pojemnikach i przenoszenie ich do chłodnych pomieszczeń na zimę.
Gdzie sadzić len nowozelandzki?
Len nowozelandzki świetnie komponuje się z roślinami o kontrastowych kształtach i barwach. Można go zatem sadzić w towarzystwie traw ozdobnych, np. miskantów czy rozplenic, które podkreślą jego smukłą sylwetkę. Len nowozelandzki efektownie wygląda także w połączeniu z roślinami o jaskrawych kwiatach, jak rudbekie, jeżówki czy liliowce.
Warto dodać, iż len nowozelandzki, dzięki wysokiej wytrzymałości na wiatr i słoną wodę, doskonale sprawdza się w ogrodach nadmorskich. Jego odporność na trudne warunki atmosferyczne sprawia, że nie tylko dobrze rośnie w takich miejscach, ale również stanowi atrakcyjny element krajobrazu, wprowadzając nowoczesny charakter do przydomowej przestrzeni.
Len nowozelandzki można ponadto uprawiać w donicach na tarasach i balkonach, gdzie z kolei stanowić będzie egzotyczny akcent dekoracyjny. Dzięki temu osoby mieszkające w miastach lub posiadające ograniczoną przestrzeń mogą cieszyć się jego wyjątkowym wyglądem i elegancką formą.
Uprawa lnu nowozelandzkiego nie jest skomplikowana – mimo że mówimy przecież o egzotycznej trawie. Przy odpowiedniej pielęgnacji można cieszyć się nią przez wiele lat, o ile zapewnimy jej właściwie warunki do zimowania. A jeśli tak, len nowozelandzki z pewnością odwdzięczy się efektownie wyglądającymi liśćmi oraz pięknymi czerwonymi kwiatami, które wprowadzą dynamiczny akcent do każdego ogrodu.
Źródło: Deccoria.pl
