Spis treści:
- Jak wygląda pieris japoński?
- Pieris japoński — ciekawe odmiany
- Uprawa pierisa japońskiego
- Pieris japoński — zastosowanie w ogrodzie
- Pieris japoński — to trzeba wiedzieć
Jak wygląda pieris japoński?
Pieris japoński to duży krzew liściasty należący do rodziny wrzosowatych. Pochodzi z Japonii i jest rośliną wolno rosnącą. W naszych rejonach osiąga maksymalną wysokość do 2 m, ale z racji swojego spowolnionego wzrostu, dopiero po 5 latach osiąga wysokość i szerokość 70 cm.
Liście pierisa japońskiego są zimozielone, skórzaste, skupione na szczycie pędu, a z wierzchu ciemnozielone i błyszczące. Młode liście wczesną wiosną zazwyczaj mają barwę szkarłatną i dopiero po upływie pewnego czasu zaczynają zielenieć.
Natomiast kwiaty pierisa japońskiego wytwarzane są wczesną jesienią, jednak otwierają się dopiero następnej wiosny w marcu lub w kwietniu. Przybierają wiele kolorów, wobec czego mogą być białe, kremowe, szkarłatne czy różowe. Są one niezwykle drobne i pojawiają się na szczycie pędu w postaci zwisających, okazałych wiechów. Ich zapach jest delikatny, a same kwiaty pierisa japońskiego utrzymują się na krzewie przez kilka tygodni. Owocem tej rośliny jest natomiast wielonasienna torebka.
Pieris japoński — ciekawe odmiany
Wybierając pieris japoński, możemy zdecydować się na wiele różnych odmian, które będą różnić się między sobą kolorem liści oraz kwiatów, a czasem również wysokością krzewu. Oto najciekawsze odmiany pierisa japońskiego:
- Cupido - jasnozielone liście, dorasta do 100 cm wysokości,
- Debutante – zielone liście, które później ciemnieją oraz białe kwiaty,
- Red Mill -dorasta do wysokości 150 cm, ma intensywnie czerwone młode liście, które tworzą na wierzchołkach pędów gwiaździste rozety.
- Valley Rose – liście zielone, kwiaty ciemnoróżowe,
- Valley Valentine – liście zielone, kwiaty ciemnoczerwone,
- Variegata – liście jasnozielone, kwiaty białe, ale z żółto-zielonym kielichem,
- Flaming Silver – liście czerwone, ale później zieleniące się oraz białe kwiaty,
- Red Mill – liście karminowo-czerwone, później zielone i białe kwiaty,
- Forest Flame – liście czerwone, które później brunatnieją i białe kwiaty,
- Rubella – liście ciemnozielone i ciemnoróżowe kwiaty,
- White Pearl – liście ciemnozielone i śnieżnobiałe kwiaty,
- Little Heath - powolny wzrost, krzew po 10 latach osiąga około 50 cm wysokości. Charakteryzują go liście z białymi brzegami i ciemnoróżowe kwiaty.
Uprawa pierisa japońskiego
Pieris japoński jest średnio mrozoodporny, dlatego w części centralnej oraz wschodniej naszego kraju, będzie on wymagał osłonięcia. Jednak w przypadku północno-wschodniego regionu Polski nie zaleca się w ogóle sadzenia pierisów, ponieważ tam występują najostrzejsze zimy.
Pieris japoński swoją dekoracyjną funkcję zawdzięcza między innymi swojemu kwitnieniu wiosennemu, a także zimozielonym liściom. Kwitnienie rośliny odbywa się od kwietnia, czasem nawet do maja.
Pierisy wymagają gleb próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych, o odczynie kwaśnym lub lekko kwaśnym. Warto je również umieszczać na stanowiskach półcienistych, o rozproszonym świetle i osłonie przed wiatrem, ponieważ tam będą się najlepiej rozwijały.
Istotne jest także to, aby wiosną przemarznięte pędy jak najwcześniej wyciąć, a przekwitłe kwiatostany systematycznie usuwać. Dzięki temu poprawimy wzrost roślin. W dodatku cięcie umożliwia nam rozmnażanie krzewu, ponieważ pierisa rozmnaża się poprzez sadzonki wierzchołkowe, które odcinane są latem.
Podczas uprawy pierisów japońskich musimy mieć także świadomość tego, że są to rośliny bardzo wrażliwe na suszę. Odczuwają jej skutki nie tylko w trakcie sezonu wegetacyjnego, ale również zimą. Spowodowane jest to tym, że pierisy są roślinami zimozielonymi i nie zapadają zimą w stan spoczynku, a jedynie ograniczają wzrost. W przypadku, gdy jesienią nie zadbamy o regularne podlewanie pierisa japońskiego, to po zimie może on uschnąć z braku wody. Dodatkowo zimą, kiedy ziemia okresowo odmarza, musimy również podlewać pierisy niewielką ilością wody.
Oprócz tego pierisy należy dokarmiać nawozami przeznaczonymi dla roślin wrzosowatych. Zabieg ten najlepiej przeprowadzać dwa razy w roku – wiosną oraz pod koniec czerwca. Warto równocześnie co roku zadbać o rozłożenie wokół krzewu 10 cm warstwy kompostu.
Co prawda szkodniki raczej nie atakują pierisa, jednak choroby korzeni i liści się już zdarzają u tej rośliny. Zazwyczaj jest to grzybowa plamistość liści przy zbyt wilgotnej glebie, szara pleśń lub fytoftoroza, czyli choroba grzybowa, która wywołuje nieregularne plamy na liściach. W takim przypadku musimy wyciąć porażone pędy i zastosować odpowiednie preparaty grzybobójcze.
Pieris japoński — zastosowanie w ogrodzie
Przede wszystkim pieris japoński znajduje swoje zastosowanie w ogrodzie jako krzew ozdobny. Najlepiej będzie on prezentował się w grupach jednogatunkowych lub w kompozycjach z innymi roślinami zimozielonymi.
Co więcej, pierisy japońskie zaliczane są do roślin wrzosowatych i świetnie czują się wśród roślin im podobnych, czyli śmiało możemy sadzić je w pobliżu wrzosów, wrzośców, różaneczników i azalii. Rośliny będą także stanowiły świetnie uzupełnienie wrzosowisk.
Oprócz tego doskonale prezentują się na tle wszystkich iglaków, a także roślin zimozielonych np. bukszpanów, ostrokrzewów czy laurowiśni. Dodatkowo odmiany karłowate pierisów świetnie nadają się do ogrodów skalnych oraz do ogrodów japońskich.
Szukając zastosowania pierisa japońskiego w ogrodzie, musimy także pamiętać, aby sadzić tę roślinę na rabatach w pierwszych rzędach, ponieważ ma ona niewielkie rozmiary i dość wolno rośnie.
Pieris japoński — to trzeba wiedzieć
Pieris japoński jest nie tylko piękną, ale i bardzo ciekawą rośliną. Oto kilka faktów, które trzeba wiedzieć o tym krzewie:
- Cała roślina jest lekko trująca, a jej spożycie może powodować dolegliwości żołądkowe.
- Pieris japoński w Polsce osiąga maksymalną wysokość 2 m, jednak w Japonii dorasta on już aż do 4 m.
- Największe szanse na przetrwanie zimy pieris japoński ma w zachodniej Polsce.
- Do uprawy pierisa bardzo dobre są gotowe podłoża dla różaneczników, które kupuje się w sklepach ogrodniczych. Ewentualnie zamiast używania gotowego podłoża do ziemi ogrodowej możemy dodać kwaśnego torfu i kory.
