Spis treści:
- Dlaczego faza pękającego pąka decyduje o zdrowiu sadu?
- Jak rozpoznać właściwy moment na wiosenny oprysk miedzianem?
- Jak przygotować dawkę miedzianu, by nie uszkodzić drzewa?
- Jak wykonać oprysk miedzianem?
- Czy miedzian jest bezpieczny dla owoców i pszczół?
- Najczęstsze błędy przy wiosennym oprysku miedzianem
Dlaczego faza pękającego pąka decyduje o zdrowiu sadu?
Pąki drzew owocowych otwierają się tylko raz w roku - i właśnie wtedy młode tkanki są najbardziej podatne na infekcje grzybowe i bakteryjne. Zarodniki parcha jabłoni uwalniają się po zwilżeniu opadłych liści deszczem, a kiełkują już w temperaturze 6°C. Jeśli grzyb wniknie w rozwijające się liście i zawiązki kwiatowe, pozbycie się go jest bardzo trudne.
Dlatego wiosenny oprysk miedzianem w fazie pękającego pąka to zabieg czysto zapobiegawczy. Miedzian nie leczy - tworzy na powierzchni pędów i pąków ochronną warstwę z jonów miedzi, która blokuje kiełkowanie zarodników grzybów i rozwój bakterii. Zabieg ten zabezpiecza też jabłonie i grusze przed parchem oraz zarazą ogniową, a wiśnie i czereśnie przed rakiem bakteryjnym.
Jak rozpoznać właściwy moment na wiosenny oprysk miedzianem?
Termin zabiegu zależy od fazy rozwoju pąków, nie od daty w kalendarzu. Drzewa pestkowe - wiśnie, czereśnie czy brzoskwinie - opryskuj jako pierwsze, w fazie nabrzmiewania pąków liściowych, gdy łuski zaczęły się rozchylać, ale zieleni jeszcze nie widać. Jabłonie i grusze potraktuj miedzianem nieco później, w fazie zielonego stożka, gdy spod łusek przebijają się końcówki pierwszych liści.
Od nabrzmiewania pąków do zielonego stożka mijają zaledwie 3-5 dni, dlatego od połowy lutego regularnie sprawdzaj pąki. Jeśli w poprzednim sezonie drzewa chorowały, powtórz zabieg po 7-10 dniach. W jednym sezonie na drzewie można wykonać 2-4 opryski miedziowe, zależnie od gatunku i choroby - dokładną liczbę podaje etykieta preparatu.
Oprysk wykonaj w pochmurny, bezwietrzny i suchy dzień. Temperatura powietrza powinna wynosić co najmniej 6°C - poniżej tej wartości miedzian działa słabo. Unikaj pełnego słońca i deszczu, bo woda zmyje preparat z powierzchni pędów.
Zobacz również:
Jak przygotować dawkę miedzianu, by nie uszkodzić drzewa?
Preparaty miedziowe do ogrodów przydomowych i działkowych mają postać proszku (np. z oznaczeniem 50 WP) lub płynnego koncentratu (350 SC). Standardowa dawka na drzewa owocowe wynosi 15 g proszku (lub 15 ml koncentratu) rozpuszczone w 5-7,5 l wody - taka ilość wystarcza na opryskanie około 100 mkw powierzchni sadu.
W przypadku raka bakteryjnego wiśni i czereśni dawkę zwiększ do 30 g na 5-7,5 l wody na 100 mkw. Nigdy nie przekraczaj dawek podanych na etykiecie - nadmiar miedzi powoduje poparzenia liści i tzw. ordzawienie owoców.
Jak wykonać oprysk miedzianem?
Odmierz preparat dokładnie, najlepiej za pomocą łyżeczki miarowej dołączonej do opakowania. Wsyp proszek do opryskiwacza wypełnionego wodą do połowy i energicznie zamieszaj. Dopiero potem dolej resztę wody. Zużyj ciecz od razu po przygotowaniu - nie przechowuj roztworu na później. Stosuj wyłącznie opryskiwacz ręczny (bez napędu elektrycznego lub spalinowego).
Podstawą skuteczności jest równomierne pokrycie pędów i pąków. Opryskuj dokładnie całą koronę drzewa, również od spodu gałęzi - tam zarodniki grzybów osiadają najchętniej.
Czy miedzian jest bezpieczny dla owoców i pszczół?
Preparaty miedziowe są dopuszczone do stosowania w rolnictwie ekologicznym, co świadczy o ich stosunkowo niskim wpływie na środowisko. Owoce z opryskiwanych drzew można bezpiecznie spożywać, pod warunkiem zachowania okresu karencji. Dla jabłoni, grusz, wiśni i czereśni karencja wynosi 7 dni - tyle musi upłynąć od ostatniego zabiegu do zbioru owoców.
Podczas wykonywania zabiegu zakładaj rękawice ochronne i unikaj kontaktu cieczy ze skórą i oczami. Po oprysku nie wchodź między drzewa, dopóki preparat całkowicie nie wyschnie na powierzchni pędów.
Miedzian jest toksyczny dla pszczół. Nie opryskuj drzew w okresie kwitnienia ani w godzinach aktywności zapylaczy. Faza pękającego pąka - jeszcze przed rozwinięciem kwiatów - to więc idealny moment na zabieg. Pszczoły i trzmiele nie odwiedzają w tym czasie drzew, więc oprysk im nie zagraża.
Zobacz również:
Najczęstsze błędy przy wiosennym oprysku miedzianem
Najczęstszą przyczyną nieskutecznej ochrony jest zbyt późny termin zabiegu. Gdy liście są już rozwinięte, a kwiaty otwarte, miedzian nie zdąży utworzyć bariery ochronnej tam, gdzie jest najbardziej potrzebna. Drugi powszechny błąd to opryskiwanie w deszczu lub tuż przed opadami - woda zmywa preparat, zanim zdąży zaschnąć na powierzchni pędów.
Wielu ogrodników pomija też dolne partie korony i jej wewnętrzną część, koncentrując się na górnych gałęziach. Tymczasem wilgotne, zacienione miejsca sprzyjają rozwojowi grzybów. Opryskuj koronę ze wszystkich stron, także od dołu.
Nigdy nie przechowuj resztek preparatu. Gotowa ciecz robocza traci skuteczność po kilku godzinach - przygotowuj zawsze świeżą porcję na każdy zabieg. Nie mieszaj też miedzianu z innymi preparatami chemicznymi, chyba że etykieta wyraźnie na to pozwala.
Obserwuj drzewa po oprysku. Brązowe plamy na młodych liściach mogą oznaczać poparzenie miedzią, zwłaszcza jeśli zabieg przypadł na dzień z silnym nasłonecznieniem lub zbyt wysoką temperaturą. W takim przypadku przy kolejnych opryskach zmniejsz stężenie cieczy.
Źródło: deccoria.pl
