Spis treści:
- Rozmnażanie orzecha włoskiego – metody
- Jak rozmnażać orzechy włoskie?
- Czego nie lubi orzech włoski?
Rozmnażanie orzecha włoskiego – metody
Rozmnażanie orzecha włoskiego wcale nie musi być skomplikowane – wiele zależy jednak od metody, jaką się wybierze. Dostępne są trzy sposoby: siew nasion, szczepienie i odkłady. Spośród nich siew nasion jest uznawany za najprostszy – z tego względu najwięcej osób korzysta właśnie z tej metody.
Warto jednak wiedzieć, że najlepiej wysiewać orzechy świeże – korzystanie z tych starszych może być dużo bardziej problematyczne. Co prawda, wzejdą raczej szybko, jednak niekoniecznie powtórzą te same cechy, co roślina, z której pochodziły. Nie można też korzystać z orzechów, które mają na sobie plamy lub pokryte są pleśnią. Świeżość nie oznacza jednak, że można zasiać orzechy z zieloną łupiną. Chodzi po prostu o orzechy zebrane w ostatnim sezonie.
Jak rozmnażać orzechy włoskie?
Orzech włoski to gatunek drzewa liściastego, należącego do rodziny orzechowatych. Nazywamy tak również owoce tego drzewa. Orzechy włoskie (owoce) wykazują wiele właściwości zdrowotnych – między innymi przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe. Stanowią doskonały dodatek do sałatek, serów czy deserów. Można z nich przygotować też wspaniałe nalewki. By jednak cieszyć się tymi drzewami w ogrodzie czy na działce, trzeba je najpierw rozmnożyć i ukorzenić. Jak to zrobić? Oto sposoby rozmnażania orzecha włoskiego:
Siew nasion krok po kroku
- Zaczynamy od zakopania orzecha włoskiego w ziemi, na głębokości około 6-7 cm. Trzeba to zrobić po zbiorach, przy czym najpóźniej w październiku.
- Miejsce sadzenia możemy podsypać kompostem, a także przykryć ściółką, na przykład korą.
- Warto wiedzieć, że dla orzecha najlepiej od razu wybrać miejsce docelowe, gdyż drzewa te nie lubią przesadzania i wytwarzają długie korzenie. Jeśli zajdzie taka konieczność, można jednak przenieść je z miejsca na miejsce, kiedy są młode. Można znaleźć dla nich odpowiedniejszy teren, gdy mają maksymalnie 6-7 lat.
Siew nasion — zalety i wady
Rozmnażanie orzecha włoskiego z nasion jest najpopularniejszym i najprostszym sposobem, z którym poradzą sobie nawet amatorzy. Jest to również metoda bardzo tania – z jednego orzecha może powstać jedno drzewo. Niestety, na pierwsze owoce trzeba czekać dosyć długo. Mogą pojawić się nawet po 7-10 latach. Powstałe z orzecha włoskiego drzewko niekoniecznie będzie też miało te same cechy, co jego poprzednik. Plus jest taki, że można wyhodować nową odmianę.
Szczepienie — krok po kroku
- Rozmnażanie orzecha włoskiego przez szczepienie jest w naszym klimacie możliwe w zasadzie tylko w szklarniach. Najlepiej jest więc kupić gotowe, zaszczepione drzewko. Jeśli jednak koniecznie chcemy spróbować, można to zrobić zimą – najlepiej w lutym – ze szczepionek pobranych jesienią. Możemy też zdecydować się na lato – najodpowiedniejszy będzie początek lipca.
- Szczepienie wykonujemy na wcześniej przygotowanej sadzonce. To 2-letnia roślina, wyhodowana na przykład z orzecha.
- Kilka dni przed szczepieniem warto namoczyć sadzonkę w wodzie z miodem i cukrem, co pobudzi drzewko do wzrostu.
- Najlepiej zdecydować się na tak zwane szczepienie dzielone. Jest możliwe, kiedy podkładka (gotowa sadzonka) ma większą średnicę niż zraz (fragment szlachetnej odmiany, którą chcemy zaszczepić). Można też spróbować szczepienia w momencie, gdy podkładka i zraz mają taką samą średnicę.
- Jeśli chodzi o zraz, odcinamy jego górną część i fragment boku. Uzyskujemy coś na kształt klina.
- Rozłupujemy fragment podkładki na środku łodygi. Cięcie powinno mieć około 3 cm.
- Umieszczamy szlachetną odmianę orzecha włoskiego wewnątrz podkładki i mocno związujemy folią.
Szczepienie — zalety i wady
Rozmnażanie orzecha włoskiego przez szczepienie jest bardzo trudną metodą. Często nie radzą sobie z tym nawet doświadczeni ogrodnicy. Rozwiązanie to ma jednak wiele zalet. Przede wszystkim kolejne drzewko bardzo szybko zaczyna owocować. Pierwszych owoców można się spodziewać nawet po 2-3 latach. Drzewa powtarzają też cechy roślin matecznych. Wystarczy zatem wybrać odmianę, która nam odpowiada i ma się pewność, że drzewko będzie owocowało tak samo.
Odkłady — krok po kroku
Jak ukorzenić orzecha włoskiego? Można to zrobić właśnie poprzez odkłady. Najlepiej zabrać się za to w marcu, kiedy ziemia nie będzie już zamarznięta.
- W celu rozmnożenia orzecha włoskiego trzeba wybrać młodą gałąź, która jednocześnie rośnie dość nisko. Chodzi o to, by mogła zostać bez trudu przygięta do ziemi.
- Przy orzechu włoskim wykopujemy rowek, mający długość około 50 cm i głębokość około 5-10 cm. Rowek powinien zostać wykopany prostopadle do drzewa.
- Wybraną gałąź przyginamy do ziemi i umieszczamy w rowku.
- Robimy odpowiednie wzmocnienie, by gałąź się nie unosiła. Możemy ją wzmocnić na przykład zakrzywionymi patykami czy śledziami do namiotu.
- Już na wiosnę powinniśmy zauważyć młode pędy. Należy je lekko przysypać ziemią, kiedy osiągną około 10-15 cm wysokości.
- Następnie trzeba systematycznie przysypywać młode pędy ziemią, w miarę ich rośnięcia. Można też ściółkować tak powstały kopczyk.
- Takie podsypywanie powinno trwać około roku, aż do momentu, gdy rośliny osiągną około 20-30 cm.
- Po roku sprawdźmy, czy gałąź puściła korzenie. To jednak mało prawdopodobne, gdyż najczęściej dzieje się to dopiero po 2 latach.
- - Jeśli sadzonka się ukorzeni, odcinamy ją od rośliny macierzystej przy pomocy sekatora.
Odkłady — zalety i wady
Rozmnażanie orzecha włoskiego przez odkłady jest sposobem bardzo tanim, ale niestety trudnym i często zawodnym. Zwykle długo trwa – około 2 lata. Ukorzeniona sadzonka zawsze jednak powtarza cechy rośliny matecznej, co jest ogromnym plusem.
Czego nie lubi orzech włoski?
Orzech włoski to drzewo dosyć wymagające. Nie lubi zastoisk mrozowych i wilgoci. Jeśli to możliwe, najlepiej jest sadzić drzewka na lekkich wzniesieniach, lecz nie na samym szczycie górki. Gdy chcemy go umieścić przy domu, zadbajmy o odpowiednią odległość – powinien rosnąć co najmniej 6 metrów od budynku.
Do orzecha warto stosować nawozy zawierające próchnicę, o przedłużonym działaniu. Nie lubi ciężkich, mokrych i jałowych gleb. Źle też znosi przesadzanie, z uwagi na rozbudowany system korzeniowy. Najlepiej zawczasu dobrze przemyśleć, gdzie się go umieści. Może to być dosyć kłopotliwe, ponieważ nie toleruje innych drzew owocowych czy krzewów ozdobnych wokół siebie – lepiej więc sadzić je w większej odległości. W przeciwnym wypadku ucierpi nie on sam, lecz rośliny wokół niego. Orzech zawiera w swoich zielonych częściach substancję toksyczną dla sąsiadujących roślin, która utrudnia ich rozwój.
