Spis treści:
- Goryczka chińska - lazuorwa piękność na rabacie
- Jak uprawiać goryczkę chińską, by długo kwitła?
- Gdzie sadzić goryczkę chińską?
Goryczka chińska - lazuorwa piękność na rabacie
Goryczka chińska (Gentiana sino‑ornata) to niska bylina zadarniająca, tworząca gęste dywany o wysokości ok. 10-20 cm, złożone z cienkich, płożących się pędów i wąskich, igiełkowatych listków w soczyście zielonym kolorze. Roślina silnie rozrasta się na boki, tworząc zwarte kobierce o średnicy nawet do 50 cm, a ulistnienie często utrzymuje zieleń także w miesiącach zimowych. Jednak najbardziej charakterystyczną cechą goryczki chińskiej są duże, pojedyncze kwiaty o lejkowatym kształcie, osiągające ok. 4-6 cm długości.
Zwykle mają intensywną, lazurowo- lub szafirowoniebieską barwę, często z wyraźnymi biało-zielonymi prążkami u nasady płatków i ciemniejszymi plamkami wewnątrz korony. Kwiaty są osadzone pojedynczo na końcach lekko wzniesionych pędów kwiatowych i w okresie pełnego kwitnienia potrafią tak gęsto pokryć roślinę, że tworzy się efekt kobaltowo‑niebieskiego dywanu. Jej spektakularne kwiaty pojawiają się od września do października - czyli wtedy, gdy większość roślin ogrodowych kończy już sezon.
Zobacz również:
Goryczka chińska pochodzi z górskich rejonów południowych i zachodnich Chin oraz Tybetu. W naturze zasiedla głównie skaliste zbocza, wilgotne i jasne łąki oraz otwarte lasy na wysokościach ok. 2700-4800 m n.p.m. Rośnie w chłodnym, kwaśnym i wilgotnym, ale dobrze zdrenowanym środowisku. Takich też warunków potrzebuje do rozwinięcia pełni swojego potencjału. Ze względu na pochodzenie, goryczka chińska charakteryzuje się dobrą mrozoodpornością - znosi spadki temperatury do -21°C.
Jak uprawiać goryczkę chińską, by długo kwitła?
Goryczka chińska to piękna, ale nieco wymagająca roślina. Aby kwitła długo i obficie, trzeba jej zapewnić odpowiednie warunki - najlepiej jak najbardziej zbliżone do naturalnych. Dobrze rośnie więc na jasnych, słonecznych lub lekko półcienistych stanowiskach, ale nie nadaje się na miejsca całkowicie zacienione.
Do prawidłowego rozwoju goryczka potrzebuje przepuszczalnego, ale stale wilgotnego podłoża o kwaśnym odczynie - pH w granicach 4,5-5,5. Dlatego też w jej przypadku najlepiej sprawdza się mieszanka torfu wysokiego, drobnego piasku i żwiru w proporcji 2:1:1. Gatunek ten nie toleruje wapnia w podłożu - nawet niewielkie ilości mogą prowadzić do chlorozy i gorszego kwitnienia.
Dla długiego kwitnienia goryczki ważna jest też równomierna wilgotność - podłoże nie może wysychać na wiór, ale nie powinno też być rozmokłe. Wystarczy podlewać goryczkę dwa razy w tygodniu, choć w czasie suszy może to być konieczne nawet codziennie. Najlepiej używać deszczówki, ponieważ nie zawiera szkodliwego dla rośliny węglanu wapnia (w odróżnieniu od kranówki). Powierzchnię ziemi warto ściółkować przekompostowaną korą, co zatrzymuje wilgoć i dodatkowo pomaga utrzymać kwaśny odczyn podłoża.
Zobacz również:
Goryczka chińska nie ma wysokich wymagań pokarmowych. Wczesną wiosną można zasilić ją kompostem lub nawozem azotowym (N) o przedłużonym działaniu (ok. 6 proc. N, w ilości 30 g/m²). Następnie dwukrotnie latem - w lipcu i sierpniu - warto zastosować nawóz dla roślin kwitnących o zwiększonym udziale potasu (K) i fosforu (P), np. stosunek NPK 5:10:15, w ilości ok. 20 g/m² - zawsze zgodnie z zaleceniami producenta.
Gdzie sadzić goryczkę chińską?
Goryczka chińska najlepiej odnajduje się m.in. w ogrodach skalnych, na wrzosowiskowych i przy oczkach wodnych w kwaśnym, próchniczym oraz lekko wilgotnym podłożu. Dobrze sprawdzi się w towarzystwie innych roślin kwasolubnych, np. wrzosów czy różaneczników, a także niskich iglaków. W ogrodach o charakterze naturalistycznym często pełni funkcję rośliny okrywowej, jednak z powodzeniem może być także uprawiana w większych donicach o średnicy powyżej 25 cm. Młode rośliny najlepiej sadzić w odstępach co 25-30 cm.
Źródło: deccoria.pl
