Spis treści:
- Aster krzaczasty i jego najpiękniejsze odmiany
- Jak pielęgnować astry krzaczaste, żeby kwitły najdłużej?
- Gdzie sadzić astry krzaczaste?
Aster krzaczasty to niska, wieloletnia bylina, która najczęściej kwitnie od sierpnia do października i tworzy zwarte, kuliste kępy. Najlepiej rośnie w słońcu, w przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej glebie, a regularne usuwanie przekwitłych kwiatów pomaga przedłużyć kwitnienie. Dobrze sprawdza się na obwódkach, pierwszym planie rabat i w pojemnikach, szczególnie w towarzystwie rudbekii, rozchodników i traw ozdobnych.
Aster krzaczasty i jego najpiękniejsze odmiany
Aster krzaczasty (Symphyotrichum dumosum) to wieloletnia roślina z rodziny astrowatych pochodząca z Ameryki Północnej. Zwykle tworzy niskie, gęste i zaokrąglone kępy, które pod koniec sezonu niemal całkowicie pokrywają się drobnymi kwiatami z żółtym środkiem. W zależności od odmiany mogą być one białe, różowe, fioletowe lub niebieskoliliowe.
Do najciekawszych odmian należą:
- 'Lady in Blue' - osiąga około 25-30 cm wysokości i tworzy zwarte, regularne kępy. Od drugiej połowy sierpnia do października rozwija liczne lawendowoniebieskie kwiaty z żółtym środkiem.
- 'Kristina' - dorasta zazwyczaj do 35-40 cm. Jej największą ozdobą są białe kwiaty, pojawiające się najczęściej na początku września.
- 'Jenny' - ma około 40 cm wysokości i wyróżnia się intensywnie różowymi lub czerwonoróżowymi kwiatami. Zaczyna kwitnąć pod koniec lata i w sprzyjających warunkach pozostaje dekoracyjna nawet do początku listopada.
- 'Professor Kippenberg' - osiąga około 40-50 cm i należy do bardziej efektownych odmian o fioletowych lub lawendowoniebieskich kwiatach. Kwitnienie przypada zwykle na okres od września do października.
Różnice między odmianami dotyczą przede wszystkim wysokości oraz koloru kwiatów, podczas gdy większość z nich zachowuje charakterystyczny dla tej grupy zwarty, kulisty pokrój. Pozwala to sadzić kilka odmian obok siebie bez utraty uporządkowanego wyglądu rabaty, a jednocześnie uzyskać wyraźne zestawienia bieli, różu, fioletu i błękitu. Szczególnie dobrze sprawdzają się na pierwszym planie kompozycji, przy ścieżkach oraz w miejscach, które pod koniec lata zaczynają tracić kolor.

Jak pielęgnować astry krzaczaste, żeby kwitły najdłużej?
Astry najobficiej kwitną na stanowiskach słonecznych, choć poradzą sobie również w lekkim półcieniu. Najlepiej rosną w glebie przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej i niezbyt ciężkiej, ponieważ zarówno długotrwałe przesuszenie, jak i zalegająca przy korzeniach woda mogą osłabić rośliny i ograniczyć liczbę kwiatów. Warto więc unikać miejsc podmokłych, a na cięższej ziemi przed sadzeniem poprawić jej strukturę kompostem i materiałem rozluźniającym podłoże, np. piaskiem lub perlitem.
Najwięcej uwagi wymagają w okresie tworzenia pąków i kwitnienia, zwłaszcza podczas dłuższej suszy. Podlewać należy je przy samej ziemi, tak aby nie moczyć liści, ponieważ wysoka wilgotność i słaby przepływ powietrza zwiększają ryzyko wystąpienia mączniaka. Rośliny nie potrzebują natomiast intensywnego nawożenia - w przeciętnej glebie zazwyczaj wystarcza niewielka wiosenna porcja obornika lub biohumusu.
Na długość kwitnienia wpływa również odpowiednie cięcie. Regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów ogranicza tworzenie nasion i sprzyja pojawianiu się kolejnych pąków, natomiast pod koniec maja lub na początku czerwca część pędów można skrócić mniej więcej o jedną trzecią, dzięki czemu roślina lepiej się rozkrzewi, a kwitnienie rozłoży się w czasie. Co około 3-5 lat warto też podzielić starsze, mocno zagęszczone kępy, ponieważ odmłodzone rośliny zwykle kwitną znacznie obficiej.
Gdzie sadzić astry krzaczaste?
Astry tego typu najlepiej sprawdzają się na pierwszym planie rabaty, wzdłuż ścieżek i na obwódkach, ponieważ większość odmian osiąga zaledwie 25-50 cm wysokości. Dobrze wyglądają również na skarpach, skalniakach i przy niskich murkach, gdzie ich zwarty, zaokrąglony pokrój jest dobrze widoczny. Niskie odmiany można także sadzić w donicach na tarasie lub balkonie, pod warunkiem że pojemnik ma odpływ i nie dochodzi w nim do długotrwałego zastoju wody.
Najlepszy efekt daje sadzenie astrów w niewielkich grupach zamiast pojedynczo. Kilka roślin tej samej odmiany tworzy podczas kwitnienia zwartą, kolorową kępę, która przyciąga wzrok. Między sadzonkami warto zachować około 30-40 cm odstępu, a przy silniej rozrastających się odmianach nawet nieco więcej, ponieważ zbyt ciasne nasadzenie pogarsza cyrkulację powietrza i może zwiększać ryzyko chorób.
Dobrym sąsiedztwem dla astrów są przede wszystkim rośliny zachowujące dekoracyjny wygląd pod koniec lata i jesienią, m.in. rudbekie, dzielżany, rozchodniki, chryzantemy oraz trawy ozdobne. Fioletowe odmiany, takie jak 'Lady in Blue' czy 'Professor Kippenberg', dobrze kontrastują z żółtymi rudbekiami i dzielżanami, biała 'Kristina' rozjaśnia kompozycję, a różową 'Jenny' można zestawić z bordowymi rozchodnikami. Astry warto sadzić przed wyższymi miskantami lub rozplenicami, dzięki czemu rabata zachowuje czytelny układ pięter i pozostaje estetyczna także wtedy, gdy wiele letnich bylin kończy już kwitnienie.
Źródło: deccoria.pl













