Spis treści:
- Rabarbar – warzywo czy owoc?
- Jakie właściwości ma rabarbar?
- Jak uprawiać rabarbar?
- Dobre odmiany rabarbaru
Rabarbar – warzywo czy owoc?
Choć wykorzystujemy rabarbar głównie w deserach i przetworach słodkich, botanicznie jest on warzywem. Rabarbar (Rheum rhabarbarum) to bylina z rodziny rdestowatych, uprawiana dla mięsistych ogonków liściowych. W kuchni traktowany jest jednak jak owoc – dzięki wyrazistemu, kwaskowatemu smakowi doskonale sprawdza się w ciastach, kompocie czy konfiturach.
Warto pamiętać, że do spożycia nadają się wyłącznie ogonki liściowe. Liście rabarbaru zawierają duże ilości szczawianów i są toksyczne – nie należy ich spożywać.
Jakie właściwości ma rabarbar?
Rabarbar to nie tylko smaczny składnik deserów, ale również skarbnica cennych właściwości zdrowotnych. Zawiera witaminy C, K oraz z grupy B, a także minerały takie jak potas, wapń i magnez. Jest niskokaloryczny – 100 g rabarbaru dostarcza tylko około 21 kalorii.
Regularne spożywanie rabarbaru wspiera pracę układu pokarmowego dzięki zawartości błonnika. Działa też wspomagająco przy zaparciach i problemach z trawieniem. Rabarbar ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, a zawarte w nim antyoksydanty pomagają w ochronie komórek przed uszkodzeniami.
Ze względu na zawartość szczawianów osoby z tendencją do kamicy nerkowej powinny jednak ograniczyć jego spożycie.

Jak uprawiać rabarbar?
Rabarbar to roślina stosunkowo łatwa w uprawie, ale wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Oto kompletny przewodnik, jak się tym zająć.
- Sadzenie rabarbaru najlepiej przeprowadzić wczesną wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (wrzesień-październik). Do nasadzeń wykorzystuj kłącza z pąkami lub młode sadzonki. Sadź w odległości 80-100 cm od siebie, gdyż dorosłe rośliny potrzebują sporo przestrzeni.
- Ziemia dla rabarbaru powinna być żyzna, próchnicza i wilgotna. Przed posadzeniem wzbogać ją kompostem lub dobrze przefermentowanym obornikiem. Optymalne pH gleby to 6,0-6,8. Warto przygotować dołek o głębokości około 30 cm i szerokości 40 cm.
- Stanowisko dla rabarbaru wybierz słoneczne lub półcieniste – najlepiej rośnie w miejscach z dostępem do porannego słońca. Chroń go przed silnymi wiatrami, które mogą uszkadzać duże liście.
- Podlewanie jest szczególnie ważne w okresach suszy – rabarbar lubi wilgotne podłoże, ale nie znosi zastoju wody. Młode rośliny podlewaj regularnie, zwłaszcza w okresie wzrostu. Starsze okazy są bardziej odporne na suszę dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu.

- Nawożenie rozpocznij już przy sadzeniu, dodając do dołka kompost lub obornik. W kolejnych latach stosuj nawóz organiczny wczesną wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji. Wiosną możesz zastosować nawóz wieloskładnikowy, a po zbiorach – nawóz potasowo-fosforowy, który wzmocni roślinę przed zimą. Rabarbar dobrze reaguje na nawożenie gnojówką z pokrzyw – stosuj ją co 2-3 tygodnie w sezonie wegetacyjnym, ale zakończ nawożenie w lipcu. Pamiętaj, że zbyt intensywne nawożenie azotem może prowadzić do gromadzenia się azotanów w ogonkach.
- Owocowanie rabarbaru rozpoczyna się w drugim roku po posadzeniu. W pierwszym sezonie roślina powinna skupić się na rozwoju systemu korzeniowego. Główny sezon zbiorów przypada od kwietnia do czerwca. Później, w lipcu, należy zaprzestać zrywania ogonków, by roślina mogła zregenerować się przed zimą. Ogonki zbieraj, gdy osiągną długość 20-30 cm, wykręcając je u podstawy lub delikatnie odginając na bok.
- Rozmnażanie rabarbaru najlepiej przeprowadzać przez podział kłączy wczesną wiosną lub jesienią. Wykop całą roślinę i podziel kłącze ostrym nożem tak, aby każda część miała 1-2 pąki. Fragmenty posadź w przygotowanych stanowiskach, dbając o odpowiednie nawodnienie po przesadzeniu.
- Choroby i szkodniki, na które warto uważać, to przede wszystkim rdza rabarbaru (pomarańczowe plamy na liściach) i szara pleśń (szary nalot) oraz szkodniki, jak ślimaki i mszyce. W przypadku rdzy usuń porażone liście i zastosuj oprysk fungicydem. Przy szarej pleśni zapewnij dobrą cyrkulację powietrza. Ślimaki zwalczaj pułapkami, a mszyce – opryskami z wyciągu z pokrzywy.

Dobre odmiany rabarbaru
Wybór odpowiedniej odmiany rabarbaru ma duże znaczenie dla powodzenia uprawy i jakości plonów.
- Rabarbar „Victoria” – najpopularniejsza odmiana, ceniona za intensywny smak i czerwonawe ogonki. Jest wytrzymała i łatwa w uprawie, daje plony od kwietnia do czerwca.
- Rabarbar „Holsteiner Blut” – wyróżnia się intensywnie czerwonymi ogonkami o doskonałym smaku. Jest mniej kwaśny niż inne odmiany, więc idealny dla osób preferujących łagodniejszy smak.
- Rabarbar „Sutton” – odmiana o wczesnym okresie zbiorów, dająca duże plony. Charakteryzuje się zielonymi ogonkami z czerwonym rumieńcem i delikatnym smakiem.
- Rabarbar „Canada Red” – wyróżnia się intensywnie czerwonymi ogonkami na całej długości i słodszym smakiem niż inne odmiany. Jest też mniej włóknisty.
Uprawa rabarbaru to świetny sposób na wzbogacenie ogrodu o praktyczną i dekoracyjną roślinę. Przy odpowiedniej pielęgnacji będzie cieszył oczy i podniebienia przez wiele lat. Pamiętaj o regularnym odmładzaniu roślin co 5-7 lat, by zachować dobrą jakość plonów. W miarę dorastania rabarbaru jego ogonki mogą stawać się bardziej włókniste i tracić smak – to sygnał, że nadszedł czas na podział i odmłodzenie rośliny.
Źródło: deccoria.pl













