Spis treści:
- Najpiękniejsze odmiany mieczyków
- Uprawa mieczyków
- Czego nie lubią mieczyki?
- Czy mieczyki są jednoroczne czy wieloletnie?
Najpiękniejsze odmiany mieczyków
Łacińska nazwa mieczyka Gladiolus pochodzi od słowa gladius, które oznacza miecz. Nazwa nawiązuje do wyglądu kwiatostanów, a także do szablastych liści rośliny. Mieczyki należą do rodziny kosaćcowatych, a sam rodzaj obejmuje około 260 gatunków. Aktualnie można spotkać odmiany zróżnicowane pod względem kwiatów oraz barwy.
Wśród ciekawych odmian mieczyków na uwagę zasługują najpiękniejsze z nich, czyli rośliny o kwiatach:
- żółtych – Nova Lux,
- białych – Opal, Amsterdam, White Prosperity,
- amarantowych – Minarik Memory, Huze,
- cieniowanych – Priscilla, Chocolate, Pink Soledo, Antica,
- fioletowych – Purple Flora, Majovy Kvet, Black Velvet,
- czerwonych – Espresso, Letna Burka,
- pomarańczowych – Peter Pears, Ovatie,
- zielonożółtych – Green Star,
- żółto-łososiowych – Olimpie.
Uprawa mieczyków
Mieczyki sadzi się w ogrodzie na wiosnę – od połowy kwietnia do połowy maja. Najlepiej robić to w dwutygodniowych odstępach, dzięki czemu wydłużymy okres kwitnienia mieczyków w ogrodzie. Rośliny sadzi się na głębokości 6-10 cm, a przed całym zabiegiem, musimy ich bulwy zaprawić preparatem grzybobójczym.
Jeżeli chcemy, aby nasz ogród obfitował w piękne kwiaty, to musimy również wybrać odpowiednie stanowisko dla mieczyków. Najlepiej będą one się rozwijały w miejscu ciepłym, słonecznym oraz osłoniętym od wiatru. Jest to szczególnie istotne, aby chronić je przed podmuchami wiatru, ponieważ są to rośliny dość wysokie i mogłyby zostać połamane. Warto również z tego względu przygotować dla nich odpowiednie podpory, które ustabilizują sztywne pędy roślin.
Jeśli chodzi o wybór ziemi dla mieczyków, to preferują one gleby żyzne, próchnicze, przepuszczalne, o odczynie obojętnym i umiarkowanie wilgotne. Dobrze będą rosły na glebach w drugim roku po oborniku. Istotne jest również regularne podlewanie mieczyków. Jednak należy to robić, kierując strumień wody na podłoże, a nie na liście czy kwiaty.
Dobrze pielęgnowane mieczyki odwdzięczą nam się pięknymi kwiatami, które w zależności od odmiany i terminu sadzenia, mogą pojawić się od połowy lipca do połowy września. Rozwinięte lub przekwitające kwiatostany mieczyków należy ścinać wraz z pędem, nie naruszając liści.
Dodatkowo musimy zadbać o nawożenie mieczyków. Pierwszą dawkę nawozu można zastosować już dwa tygodnie po posadzeniu bulw, a następną w okresie pojawiania się pąków kwiatowych. Nawozy, które można stosować do zasilania mieczyków to kompost, obornik oraz biohumus.
Mieczyki mogą być także atakowane przez choroby wirusowe, grzybowe i bakteryjne, dlatego bardzo ważne jest stosowanie zabiegów ochronnych. Najczęstszymi chorobami mieczyków jest m.in. bakteryjna zgnilizna, miękka zgnilizna bulw, guzowatość mieczyka, fuzarioza, szara pleśń, czarna plamistość czy rdza. Na mieczykach mogą też pojawiać się szkodniki, takie jak wciornastek mieczykowiec, mszyce, gąsienice piętnówek, sprężyki i rolnice.
Czego nie lubią mieczyki?
Mieczyki to kwiaty, które nie lubią zimna. Z tego powodu należy poczekać z sadzeniem ich w ogrodzie, aż zrobi się na tyle ciepło, by ziemia w ogrodzie odpowiednio nagrzała się po zimie i lekko przeschła. Przyjmuje się, że temperatura w ciągu dnia, a także wieczorami, nie powinna już spadać poniżej 10 stopni Celsjusza. Oprócz tego mieczyki nie lubią rosnąć w tym samym miejscu co roku. W dodatku nie przepadają za glebą, w której poprzednio rosły truskawki lub inne warzywa.
Co więcej, mieczyki lubią przestrzeń i źle się czują w dużym ścisku. Wobec tego, jeśli chcemy uprawiać mieczyki w doniczce, musimy pamiętać o tym, aby nie wkładać dwóch cebul do jednej, małej donicy. Najlepiej posadzić mieczyki w skrzynkach, w których jest dużo miejsca po bokach oraz na głębokość.
Czy mieczyki są jednoroczne czy wieloletnie?
Mieczyk ogrodowy jest rośliną wieloletnią, ale nie zimującą w gruncie. Wobec tego konieczne jest odpowiednie przezimowanie mieczyków.
Bulwy wykopujemy po upływie około czterech tygodni od zakończenia kwitnienia rośliny i odcinamy część naziemną na wysokość 15 cm. Następnie osuszamy je przez kilka dni w przewiewnym i ciepłym pomieszczeniu, a potem usuwamy pozostały pęd. Na koniec usuwamy bulwę mateczną i oddzielamy bulwki przybyszowe. Oczyszczone i zdrowe bulwy pozostawiamy do dalszego suszenia na miesiąc i przenosimy je w ażurowych skrzynkach do chłodnego pomieszczenia. Tam pozostawiamy je do wiosny. Warto co jakiś czas sprawdzać stan bulw i te, na których zobaczymy zmiany chorobowe, od razu usuwać.
