Spis treści:
- Zanim zaczniesz przycinać winorośl - krótki słownik pojęć
- Cięcie winorośli - najważniejsze zasady
- Cięcie winorośli metodą Casenave'a - forma ze stałym ramieniem
- Pielęgnacja winorośli po cięciu
Zanim zaczniesz przycinać winorośl - krótki słownik pojęć
Cięcie winorośli wymaga rozróżniania kilku typów pędów.
- Łoza to zdrewniała latorośl, czyli pęd, który wyrósł w ubiegłym sezonie i po zdrewnieniu jest gotowy do wydania owocujących latorośli w kolejnym roku.
- Latorośl to zielony, tegoroczny przyrost.
- Pasierb to cienki pęd boczny wyrastający z kątów liści na latoroślach, który zagęszcza krzew i zabiera mu siłę.
- Czopek zastępczy to krótko przycięta łoza (na 2 pąki), z której w przyszłym roku wyrosną nowe łozy do owocowania.
Ogniwo krzewienia (ogniwo owocujące) to para: łoza owocująca plus czopek zastępczy, tworzące podstawową jednostkę, wokół której obraca się cały system cięcia.
Zrozumienie tych elementów jest niezbędne niezależnie od wybranej formy prowadzenia. Bez niego łatwo pomylić pędy przeznaczone do usunięcia z tymi, które powinny pozostać na krzewie.
Zobacz również:
Cięcie winorośli - najważniejsze zasady
Niezależnie od systemu prowadzenia krzewów warto przestrzegać kilka stałych zasad. Cięcie zimowe (na owocowanie) wykonuj pod koniec lutego lub na początku marca - po ustaniu silnych mrozów, ale przed ruszeniem wegetacji. Zbyt wczesne cięcie naraża odsłonięte pąki na przemarzanie, zbyt późne powoduje intensywne wyciekanie soków z ran, czyli tak zwany płacz łozy, który osłabia roślinę.
Pędy tnij zawsze pod skosem, w stronę przeciwną do najwyższego pąka, na wysokości około 1,5 cm nad nim. Dzięki temu soki nie będą spływać na pąk i nie doprowadzą do jego gnicia. Używaj ostrych i zdezynfekowanych narzędzi - czystego sekatora lub nożyc dwuręcznych do grubszych pędów.
Obciążenie krzewu dobieraj do odmiany i jego wieku. Za optymalne przyjmuje się 4-6 pąków na 1 mkw winnicy w przypadku odmian plennych i 10-12 pąków u odmian mniej plennych. W przypadku młodych krzewów w pierwszych latach owocowania zostaw połowę docelowej liczby pąków, żeby roślina mogła rozbudować system korzeniowy.
Pamiętaj też o cięciu letnim (zielonym). W sezonie wegetacyjnym skracaj pasierby za drugim liściem i usuwaj nadmiarowe latorośle. Pod koniec sierpnia ogłów końcówki pędów - przytnij je tak, by nad ostatnim gronem pozostało około 10 liści. Dzięki temu łozy lepiej zdrewnieją, a owoce dojrzeją szybciej.
Cięcie Guyota - forma z wymiennym ramieniem
Sznur Guyota (pojedynczy lub podwójny) to jedna z najpopularniejszych form prowadzenia winorośli. Krzew składa się z krótkiego pnia, ogniwa krzewienia i poziomego ramienia owocującego, które co roku się wymienia.
Jak wykonać to cięcie? Po zakończeniu sezonu, na wiosnę trzeciego roku od posadzenia, pozostaw dwie łozy wyrastające z czopka. Mocniejszą przytnij na 6-9 pąków - to przyszłe ramię owocujące. Słabszą skróć do 2 pąków - stanie się nowym czopkiem zastępczym. Długą łozę przygnij do poziomu i przywiąż do rusztowania wykonanego z drutu.
W sezonie z pąków na ramieniu owocującym wyrosną latorośle z gronami. Prowadź je pionowo w górę. Jednocześnie z czopka zastępczego wyrosną dwie nowe łozy, które posłużą do powtórzenia cyklu w przyszłym roku. Następnej wiosny usuń stare, ubiegłoroczne ramię owocujące, a z dwóch łóz na czopku wyprowadź nowe ramię i nowy czopek.
Cięcie Guyota sprawdza się szczególnie u odmian, których najlepiej wykształcone i płodne pąki znajdują się między 6. a 12. oczkiem na łozie. Poziome ułożenie ramienia zapewnia równomierne rozmieszczenie latorośli, poprawia przewietrzanie i nasłonecznienie krzewów - w polskim klimacie to szczególna zaleta, bo zmniejsza ryzyko chorób grzybowych.
Zobacz również:
Cięcie winorośli metodą Casenave'a - forma ze stałym ramieniem
Forma Casenave'a (sznur stały) opiera się na innej logice. Krzew ma pień i wieloletnie, stałe ramię, poprowadzone po drucie. Na tym ramieniu rozmieszczone są ogniwa krzewienia - każde składa się z łozy owocującej przyciętej na 6-8 pąków i czopka zastępczego przyciętego na 2 pąki.
Ramię nie jest wymieniane co rok, lecz pozostaje na krzewie przez wiele sezonów. Co roku wymienia się jedynie łozy w poszczególnych ogniwach.
Forma Casenave'a oznacza dłuższe łozy owocujące i mniejszą liczbę ogniw. To sprawia, że nadaje się zwłaszcza dla odmian, które nie owocują z pierwszych pąków na łozie i wymagają dłuższego cięcia.
Budowanie formy Casenave'a trwa nieco dłużej niż Guyota, bo wymaga cierpliwego wyprowadzania kolejnych węzłów na ramieniu. W pierwszych latach ogranicz liczbę latorośli do minimum - zbyt wiele zielonych pędów przy niedostatecznie rozwiniętym systemie korzeniowym prowadzi do słabego drewnienia i przemarzania zimą.
Pielęgnacja winorośli po cięciu
Po zakończeniu cięcia zimowego sprawdź stan rusztowania i napraw luźne druty, zanim zaczniesz przywiązywać łozy. Ramię owocujące przygnij do drutu nośnego łagodnym łukiem - gwałtowne zgięcie może złamać łozę w miejscu węzła.
Gdy pąki zaczną pękać, wykonaj oprysk myjący preparatem miedziowym - to pierwszy zabieg ochronny w sezonie, ograniczający rozwój zarodników grzybów zimujących na korze.
W maju, po ustaniu ryzyka przymrozków, przeprowadź selekcję latorośli - usuń zbędne i słabe pędy, zostaw tylko te potrzebne do owocowania i budowy formy na przyszły rok.
Źródło: deccoria.pl
