Spis treści:
- Jak dbać o leszczynę latem?
- Letnie cięcie leszczyny - od tego zależy owocowanie
Jak dbać o leszczynę latem?
Leszczyna pospolita (Corylus avellana) powszechnie występuje w prawie całej Europie i Azji Mniejszej, dzięki czemu jest doskonale przystosowana do panujących w Polsce warunków pogodowych. W naturze występuje m.in. w widnych lasach i śródpolnych zaroślach na żyznych, świeżych i przepuszczalnych glebach o odczynie zbliżonym do obojętnego - preferuje podłoża o wysokiej zawartości węglanu wapnia. Warto jednak zaznaczyć, że dobrze radzi sobie także na słabszych ziemiach.
Leszczyna najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, ale toleruje także półcień. Na rynku są dostępne zarówno liczne odmiany ozdobne, jak i sadownicze, dające zdecydowanie większy plon lepszej jakości. To krzew niezwykle prosty w uprawie. Dodatkowego podlewania zazwyczaj potrzebują tylko młode drzewka w pierwszych latach po posadzeniu - chociaż wszystko zależy od rodzaju gleby.
W przypadku suszy starsze egzemplarze mogą potrzebować nawadniania szczególnie na lekkich i piaszczystych ziemiach, natomiast w bardziej żyznych i cięższych glebach zazwyczaj dobrze radzą już sobie same. Pamiętaj jednak, że niedobór wody latem może prowadzić do powstawania pustych orzechów - aby temu zapobiec, możesz podlewać leszczynę rzadko, ale za to obficie w okresach bezdeszczowych.
Pamiętaj: Leszczyna jest wiatropylna, a większość odmian tylko częściowo jest zdolna do samozapylenia. Oznacza to, że do obfitego owocowania zazwyczaj niezbędna jest obecność innej odmiany w pobliżu.
Leszczyna nie ma także dużych wymagań pokarmowych. Na przeciętnie żyznych glebach w zupełności wystarcza jej wiosenne dokarmianie nawozami organicznymi, np. kompostem, obornikiem granulowanym czy biohumusem. Letnie dokarmianie zazwyczaj jest zalecane w przypadku słabszych gleb. Aby zapewnić roślinie lepsze zimowanie, pod koniec sierpnia możesz zastosować jesienny nawóz do krzewów owocowych o zwiększonej zawartości potasu i fosforu - w dawce zalecanej przez producenta.
Co najmniej raz w tygodniu staraj się oglądać krzewy pod kątem mszyc, uszkodzeń liści oraz szkodników żerujących na orzechach. Systematycznie usuwaj opadłe i porażone orzechy oraz inne resztki roślinne spod krzewu, aby nie stawały się wtórnym źródłem infekcji. Gdy pod koniec lata orzechy zaczną dojrzewać - łupina staje się brązowa, a zielona okrywa żółknie i zasycha - zbieraj je na bieżąco po opadnięciu, aby ograniczyć straty powodowane przez wilgoć, grzyby i zwierzęta.
Leszczynę można prowadzić w formie krzewu lub niewielkiego drzewka - wszystko zależy od sposobu wiosennego cięcia:
- Krzew - wytnij wszystkie słabe pędy rośliny, zostawiając jedynie 3 najsilniejsze. W pierwszym roku uprawy staraj się ograniczyć dalsze cięcie do absolutnego minimum, pozwalając leszczynie na swobodny i naturalny rozwój.
- Drzweko - znajdź najsilniejszy pęd leszczyny i skróć go do wysokości ok. 1 m, jednocześnie usuń wszystkie boczne odrosty - w ten sposób uzyskasz główny pień swojego drzewka.
Zobacz również:
Letnie cięcie leszczyny - od tego zależy owocowanie
Latem dbaj o odpowiednie naświetlenie i przewiew w koronie. Regularnie usuwaj odrosty korzeniowe, które wyrastają u podstawy krzewu, oraz silne pionowe, bezowocowe pędy, czyli tzw. wilki - zwłaszcza jeżeli nadmiernie zagęszczają koronę. Dzięki temu cenna energia rośliny nie jest marnowana na zbędne przyrosty, a liście i zawiązujące się orzechy szybciej obsychają po deszczu oraz mają lepszy dostęp do światła.
Takie warunki korzystnie wpływają nie tylko na zdrowie krzewu, ale także jego owocowanie. Z niczym jednak nie należy przesadzać - główne cięcie prześwietlające i formujące lepiej odłóż na koniec zimy lub przedwiośnie. Latem ogranicz się jedynie do lekkiej korekty oraz usuwania chorych i uszkodzonych pędów.
Źródło: deccoria.pl
