Spis treści:
- Rojniki to alternatywa dla wrzosów i wrzośców
- Ciekawe gatunki i odmiany rojników
- Jakie wymagania mają rojniki?
Rojniki to alternatywa dla wrzosów i wrzośców
Rojniki (Sempervivum) należą do rodziny gruboszowatych i są sukulentami. Magazynują wodę w mięsistych liściach, dzięki czemu dobrze radzą sobie podczas suszy. Ich największą ozdobą są zwarte rozety, które przypominają małe różyczki. W zależności od gatunku i odmiany mogą być zielone, srebrzyste, bordowe, purpurowe lub niemal czerwone. Różnią się też wielkością i kształtem liści.
W przeciwieństwie do wrzosów rojniki nie wymagają kwaśnego podłoża. Nie trzeba ich regularnie podlewać ani co sezon wymieniać sadzonek. Większość popularnych odmian jest mrozoodporna i dobrze zimuje w gruncie. Rozety pozostają dekoracyjne przez cały rok.
Rojniki sprawdzają się na skarpach, przy murkach i między kamieniami. Można sadzić je także w szczelinach płyt chodnikowych, donicach czy kamiennych misach. Najlepszy efekt daje zestawienie kilku odmian o różnych kolorach. Zielone, czerwone i purpurowe rozety można łączyć w kolorowe kompozycje, które wyglądają efektownie nawet wtedy, gdy w ogrodzie nie kwitnie już żadna roślina.
Zobacz również:
Rojniki kwitną latem, wypuszczając ze środka rozet sztywne pędy z drobnymi kwiatami w kolorze różowym, purpurowym, żółtym lub białym. Trzeba jednak pamiętać, że po kwitnieniu rozeta stopniowo zamiera. Nie oznacza to końca całej rośliny - wcześniej zdąży zwykle wytworzyć młode rozetki, dzięki którym kępa nadal się rozrasta.
Ciekawe gatunki i odmiany rojników
Rojniki różnią się nie tylko kolorem, ale też kształtem liści i wielkością rozet. Jedne mają ciemne końcówki, inne pokrywają delikatne, białe włoski przypominające pajęczynę.
Wśród dostępnych gatunków i odmian każdy znajdzie coś ciekawego do ogrodu.
- Rojnik murowy (Sempervivum tectorum) - tworzy duże, mięsiste rozety, które mogą osiągać około 20 cm średnicy. Odmiana 'Triste' ma zielone liście przebarwiające się jesienią na ciemnoczerwono, natomiast 'Atropurpureum' wyróżnia się szaropurpurowym ubarwieniem.
- Rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum) - jego niewielkie rozety pokrywają delikatne, białe włoski przypominające pajęczynę. Odmiana 'Red Papaver' ma purpurowobrązowe rozety, a 'Rosa Madchen' tworzy szaroróżowe liście.
- Rojnik wapienny (Sempervivum calcareum) - rozpoznasz go po niebieskozielonych liściach zakończonych ciemnymi plamami. Odmiana 'Bicolor' łączy chłodną zieleń z purpurowymi końcówkami, a 'Sir W. Lawrence' ma seledynowe liście z czerwonymi wierzchołkami.
- Rojnik orzęsiony (Sempervivum ciliosum) - tworzy zwarte, kuliste rozety pokryte gęstymi włoskami. Odmiana 'Borisii' wyróżnia się jasnym owłosieniem, przez co roślina wygląda niemal jak oprószona białym pyłem.
- Rojnik ogrodowy (Sempervivum hybridum) - obejmuje liczne mieszańce o zróżnicowanym wyglądzie. 'Rubin' ma czerwone rozety, 'Lipari' zielone liście z czerwonym środkiem, a 'Commander Hay' tworzy duże, brązowoczerwone rozety z zielonymi wierzchołkami.
- Rojnik górski (Sempervivum montanum) - ma niewielkie, zielone rozety o średnicy około 4-5 cm i różowe kwiaty. W Polsce występuje na naturalnych stanowiskach, gdzie podlega ścisłej ochronie. Do ogrodu należy wybierać rośliny pochodzące z legalnej sprzedaży.
Jakie wymagania mają rojniki?
Rojniki nie potrzebują skomplikowanej pielęgnacji, ale mają jednego wyraźnego wroga: nadmiar wody. Jeśli podłoże długo pozostaje mokre, korzenie mogą zacząć gnić.
Stanowisko powinno być słoneczne i ciepłe. W cieniu rojniki mogą słabiej się rozwijać, a ich rozety tracą intensywne barwy. Najlepsza jest gleba lekka, przepuszczalna i raczej uboga w składniki odżywcze. Ciężkie podłoże warto rozluźnić grubym piaskiem lub drobnym żwirem.
Z podlewaniem nie należy przesadzać. Dzięki mięsistym liściom rojniki magazynują wodę i dobrze znoszą długie okresy bez deszczu. Podlewania wymagają przede wszystkim świeżo posadzone sadzonki, zwłaszcza podczas suszy. Starsze rośliny rosnące w gruncie zazwyczaj radzą sobie bez dodatkowego nawadniania.
Rojniki najlepiej sadzić wiosną, na wcześniej odchwaszczonym stanowisku. Kiedy rozety się rozrosną, wyrywanie chwastów spomiędzy nich będzie znacznie trudniejsze. Rośliny najlepiej prezentują się w grupach. Na metr kwadratowy warto przeznaczyć około 9-16 sadzonek, w zależności od wielkości odmiany.
Rojniki dobrze znoszą mróz i zazwyczaj nie trzeba ich okrywać na zimę. Ważne jednak, żeby nie rosły w mokrej ziemi. Dlatego najlepiej sadzić je na skalniakach, skarpach lub podwyższonych rabatach, gdzie nadmiar wody łatwo odpływa. Zimą to właśnie wilgoć może im zaszkodzić bardziej niż mróz.
Zobacz również:
Więcej uwagi wymagają rojniki uprawiane w donicach. Ich bryła korzeniowa jest bardziej narażona na przemarzanie niż roślin rosnących w gruncie. Doniczka musi mieć otwory odpływowe, a na dnie warto ułożyć drenaż. Zimą najlepiej ustawić ją w miejscu osłoniętym przed deszczem.
Rojniki łatwo się rozmnażają. Wystarczy oddzielić młode rozety od rośliny matecznej i posadzić je w przepuszczalnym podłożu. Najlepiej robić to wiosną lub pod koniec lata, aby sadzonki zdążyły się ukorzenić przed trudniejszymi warunkami. Po kilku sezonach można w ten sposób uzyskać sporą kolekcję bez kupowania kolejnych roślin.
Rojniki to twardziele wśród roślin ozdobnych. Nie marudzą, gdy przez kilka tygodni nie spadnie deszcz, nie boją się mrozu i nie znikają z ogrodu po pierwszych przymrozkach. Ich kolorowe rozety potrafią wyglądać jak miniaturowe róże nawet w środku zimy. Wystarczy posadzić je w słońcu i zadbać, żeby nie stały w wodzie.
Źródło: deccoria.pl
