Spis treści:
- Dlaczego warto mieć żagwin w ogrodzie?
- Jesienne sadzenie i pielęgnacja żagwinu
- Z czym łączyć żagwin na rabatach?
Dlaczego warto mieć żagwin w ogrodzie?
Wiosną na rabatach nie może zabraknąć kwiatów. Nie tylko kolorowych tulipanów, hiacyntów czy kosaćców, ale też żagwinu ogrodowego (Aubrieta × cultorum), byliny o nieodpartym wręcz uroku. Ta należąca do rodziny kapustowatych (Brassicaceae) niska roślina wieloletnia zachwyca malowniczym pokrojem. Tworzy rozłożyste poduchy, które od przełomu kwietnia i maja aż do czerwca są pokryte drobnymi kwiatami tak gęsto, że liście są spod nich niewidoczne. Po cięciu można liczyć powtórne, mniej obfite kwitnienie we wrześniu.
Żagwin ogrodowy występuje w wielu przepięknych odmianach, które czarują feerią barw. Niezliczone kwiaty w kolorach od głębokiego fioletu, przez delikatny róż i czystą biel, aż po wyraziste odcienie niebieskiego tworzą kobierce, zmieniając nudne, zielone zakątki w kawałek raju. Doskonale komponują się z innymi roślinami ozdobnymi.
Czarujący żagwin ogrodowy świetnie sprawdza się jako roślina okrywowa w silnie nasłonecznionych miejscach. Efektownie wygląda posadzony na kamiennym murku, skalniaku, zboczach, szczelinach między płytami chodnikowymi czy wokół ścieżek. Dobrze rośnie i obsypuje się zapierającą dech lawiną kwiatów także w skrzynkach i donicach.
Zobacz również:
Bylinę tę łatwo wpisać w aranżację ogrodu i równie prosto uprawiać. Jest bezproblemowa, bo jej potrzeby są minimalne. Żagwin ogrodowy wyróżnia się wysoką odpornością na suszę i niewygórowanymi wymaganiami glebowymi, a także dobrze znosi zimę w naszym klimacie. Jego pielęgnacja ogranicza się do kilku podstawowych zabiegów, z którymi poradzą sobie nawet początkujący ogrodnicy.
Kwitnący żagwin ogrodowy, otwiera się w nowym oknie jest prawdziwą ucztą dla oczu, ale nie tylko. Bylina ta przyciąga pszczoły, motyle i inne owady zapylające, pomagając utrzymać bioróżnorodność. Poduchy kwiatów są też praktyczne - rosną tak gęsto, że niemal całkowicie tłumią chwasty.
Jesienne sadzenie i pielęgnacja żagwinu
W sezonie wegetacyjnym w większości szkółek i centrów ogrodniczych znajdziemy sadzonki żagwinu sprzedawane w pojemnikach. Warto się w nie zaopatrzyć wiosną lub jesienią, bo to dwa najlepsze terminy na sadzenie tej rośliny w gruncie. Zabieg w drugiej połowie sezonu należy zaplanować najpóźniej na 3 tygodnie przed silnymi przymrozkami, by rośliny zdążyły się ukorzenić.
Wybierając docelowe stanowisko dla tej byliny, miejmy na uwadze, że rozrasta się ona szybko i szeroko na boki. Należy zapewnić jej odpowiednio dużo miejsca, by mogła swobodnie się rozwijać, nie przytłaczając przy tym innych roślin. Warto na każdym metrze kwadratowym rabaty umieścić nie więcej niż 9 sadzonek żagwinu ogrodowego, zachowując między nimi ok. 30 cm odstępu. Miejsce musi być słoneczne.
Jak sadzić żagwin ogrodowy jesienią? Na stanowisku usuwamy chwasty i spulchniamy glebę, która powinna być przepuszczalna, dość żyzna, zasadowa i umiarkowanie sucha. Następnie wykopujemy dołki dwa razy szersze niż bryły korzeniowe sadzonek i wsypujemy na dno po garści żwiru. Rośliny sadzimy na podobnej głębokości, na jakiej rosły wcześniej w pojemnikach. Przysypujemy podłożem, delikatnie dociskamy i podlewamy.
Dalsza pielęgnacja żagwinu ogrodowego jest równie prosta. Roślinę wystarczy oszczędnie nawozić na wiosnę kompostem albo obornikiem granulowanym oraz przycinać po zakończeniu kwitnienia. Wtedy łodygi skraca się o 1/3 lub 1/2 ich długości. Dorosły żagwin radzi sobie z suszą i trzeba go podlewać tylko podczas przedłużających się okresów bezdeszczowych. Młode rośliny nawadniajmy częściej, by dobrze się ukorzeniły.
Z czym łączyć żagwin na rabatach?
Żagwin jest rośliną niezwykle wszechstronną. Warto łączyć go z innymi gatunkami, które preferują podobne warunki - przepuszczalne, stosunkowo suche podłoża oraz słoneczne stanowiska - a także kwitną o tej samej porze. Wspaniale komponuje się ze smagliczką nadmorską, macierzanką piaskową, goździkiem kropkowanym, przymiotnem Karwińskiego, otwiera się w nowym oknie, bodziszkiem popielatym, gęsiówką kaukaską czy ubiorkiem wiecznie zielonym.
Źródło: deccoria.pl
