Spis treści:
- Jak działają rośliny okrywowe i dlaczego tłumią chwasty?
- Dlaczego rośliny okrywowe są bezobsługowe?
- 10 najlepszych roślin okrywowych do posadzenia w ogrodzie
- Kiedy rośliny okrywowe działają najlepiej
Jak działają rośliny okrywowe i dlaczego tłumią chwasty?
Trzeba pamiętać, że rośliny okrywowe nie eliminują chwastów w jakiś "magiczny" sposób. Ich skuteczność wynika z kilku konkretnych mechanizmów ekologicznych. Najważniejszy to ograniczanie dostępu światła do gleby, a bez światła większość nasion chwastów nie kiełkuje. W naturalnych ekosystemach gęsta warstwa runa potrafi zatrzymać docieranie do podłoża nawet większości promieniowania słonecznego.
Drugim, ważnym mechanizmem jest szybkie zajmowanie przestrzeni przez rozłogi lub kłącza. Rośliny rozrastające się poziomo skutecznie "przechwytują" miejsce i zasoby, zanim zrobią to chwasty. Wiele gatunków tworzy też zwarte systemy korzeniowe, które stabilizują glebę i tym samym utrudniają znacznie kiełkowanie konkurencyjnych roślin, jakimi są chwasty.
W praktyce oznacza to, że odpowiednio dobrana roślina okrywowa zacienia powierzchnię gleby, ogranicza parowanie wody, stabilizuje strukturę podłoża, zastępuję fragment trawnika bez koszenia i co dla nas jest najważniejsze - ogranicza rozwój chwastów.
Zobacz również:
Dlaczego rośliny okrywowe są bezobsługowe?
Największą zaletą roślin okrywowych jest to, że po ukorzenieniu same utrzymują zajęty teren. Nie wymagają regularnego koszenia, jak trawnik, a wiele gatunków dobrze znosi suszę i ubogą glebę. Dodatkowo ograniczają konieczność pielenia, bo blokują rozwój chwastów już na etapie kiełkowania.
Część z nich tworzy zwarte maty liści przez cały rok (jak np. gatunki zimnozielone), inne szybko regenerują się wiosną. W obu przypadkach efekt jest podobny: powierzchnia gleby pozostaje zakryta.
Nie można zostać obojętnym również na fakt, że oprócz swej użyteczności, rośliny okrywowe mogą także stworzyć ozdobne kompozycje, które wypełnią ogród.
10 najlepszych roślin okrywowych do posadzenia w ogrodzie
Poniższe gatunki należą do najskuteczniejszych roślin tłumiących chwaty dzięki szybkiemu rozrastaniu się i zwartemu pokrojowi.
- Floks szydlasty (Phlox subulata)
To jedna z najczęściej polecanych roślin zadarniających. Tworzy gęste, niskie kobierce i dobrze radzi sobie na suchych stanowiskach słonecznych. Zwarta struktura pędów skutecznie ogranicza rozwój chwastów i stabilizuje grunt na brzegach. Floks skutecznie może zastąpić trawnik na dużych powierzchniach.
- Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans)
Rozrasta się bardzo szybko dzięki rozłogom. Tworzy gęste kępy liści i dobrze znosi półcień. Może jednak być zbyt ekspansywna, dlatego najlepiej kontrolować jej rozrost. Jej dodatkową zaletą jest to, że chroni glebę przed osuwaniem i erozją.
- Jaśmin azjatycki (Trachelospermum asiaticum)
Zimnozielona roślina okrywowa odporna na suszę i uszkodzenia przez zwierzynę. Tworzy zwarte dywany nawet w trudniejszych warunkach świetlnych. Jedyny zabieg wymagany przy jaśminie, by zagłuszyć chwasty, to ścinanie połowy pędów każdej wiosny, zaraz po pojawieniu się kwiatów.
- Konwalnik japoński 'Nana' (Ophiopogon japonicus 'Nana')
Rośnie wolniej niż inne gatunki, ale tworzy bardzo trwałą darń przypominającą miniaturowy trawnik, który skutecznie ogranicza rozwój chwastów. Świetnie zastępuje trawę w mocniej zacienionych miejscach, nie wymaga koszenia i nadmiernej pielęgnacji.
- Złotospor wirginijski (Chrysogonum virginianum)
Rozpowszechnia się dzięki kłączom i samosiewowi, dlatego szybko pokrywa większe powierzchnie. Sprawdza się szczególnie w półcieniu, można ją posadzić koło drzew. Kwitnie jasnożółto przez całe lato.
- Barwinek pospolity (Vinca minor)
Zimnozielony klasyk do zacienionych miejsc. Tworzy gęste dywany liści i szybko zajmuje wolną przestrzeń, skutecznie tłumiąc chwasty. Świetnie radzi sobie w upalne dni. Ma charakter inwazyjny, więc należy ją obserwować, by nie rozrosła się zbyt mocno.
- Lippia repens (Phyla nodiflora)
Roślina tworząca niskie, zwarte kobierce odporne na udeptywanie. Jej kwiaty są atrakcyjne dla zapylaczy. Szybko się rozprzestrzenia, kwitnie od późnej wiosny do jesieni.
- Karmnik ościsty (Sagina subulata)
Tworzy zwarte poduszki liści i dobrze sprawdza się między płytkami ścieżek ogrodowych. Sprawdza się także jako substytut trawnika.
- Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum)
To aromatyczna roślina tworząca niski, gęsty dywan w zmieniających się kolorach. Dobrze znosi suszę i przyciąga owady zapylające. Wzrasta gęsto i szybko.
- Tojeść rozesłana (Lysimachia nummularia)
Roślina idealna do wilgotniejszych stanowisk. Rozrasta się szybko i skutecznie pokrywa powierzchnię gleby. Tworzy kobierce o wysokości do 5 cm. Świetnie maskuje także brzegi oczka wodnego.
Kiedy rośliny okrywowe działają najlepiej
Największą skuteczność osiągają wtedy, gdy sadzi się je w odpowiednim zagęszczeniu. Jeśli między sadzonkami zostaną duże odstępy, chwasty zdążą się niestety pojawić, zanim rośliny utworzą zwartą darń. Przykładowo: floks szydlasty najlepiej sadzić co ok. 20-30 cm, aby szybko zamknął powierzchnię gleby.
Znaczenie ma też dopasowanie gatunku do stanowiska. Rośliny słoneczne, posadzone w cieniu, nie zagęszczą się wystarczająco, a cienioznośne na pełnym słońcu mogą przerzedzać się w czasie suszy.
Dobrze dobrana roślina okrywowa potrafi w ciągu jednego czy dwóch sezonów całkowicie zmienić fragment ogrodu: zastąpić trawnik, ustabilizować skarpę albo ograniczyć konieczność pielenia niemal do zera. Właśnie dlatego coraz częściej traktuje się je nie jako dodatek, lecz jako podstawowy element niskonakładowych nasadzeń.
Gdy szybko tworzą zwartą okrywę, skutecznie odcinają chwastom dostęp do światła i miejsce do wzrostu, a jednocześnie same dobrze radzą sobie z suszą, cieniem czy słabszą glebą, w zależności od gatunku.
Najważniejsze jednak jest to, co oznacza dla ogrodnika: mniej pielenia, mniej koszenia i rabaty, które przez lata pozostają szczelnie pokryte roślinnością - bez ciągłej walki z chwastami.
Źródło: Deccoria.pl
