Spis treści:
- Najlepsze krzewy na żywopłot
- Przycinanie krzewów na żywopłot
Najlepsze krzewy na żywopłot
Nie każdy krzew nadaje się na żywopłot. Istnieje kilka bardzo popularnych gatunków, jak np. tuje, które spotyka się w wielu ogrodach, które królują niemal wszędzie. Dlatego warto postawić na bardziej oryginalne rośliny, łatwo dostępne i niewymagające skomplikowanej pielęgnacji, a jednocześnie tworzącą gęstą i zwartą ścianę zieleni.
W ogrodach przydomowych krzewy na żywopłot zwykle sadzi się w odległości ok. 50 cm od ogrodzenia lub ściany, a ich wysokość najczęściej nie przekracza 2 m. Ułatwia to wykonywanie podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych, a jednocześnie zapewnia prywatność oraz ochronę przed hałasem, wiatrem i zanieczyszczeniami. Poniższe rośliny doskonale sprawdzą się jako żywopłoty - szybko rosną i dobrze znoszą niekorzystne warunki.
- Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea) - częściowo zimozielony krzew z rodziny różowatych, który zwykle dorasta do 2-3 m wysokości. Jego pędy pokrywają ciernie, dlatego może pełnić także funkcję ochronną. Kwitnie na biało w maju i czerwcu, przyciągając owady zapylające, a jesienią obsypuje się kulistymi owocami w kolorze czerwonym, pomarańczowym lub żółtym; wymaga stanowiska słonecznego lub półcienistego i jest odporny na suszę oraz zanieczyszczenia.
- Pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius) - również należy do rodziny różowatych. To szybko rosnący, gęsty krzew, osiągający 2-3 m wysokości. Wyróżnia się dekoracyjnymi liśćmi o zróżnicowanym wybarwieniu, często purpurowym lub niemal czarnym. Kwitnie latem, a jej kwiaty zebrane są w półkuliste grona. Ma niewielkie wymagania, jednak najładniejsze kolory liści uzyskuje w pełnym słońcu. Jest mrozoodporna i dobrze toleruje suszę oraz zanieczyszczenia.
- Śliwa wiśniowa (Prunus cerasifera) - gatunek występujący w formie niewielkiego drzewa lub krzewu ozdobnego, chętnie stosowany na żywopłoty. Kwitnie bardzo wcześnie, bo już w marcu i kwietniu, wytwarzając liczne drobne kwiaty w kolorze białym lub różowym. Po przekwitnięciu latem pojawiają się żółte, czerwone lub bordowe owoce, które są jadalne. Preferuje stanowiska słoneczne oraz gleby żyzne i umiarkowanie wilgotne, ale dobrze radzi sobie także w gorszych warunkach.
- Świdośliwa kanadyjska (Amelanchier canadensis) - wysoki krzew lub niewielkie drzewo, które w naturze może osiągać 3-6 m wysokości, jednak w formie żywopłotu łatwo utrzymać je na niższym poziomie dzięki regularnemu cięciu. Ma eliptyczne, zielone liście, jesienią przebarwiające się na żółto i pomarańczowo. Kwitnie wiosną, choć jej kwiaty są raczej niepozorne. Największą ozdobą rośliny są jadalne owoce, początkowo czerwone, z czasem przybierające barwę niebieską lub purpurową. Wymaga stanowiska słonecznego, natomiast wobec podłoża wykazuje dużą tolerancję.
- Morwa biała (Morus alba) - dawniej bardzo popularna, dziś nieco zapomniana roślina. Ceniona była przede wszystkim za swoje białe, jadalne owoce, doskonałe na przetwory, soki i dżemy. Morwa rośnie szybko i dobrze znosi przycinanie. Najlepiej czuje się na stanowiskach słonecznych, na glebie żyznej i przepuszczalnej. Jest odporna na suszę, mróz i rzadko bywa atakowana przez choroby.
- Irga błyszcząca (Cotoneaster lucidus) - liściasty krzew z rodziny różowatych, dorastający maksymalnie do 2 m wysokości. Tworzy zwarty pokrój i ma skórzaste, ciemnozielone liście. Kwitnie w maju i czerwcu, jednak największą ozdobą są kuliste owoce pojawiające się latem i utrzymujące się aż do zimy. Zwracają uwagę intensywną, czerwoną lub pomarańczową barwą. Irga preferuje stanowiska słoneczne, lub półcieniste, jest bardzo odporna na trudne warunki i skutecznie zatrzymuje zanieczyszczenia powietrza.
- Wiśnia wonna (Prunus mahaleb) - niewielkie drzewo z rodziny różowatych. W kwietniu i maju obsypuje się drobnymi, białymi kwiatami, które wydzielają przyjemny, słodki zapach. Wytwarza owoce, początkowo zielone, z czasem dojrzewające i dość gorzkie w smaku. Najlepiej rośnie w słońcu, na glebie żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej.
Przycinanie krzewów na żywopłot
Cięcie żywopłotu nie tylko nadaje mu odpowiedni kształt, ale także pobudza krzewy do zagęszczania się i wypuszczania młodych pędów. Bardzo ważny jest właściwy termin zabiegu. Najczęściej wykonuje się go wiosną, nawet w pierwszym roku po posadzeniu. Rośliny zimozielone lepiej jednak przycinać latem, ale dopiero w kolejnym sezonie.
Dzięki temu mają czas na dobre ukorzenienie się i przyjęcie w nowym miejscu. Istotna jest również intensywność cięcia. Dobrze rozwinięte i rozgałęzione żywopłoty można skracać umiarkowanie, ucinając pędy ok. 30-40 cm nad ziemią. Krzewy słabiej rozkrzewione warto skrócić mocniej, nawet na wysokości ok. 15 cm, aby pobudzić je do wzrostu. Żywopłoty osiągające kilka metrów wysokości wymagają częstszego cięcia, w okresie intensywnego wzrostu nawet raz w miesiącu.
Źródło: deccoria.pl
