Spis treści:
- Kliwia pomarańczowa – dostojna roślina pokojowa
- Jakie wymagania ma kliwia pomarańczowa?
Kliwia pomarańczowa – dostojna roślina pokojowa
Kliwia pomarańczowa ( Clivia miniata), zwana też kliwią cynobrową, pochodzi z południowej Afryki, gdzie rośnie w cienistych lasach i zaroślach. To roślina o wachlarzowatym pokroju i długich, ciemnozielonych, błyszczących liściach, które mogą dorastać do 60 cm długości.
Jest znana z długich (ok. 7 cm), rurkowatych, najczęściej dwukolorowych kwiatów, tworzących efektowne baldachy na wysokim pędzie kwiatostanowym. M ają delikatny, słodkawy i lekko cytrusowy zapach i pomarańczowy lub czerwono-pomarańczowy kolor, często z żółtym środkiem. Kwitnienie trwa najczęściej od lutego do maja.
Tę niezwykle dekoracyjną roślinę można uprawiać w domu. Kliwia jest długowieczna i stosunkowo łatwa w uprawie. Jednak należy pamiętać, że nie lubi zmiany miejsca– może to prowadzić do zahamowania kwitnienia. Co ciekawe źle znosi nawet obracanie. Dlatego przed wyborem docelowego stanowiska, warto dokładnie poznać wymagania rośliny.
Jakie wymagania ma kliwia pomarańczowa?
Kliwia najlepiej rośnie w miejscach jasnych z dużą ilością rozproszonego światła. Dobrze radzi sobie na stanowiskach półcienistych i cienistych, jednak nie toleruje silnego, bezpośredniego słońca, które może poparzyć jej liście. Roślina preferuje dobrze przepuszczalne i bogate w próchnicę podłoże o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Od wiosny do końca lipca kliwię nawozi się nawozem dla roślin kwitnących co 10-14 dni, zimą należy wstrzymać nawożenie.
Kliwia lubi umiarkowaną wilgotność podłoża – w sezonie wegetacyjnym należy podlewać ją regularnie ok. 2 razy w tygodniu. Optymalna temperatura uprawy rośliny mieści się w przedziale 15-25°C latem, a w okresie zimowego spoczynku ok. 7-10°C, co sprzyja obfitemu kwitnieniu w kolejnym sezonie. Kliwia nie lubi przeciągów ani gwałtownych zmian temperatur. Po przekwitnięciu warto usuwać kwiatostany, co przedłuża kwitnienie.
Gdy kliwia zimuje w zbyt ciepłych i suchych warunkach, roślinę mogą atakować tarczniki (małe, płaskie tarczki lub blaszkowate tworzywa na liściach i łodygach rośliny) i wełnowce (przypominają drobne grudki waty, osadzają się na liściach, łodygach i podstawach liści, powodując ich żółknięcie i zamieranie). Wówczas warto działać szybko, zastosować odpowiednie opryski i poprawić warunki stanowiskowe rośliny.
Źródło: deccoria.pl
