Spis treści:
- Jak rozpoznać szczygła?
- Gdzie żyją i jakie zwyczaje mają szczygły?
- Czym dokarmiać szczygły?
Jak rozpoznać szczygła?
Szczygieł ( Carduelis carduelis) to gatunek niewielkiego ptaka z rodziny łuszczakowatych, który zarówno sylwetką, jak i wielkością jest porównywalny do znanego wszystkim wróbla. Jednak na tym kończy się ich podobieństwo. Z uwagi na charakterystyczne upierzenie, szczygła trudno jest pomylić z jakimkolwiek innym ptakiem. Warto pamiętać, że w obrębie tego gatunku dymorfizm płciowy jest słabo zaznaczony. Oznacza to, że osobniki obu płci są do siebie bardzo podobne.
Dorosły szczygieł ma czerwoną maskę wokół dzioba, białe policzki i czarny czubek głowy, sięgający do karku. Jego ciało jest głównie kasztanowobrązowe z jaśniejszym brzuchem i białym kuprem. Z całością kontrastują czarne skrzydła z dużymi żółtymi plamami i białymi zakończeniami lotek oraz czarny ogon z białymi kropkami na sterówkach. Jego dziób jest krótki, stożkowaty i cielisty, a tęczówki brązowe.
Poza wyglądem, szczygły można także poznać po charakterystycznym głosie i zachowaniu. Ich śpiew to miękkie, powtarzające się wabiące tony przeplatane trelami i świergotem, często wykonywane energicznymi ruchami ciała podczas śpiewu. W locie szczygły poruszają się falistym torem i często wydają przy tym swój charakterystyczny dźwięk. Są to ptaki raczej mało płochliwe, dzięki czemu łatwo można je zaobserwować np. w parkach lub zimą w pobliżu karmników.
Gdzie żyją i jakie zwyczaje mają szczygły?
Szczygły występują na obszarze Europy od zachodnich wysp Atlantyckich po środkową Azję, a także w większości Azji Mniejszej i Afryce Północnej. W Polsce preferują obrzeża lasów liściastych i mieszanych. Ptaki raczej unikają zwartym kompleksów leśnych i najchętniej zamieszkują tereny rolnicze z mozaiką pól, sadów i zadrzewień śródpolnych. Często są spotykane także w starych parkach oraz przydomowych ogrodach.
Szczygły są ptakami częściowo osiadłymi. Osobniki z północnych, chłodniejszych obszarów często migrują w kierunku południowo-zachodnim. Wiosną ptaki łączą się pary i w ciągu sezonu wyprowadzają dwa lęgi: w maju i w czerwcu. Samica buduje gniazdo i wysiaduje jaja, podczas gdy samiec zdobywa dla niej pożywienie. Odchowem piskląt zajmuje się już każdy z rodziców. Początkowo p isklęta są karmione drobnymi owadami, a dopiero później przechodzą na nasiona.
Szczygły są znane ze swojego zamiłowania do wyjadania nasion z roślin. Mało tego, to jedyny gatunek ptaka, który żywi się nasionami ostu prosto z uschniętego kwiatostanu rośliny – to ich największy przysmak. W ciągu minuty jeden osobnik może zjeść w ten sposób 40-60 nasion. Co ciekawe samiec ma delikatnie dłuższy dziób, dzięki czemu może wyjadać głębiej położone nasiona niż samica. Takie przystosowanie sprawia, że osobniki obu płci nie konkurują o pokarm. Latem szczygły wzbogacają swoją dietę o bezkręgowce.
Czym dokarmiać szczygły?
Szczygły z pewnością przylecą zimą do ogrodu, który będzie bogaty w ich naturalne źródło pokarmu. Dlatego z uwagi na ich specyficzne preferencje żywieniowe, warto posadzić w nim takie rośliny, jak np. oset, ostropest plamisty czy słonecznik. Jeżeli nie ma takiej możliwości, ptaki można też przyciągnąć pozostawionymi kwiatostanami ziół lub wyłożyć do karmnika odpowiedni rodzaj pokarmu.
Zimą można dokarmiać szczygły m.in. nasionami ostropestu, konopi, lnu i łuskanego słonecznika. Ważne aby wykładana karma była ekologiczna (uprawa bez pestycydów) i dobrej jakości. Nie należy podawać ptakom produktów solonych. Dokarmiając ptaki, należy dbać o czystość karmnika i świeżość wykładanej karmy. W przeciwnym razie zamiast pomóc ptakom w trudnym zimowym czasie, można im poważnie zaszkodzić m.in. poprzez zatrucia pokarmowe oraz emisję patogenów chorobotwórczych.
Źródło: deccoria.pl
