Spis treści:
- Gil – tęgi jegomość w ogrodzie
- Jakie zwyczaje mają gile?
- Czym dokarmiać gile w ogrodzie?
Gil – tęgi jegomość w ogrodzie
Gil ( Pyrrhula pyrrhula) to niewielki ptak z rodziny łuszczakowatych o krępej sylwetce, dużej głowie oraz mocnym i krótkim dziobie. Gatunek ten jest nieco większy od znanego wszystkim wróbla. U gili występuje dymorfizm płciowy, czyli osobniki męskie i żeńskie wyglądają nieco inaczej. Samce wyróżniają się jaskrawoczerwoną piersią, policzkami i brzuchem. Natomiast ubarwienie samic jest zdecydowanie bardziej stonowane – pierś i boki ciała mają delikatnie brązowo-różowy kolor. Natomiast obie płcie mają czarny czepek na głowie, biały kuper i niebiesko-czarny ogon.
Ten barwny ptak występuje na terenie całej Polski, chociaż z różnym zagęszczeniem. To gatunek preferujący przede wszystkim bory świerkowe i lasy mieszane, ale zimą chętnie odwiedza również parki i starsze cmentarze, gdzie szuka pożywienia – często przylatuje także do karmników ogrodowych. W okresie zimowym gatunek ten jest łatwiej zauważalny, ponieważ jaskrawe brzuchy samców kontrastują z gałęziami pokrytymi śniegiem. W Polsce gil jest ptakiem osiadłym, chociaż zimą do lokalnych populacji dołączają również osobniki z chłodniejszych, północnych obszarów Europy.
Jakie zwyczaje mają gile?
Oprócz oryginalnego ubarwienia, gile wyróżniają się również ciekawymi zwyczajami. Gatunek ten jest monogamiczny – ptaki łączą się w pary na kilka lat, a często nawet na całe życie, co jest stosunkowo rzadko spotykane u ptaków. Dzięki temu samiec nie musi co roku szukać partnerki, imponując jej przy tym melodyjnym śpiewem czy akrobacjami w locie. Cecha ta determinuje także ich pokojowe nastawienie– gile nie zaznaczają swojej obecności na danym terenie donośnym głosem, ani nie bronią swojego terytorium. Jednak przez cały rok wydają tzw. głosy kontaktowe, które mają postać cichych, miękkich i fletowych gwizdów.
W zależności od dostępu pokarmu, gile wyprowadzają 2-3 lęgi w ciągu roku. Samica znosi średnio 4 niebieskie, ciemno nakrapiane jaja, które następnie wysiaduje przez ponad 2 tygodnie. Przez ten czas to samiec zdobywa dla niej pożywienie. W sezonie lęgowym gile są bardzo skryte. Jeżeli wysiadująca jaja samica zostanie spłoszona z gniazda, najczęściej porzuca swój lęg. Zimą gile często łączą się w małe stadka, które wspólnie mogą odwiedzać karmniki ogrodowe.
Czym dokarmiać gile w ogrodzie?
Gile należą do rodziny ptaków nazywanej łuszczakowatymi, których charakterystyczną cechą są grube, krótkie i bardzo silne dzioby, służące do otwierania oraz obrabiania twardych nasion. Gile żywią się głównie nasionami drzew i krzewów, szczególnie lubią nasiona klonu, jarzębiny, głogu oraz dzikiej róży. W przeciwieństwie do większości ptaków, gile nie interesują się miąższem owoców, ale ukrytymi w nich nasionami. Wiosną sięgają także po pąki i młode pędy drzew, a pisklęta początkowo są karmione mieszanką rozmoczonych w wolu nasion i miękkich owadów.
Aby przyciągnąć gile do ogrodu, warto posadzić w nim wymienione wyżej drzewa i krzewy, które będą stanowiły dla nich naturalne źródło pokarmu. Natomiast do karmnika warto wykładać dla gili m.in. nasiona dyni i słonecznika, rozdrobnione orzechy, siemię lniane, pszenicę, owies i proso. Dobrze sprawdzą się do tego gotowe mieszanki dla dzikich ptaków, które można kupić w sklepach zoologicznych. Najważniejsze, aby podawana ptakom karma nie była solona ani spleśniała, ponieważ zamiast pomóc, może im poważnie zaszkodzić. Dlatego niezmiernie ważna jest dbałość o czystość karmnika i regularna wymiana pokarmu.
Źródło: deccoria.pl
