Spis treści:
- Tak wygląda dziewannadrobnokwiatowa
- Uprawa dziewanny drobnokwiatowej
- Zbiór i przechowywanie dziewanny drobnokwiatowej
- Właściwości i zastosowanie dziewanny drobnokwiatowej
Tak wygląda dziewannadrobnokwiatowa
Dziewanna drobnokwiatowa jest rośliną dwuletnią z rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae). Osiąga wysokość 60-180 cm. Łodyga jest prosta, wzniesiona, sztywna, słabo rozgałęziona, pokryta gęstym, filcowatym, szarobiałym kutnerem. W górnej części przechodzi w długi kwiatostan. Liście odziomkowe tworzą rozetę, są podługowato-eliptyczne, o długości 10-40 cm i szerokości 4-12 cm, karbowane na brzegu, obustronnie kutnerowato owłosione, co nadaje im szarozielony kolor. Liście łodygowe są mniejsze, siedzące, ustawione skrętolegle, zmniejszające się stopniowo ku górze.
Kwiaty dziewanny są drobne, o średnicy 1,5-2,5 cm, żółte, zebrane w długi, kłosokształtny kwiatostan o długości 20-60 cm. Pojedynczy kwiat ma 5-działkowy kielich i 5-płatkową, prawie regularną koronę. Pręciki mają charakterystyczne pomarańczowe lub fioletowe włoski na nitkach. Kwitnienie przypada na okres od czerwca do września. Owocem jest jajowata, dwukomorowa torebka o długości 6-8 mm, zawierająca liczne, drobne, brązowe, podłużnie rowkowane nasiona.
Uprawa dziewanny drobnokwiatowej
Dziewanna drobnokwiatowa preferuje stanowiska słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, piaszczysto-gliniastych, umiarkowanie żyznych, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego (pH 6,0-7,5). Toleruje okresowe przesuszenie podłoża.
Siew nasion przeprowadza się wczesną wiosną (marzec-kwiecień) lub późnym latem (sierpień-wrzesień) bezpośrednio do gruntu powierzchniowo lub na głębokość maksymalnie 0,5 cm. Rozstawa między roślinami powinna wynosić 40-60 cm.
Podlewanie jest konieczne głównie w okresie kiełkowania i wzrostu młodych roślin. Nawożenie powinno być umiarkowane - przed sadzeniem zaleca się wzbogacenie gleby kompostem.
Pielęgnacja polega na odchwaszczaniu i spulchnianiu gleby wokół roślin. Rozmnażanie odbywa się wyłącznie przez nasiona.
Zbiór i przechowywanie dziewanny drobnokwiatowej
Surowcem zielarskim są kwiaty i liście, zbierane w okresie kwitnienia (czerwiec-wrzesień). Zbioru kwiatów dokonuje się ręcznie w dni słoneczne, po obeschnięciu rosy, odrywając same korony bez kielichów. Liście pozyskuje się z roślin jednorocznych lub z młodych okazów dwuletnich.
Suszenie odbywa się w przewiewnym, zacienionym miejscu w temperaturze 35-40°C. Prawidłowo wysuszony materiał zachowuje naturalną barwę i charakterystyczny miodowy zapach.
Suszone kwiaty i liście należy przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach, w suchym i ciemnym miejscu. W takich warunkach surowiec zachowuje właściwości lecznicze przez około 12 miesięcy.
Właściwości i zastosowanie dziewanny drobnokwiatowej
Główne grupy związków występujących w dziewannie drobnokwiatowej to:
- śluzy roślinne - działają osłaniająco i łagodząco na błony śluzowe;
- saponiny - wykazują działanie wykrztuśne i przeciwzapalne;
- flawonoidy - mają właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne;
- garbniki - działają ściągająco i przeciwbakteryjnie;
- olejek eteryczny - działa rozkurczowo i antyseptycznie.
Zobacz również:
Dziewanna drobnokwiatowa znajduje zastosowanie głównie w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, takich jak kaszel, zapalenie oskrzeli, chrypka i zapalenie gardła. Napary z kwiatów zaleca się przyjmować 2-3 razy dziennie jako środek wykrztuśny, przeciwzapalny i łagodzący podrażnienia błon śluzowych.
Zewnętrznie odwar z liści używany jest do przemywania skóry przy drobnych stanach zapalnych, wysypkach i egzemach. Przed rozpoczęciem stosowania dziewanny w celach leczniczych należy skonsultować się z lekarzem.
Źródło: Deccoria.pl
