Spis treści:
- Byliny to dobry wybór dla początkujących ogrodników
- 10 łatwych w uprawie roślin wieloletnich
Byliny to dobry wybór dla początkujących ogrodników
Byliny nie wymagają corocznego sadzenia jak bratki czy petunie. Jesienią ich nadziemne części zamierają, ale kłącza i korzenie przetrwają w glebie i wiosną wypuszczą nowe pędy. Większość popularnych gatunków wystarczy nawozić raz w sezonie, a wiele z nich dobrze znosi kilkutygodniową suszę. Z sezonu na sezon twoja rabata będzie gęstnieć i nabierać koloru, a co 3-4 lata rozrośnięte kępy możesz podzielić łopatą i posadzić w nowym miejscu - z jednej kupionej sadzonki po kilku latach uzyskasz kilkanaście roślin.
10 łatwych w uprawie roślin wieloletnich
Wszystkie opisane byliny łączy jedno - wyglądają efektownie i nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji. Znajdziesz wśród nich rośliny na stanowiska słoneczne i cieniste, kwitnące wiosną, latem lub jesienią.
Jeżówka purpurowa
Jeżówka purpurowa tworzy sztywne, wyprostowane kępy, z których od lipca do września wyrastają duże kwiaty o lekko zwisających, różowofioletowych płatkach i wypukłym, kolczastym środku w kolorze pomarańczowego brązu. To właśnie od tego charakterystycznego środka - przypominającego małego jeża - pochodzi polska nazwa rośliny.
Jeżówka jest odporna na choroby, wabi pszczoły i motyle, a jej przekwitłe kwiatostany dekorują rabatę nawet zimą. Potrzebuje słonecznego stanowiska i przepuszczalnej, niezbyt suchej gleby - poza tym nie sprawia kłopotów, więc to dobry wybór dla początkujących ogrodników.
Rudbekia błyskotliwa
Rudbekia błyskotliwa kwitnie od połowy lata aż do przymrozków, a jej intensywnie żółte kwiaty z ciemnobrązowym, niemal czarnym, wypukłym środkiem wyglądają jak miniaturowe słoneczniki. Tworzą zwarte kępy, które z roku na rok się zagęszczają i rozrastają dzięki podziemnym rozłogom.
Ta bylina rośnie na każdej przeciętnej glebie ogrodowej, dobrze znosi suszę i praktycznie nie choruje - wystarczy co kilka lat podzielić kępy, żeby zachowała wigor.
Zobacz również:
Kocimiętka
Kocimiętka tworzy miękkie, kopulaste poduszki pokryte drobnymi, rurkowatymi kwiatami w odcieniach lawendy i fioletu. Srebrzysto-zielone, aromatyczne liście kontrastują z kolorowymi kwiatostanami i wyglądają atrakcyjnie nawet poza okresem kwitnienia.
Po przycięciu przekwitłych pędów kocimiętka kwitnie ponownie, często aż do października. Nie wymaga żyznej gleby ani częstego podlewania, za to przyciąga pszczoły i motyle, a jej zapach trzyma mszyce z daleka.
Szałwia omszona
Szałwia omszona wyróżnia się ciemnofioletowymi, wąskimi kłosami kwiatowymi, które rosną pionowo i nadają rabatom wyrazistą strukturę. Ma zwarty, schludny pokrój i dobrze komponuje się zarówno z różami, jak i z trawami ozdobnymi.
Jeśli po pierwszej fali kwiatów zetniesz łodygi tuż nad liśćmi, szałwia zakwitnie ponownie. Lubi stanowiska słoneczne i suche - nie toleruje mokrego podłoża. To bylina, przy której naprawdę nie ma co popsuć - jest odporna na choroby, szkodniki i przyciąga trzmiele.
Liliowiec
Liliowiec wytwarza duże, lejkowate kwiaty osadzone na smukłych, bezlistnych łodygach ponad kępą długich, szablastych liści. Każdy kwiat żyje tylko jeden dzień, ale roślina produkuje ich tyle, że kwitnienie ciągnie się od czerwca do sierpnia. Paleta barw jest ogromna - od cytrynowej żółci, przez łososiowy i pomarańcz, po głębokie bordo.
Liliowce są wyjątkowo tolerancyjne - znoszą mróz, okresową suszę i półcień. To byłby dobry wybór dla początkujących ogrodników, którzy chcą dużego efektu przy minimalnym wysiłku. Co kilka lat dziel kępy, aby utrzymać obfite kwitnienie.
Krwawnik pospolity
Krwawnik pospolity tworzy płaskie, szerokie kwiatostany złożone z setek drobnych kwiatków - białych, żółtych, różowych lub czerwonych, zależnie od odmiany. Unoszą się one na sztywnych, wyprostowanych łodygach ponad rozetą drobno pierzastych, aromatycznych liści. Kwitnie od czerwca do września.
To bylina znosząca trudne warunki - pełne słońce, piaszczystą glebę i minimalne podlewanie. Na żyznym podłożu pędy nadmiernie się wydłużają, słabną i rozkładają na boki - krwawnik lepiej rośnie na uboższej glebie, gdzie zachowuje zwarty pokrój.
Rozchodnik okazały
Rozchodnik okazały to sukulent o grubych, mięsistych łodygach i liściach pokrytych niebieskawym, woskowym nalotem. Roślina wygląda atrakcyjnie przez cały sezon, a od sierpnia do października dodatkowo pokrywa się płaskimi, różowymi lub bordowymi kwiatostanami.
Rozchodnik nie wymaga żyznej gleby, nawożenia ani częstego podlewania - jedyne, co mu szkodzi, to stojąca woda. Łatwo go rozmnożysz przez podział kępy wiosną.
Funkia
Funkia to jedna z niewielu bylin, które wyglądają okazale w zacienionym zakątku ogrodu. Wyróżnia się dużymi, wyrazistymi liśćmi w odcieniach od limonkowej zieleni po stalowy błękit, często z kontrastowymi obwódkami lub smugami. Od czerwca do sierpnia na wysokich szypułkach pojawiają się lawendowe lub białe kwiaty. Odmiany różnią się rozmiarami - od miniaturowych po kępy sięgające kolan.
Ta bylina wymaga więcej uwagi - lubi wilgotną, próchniczną glebę i regularny dostęp do wody. Trzeba ją też chronić przed ślimakami.
Zobacz również:
Aster
Aster kwitnie od sierpnia aż do pierwszych mrozów - razem z wrzosami i chryzantemami tworzą fundament jesiennego ogrodu. Pokrywają się setkami drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w fioletach, różach i bielach.
Lubią słońce i umiarkowanie wilgotną glebę. Jedyną ich słabością bywa mączniak - sposobem na uniknięcie go jest zachowanie dobrej cyrkulacji powietrza i podlewanie pod korzeń zamiast po liściach.
Orlik
Orlik to bylina, którą łatwo rozpoznać po wydłużonych ostrogach i delikatnych, często dwubarwnych płatkach w odcieniach niebieskiego, fioletu, różu i bieli. Kwitnie od maja do czerwca, a jego drobne kwiaty na cienkich łodygach nadają rabatom lekkości.
Roślina preferuje półcieniste stanowiska i glebę, która nie przesycha. Chętnie rozsiewa się sam - co roku pojawia się w nowych miejscach ogrodu, a siewki nierzadko mają inne kolory niż roślina macierzysta.
Źródło: deccoria.pl
