Spis treści:
- Jak wygląda krwawnik pospolity - budowa rośliny i cechy charakterystyczne
- Uprawa krwawnika pospolitego - wymagania i pielęgnacja
- Pozyskiwanie i przechowywanie surowca zielarskiego z krwawnika
- Właściwości lecznicze i zastosowanie krwawnika pospolitego
Jak wygląda krwawnik pospolity - budowa rośliny i cechy charakterystyczne
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) jest byliną dorastającą do wysokości 30-80 cm. Z rozgałęzionego, płożącego się systemu korzeniowego wyrastają podziemne rozłogi, które umożliwiają wegetatywne rozmnażanie. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, bruzdowana, delikatnie owłosiona i zazwyczaj nierozgałęziona w dolnej części, natomiast w górnej części rozgałęzia się wiechowato.
Liście są podwójnie lub potrójnie pierzastodzielne, w zarysie lancetowate, długości 5-20 cm, pokryte drobnymi włoskami. Blaszki liściowe są podzielone na bardzo drobne, nitkowate odcinki, co nadaje im charakterystyczny, pierzasty wygląd. Liście odziomkowe są większe od łodygowych i wyrastają w różyczkach przy podstawie rośliny. Kwiaty zebrane są w drobne koszyczki o średnicy 3-5 mm, tworzące gęste, płaskie baldachogrona na szczytach pędów. Kwiaty brzeżne są języczkowate, białe lub różowawe, w liczbie 4-5, natomiast kwiaty środkowe są rurkowate, kremowobiałe.
Owocem jest drobna, spłaszczona niełupka bez puchu kielichowego, o długości około 2 mm.
Uprawa krwawnika pospolitego - wymagania i pielęgnacja
Krwawnik pospolity preferuje stanowiska słoneczne lub lekko zacienione. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, piaszczysto-gliniastych o pH 6,0-7,5. Toleruje okresowe susze i nie wymaga intensywnego nawożenia.
Rozmnażanie można prowadzić przez wysiew nasion bezpośrednio do gruntu wczesną wiosną lub jesienią, w rzędach odległych od siebie o 40 cm, na głębokość 0,5 cm. Możliwe jest również rozmnażanie przez podział rozrośniętych kęp wczesną wiosną lub jesienią. Rośliny należy sadzić w rozstawie 40 x 40 cm.
Podlewanie jest konieczne tylko w okresie kiełkowania i podczas długotrwałej suszy. Nawożenie organiczne stosuje się co 2-3 lata w dawce 2-3 kg obornika na 1 mkw.
Pozyskiwanie i przechowywanie surowca zielarskiego z krwawnika
Ziele krwawnika zbiera się w początkowym okresie kwitnienia, ścinając pędy 15-20 cm nad ziemią. Zbiór można przeprowadzać 2-3 razy w sezonie. Suszenie odbywa się w przewiewnym, zacienionym miejscu w temperaturze do 35°C.
Prawidłowo wysuszony surowiec zachowuje naturalną barwę i charakterystyczny, aromatyczny zapach. Przechowywanie suszu powinno odbywać się w szczelnych, ciemnych opakowaniach, w suchym pomieszczeniu.
Właściwości lecznicze i zastosowanie krwawnika pospolitego
Krwawnik pospolity zawiera kompleks związków biologicznie czynnych o szerokim spektrum działania leczniczego.
Główne grupy związków zawartych w roślinie to:
- olejek eteryczny (chamazulen, cyneol) - ma działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne;
- flawonoidy (apigenina, luteolina) - wykazują właściwości przeciwutleniające i rozkurczowe;
- garbniki - działają ściągająco i przeciwkrwotocznie;
- laktony seskwiterpenowe - mają właściwości przeciwzapalne i żółciopędne.
Krwawnik stosuje się wewnętrznie w postaci naparów (1-2 łyżki suszu na szklankę wrzątku) przy zaburzeniach trawiennych, stanach zapalnych przewodu pokarmowego oraz jako środek rozkurczowy. Zewnętrznie wykorzystywany jest do przemywania ran, stanów zapalnych skóry oraz w kosmetyce.
Przeciwwskazaniem do stosowania krwawnika jest nadwrażliwość na związki zawarte w roślinie oraz ciąża. W ogrodnictwie wykorzystywany jest jako roślina okrywowa, rabatowa oraz do tworzenia naturalistycznych założeń ogrodowych. Jest również cenną rośliną miododajną.
Źródło: Deccoria.pl
