Spis treści:
- Wygląd głogu jednoszyjkowego
- Uprawa głogu jednoszyjkowego
- Zbiór i przechowywanie głogu jednoszyjkowego
- Właściwości i zastosowanie głogu jednoszyjkowego
Wygląd głogu jednoszyjkowego
Głóg jednoszyjkowy to wieloletni, ciernisty krzew lub małe drzewo z rodziny różowatych, osiągające wysokość 4-8 m, o szeroko rozgałęzionym pokroju. Pień i gałęzie mają szarobrązową korę. Młode pędy są czerwonobrązowe i pokryte ostrymi cierniami o długości 1-2,5 cm, wyrastającymi w kątach liści.
Liście są skrętoległe, głęboko wcięte, o długości 2-4 cm, z 3-7 klapami o ząbkowanych brzegach. Kwiaty są drobne (1-1,5 cm średnicy), białe lub różowawe, zebrane w baldachogrona, z pojedynczym słupkiem. Kwitnienie przypada na maj-czerwiec.
Owoce to czerwone pestkowce pozorne o średnicy 6-10 mm, zawierające pojedynczy nasiennik, dojrzewające jesienią i często pozostające na gałęziach przez całą zimę.
Zobacz również:
Uprawa głogu jednoszyjkowego
Głóg jednoszyjkowy preferuje stanowiska słoneczne do lekko półcienistych. Dobrze rośnie na większości typów gleb, od piaszczystych po gliniaste, o pH 5,5-8,0. Najlepiej rozwija się na glebach średnio żyznych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych.
Sadzenie przeprowadza się jesienią (październik-listopad) lub wczesną wiosną (marzec-kwiecień). Sadzonki umieszcza się w dołach o wymiarach 40 x 40 x 40 cm, w rozstawie 2-3 m dla pojedynczych krzewów lub 80-100 cm dla żywopłotów. Głębokość sadzenia powinna być taka, aby szyjka korzeniowa znajdowała się na poziomie gruntu.
Podlewanie jest konieczne głównie w pierwszym roku po posadzeniu oraz w okresach długotrwałej suszy. Nawożenie organiczne (kompost, obornik) stosuje się co 2-3 lata, wczesną wiosną. Nawożenie mineralne nie jest konieczne na glebach żyznych.
Pielęgnacja polega na usuwaniu chwastów wokół młodych roślin, mulczowaniu oraz ewentualnym cięciu formującym lub sanitarnym, które przeprowadza się późną zimą lub wczesną wiosną.
Rozmnażanie odbywa się przez nasiona, które wymagają stratyfikacji (przechowywania w wilgotnym piasku w temperaturze 3-5°C przez 3-4 miesiące) przed wysiewem, lub przez odkłady oraz szczepienie. Roślina jest w pełni mrozoodporna w polskim klimacie i nie wymaga specjalnego przygotowania do zimy.
Zbiór i przechowywanie głogu jednoszyjkowego
Surowcami zielarskimi są kwiaty i owoce, rzadziej liście z kwiatami. Kwiaty zbiera się w początkowej fazie kwitnienia, gdy większość pąków jest już otwarta, ale pylniki jeszcze nie brązowieją. Zbiór owoców następuje po pełnym dojrzeniu, we wrześniu i październiku.
Suszenie kwiatów przeprowadza się w cieniu, w przewiewnym miejscu, w temperaturze nieprzekraczającej 35°C. Owoce suszy się w temperaturze 40-50°C, po uprzednim rozdrobnieniu. Prawidłowo wysuszony surowiec zachowuje naturalną barwę i zapach.
Przechowywanie odbywa się w szczelnie zamkniętych pojemnikach, w suchym i ciemnym miejscu. Kwiaty zachowują właściwości lecznicze przez około 10-12 miesięcy, natomiast owoce przez około 12-18 miesięcy.
Zobacz również:
Właściwości i zastosowanie głogu jednoszyjkowego
Główne grupy związków występujących w głogu jednoszyjkowym to:
- flawonoidy (hiperozyd, witeksyna, rutyna) - działają ochronnie na naczynia krwionośne i serce;
- procyjanidyny - wykazują działanie przeciwutleniające i kardioprotekcyjne;
- aminy biogenne (fenyloetylenoamina, tyramine) - regulują ciśnienie krwi;
- triterpeny i kwasy organiczne - działają rozkurczowo i moczopędnie.
Preparaty z głogu stosuje się w łagodnych zaburzeniach pracy serca, początkowych stadiach niewydolności krążenia, zaburzeniach rytmu serca oraz w stanach wyczerpania nerwowego. Poprawiają one krążenie wieńcowe, zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego, obniżają ciśnienie tętnicze i działają uspokajająco.
Przed rozpoczęciem kuracji należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku przyjmowania leków na nadciśnienie (zwłaszcza beta-blokerów), glikozydów nasercowych lub leków przeciwzakrzepowych, z którymi głóg może wchodzić w interakcje.
Źródło:deccoria.pl
