Spis treści:
- Wygląd glistnika jaskółczego ziela
- Uprawa glistnika jaskółczego ziela
- Zbiór i przechowywanie glistnika jaskółczego ziela
- Właściwości i zastosowanie glistnika jaskółczego ziela
Wygląd glistnika jaskółczego ziela
Glistnik jaskółcze ziele jest byliną z rodziny makowatych, osiągającą wysokość 30-100 cm, o rozgałęzionym pokroju. Łodyga jest wzniesiona, obła, delikatnie owłosiona, wewnątrz pusta, zawierająca charakterystyczny pomarańczowo-żółty sok mleczny. Liście są naprzemianległe, pierzastosieczne, o długości 10-20 cm, koloru sinozielonego, od spodu jaśniejsze, z głęboko wcinaną blaszką liściową.
Kwiaty glistnika są drobne (1,5-2 cm średnicy), żółte, zebrane w baldaszkowate kwiatostany na szczytach pędów. Kwitnienie przypada na okres od maja do września. Owocem jest wąska, cylindryczna torebka o długości 3-5 cm, zawierająca liczne, drobne, czarne nasiona z białym elajosomem (mięsistym wyrostkiem wabiącym mrówki), dojrzewające od czerwca do października.
Zobacz również:
Uprawa glistnika jaskółczego ziela
Glistnik jaskółcze ziele preferuje stanowiska półcieniste do słonecznych, osłonięte od wiatru. Jest rośliną mało wymagającą - dobrze rośnie na glebach przepuszczalnych, piaszczysto-gliniastych, zasobnych w próchnicę, o odczynie lekko zasadowym do obojętnego (pH 6,5-7,5). Toleruje okresowe przesuszenie podłoża.
Siew nasion przeprowadza się wczesną wiosną lub jesienią bezpośrednio do gruntu, na głębokość 0,5-1 cm, w rzędach oddalonych o 30-40 cm. Po wschodach rośliny przerywa się, pozostawiając odległość między nimi 20-25 cm. Można również rozmnażać glistnik przez podział kęp wczesną wiosną.
Podlewanie powinno być umiarkowane - roślina dobrze znosi krótkotrwałe susze. Nawożenie przeprowadza się wiosną, stosując nawozy organiczne (kompost) lub mineralne wieloskładnikowe. Pielęgnacja polega na odchwaszczaniu i usuwaniu przekwitłych kwiatostanów, co zapobiega nadmiernemu rozsiewaniu.
Zbiór i przechowywanie glistnika jaskółczego ziela
Surowcem zielarskim glistnika jest ziele (łodygi z liśćmi i kwiatami), które zbiera się w okresie kwitnienia (maj-sierpień), ścinając pędy 10-15 cm nad ziemią. Korzenie pozyskuje się jesienią (wrzesień-październik) z roślin 2-3-letnich.
Suszenie przeprowadza się w warunkach naturalnych - w przewiewnym, zacienionym miejscu, rozkładając surowiec cienką warstwą, lub w suszarni w temperaturze 35-40°C. Prawidłowo wysuszony surowiec zachowuje zielonkawą barwę i charakterystyczny zapach.
Wysuszony glistnik przechowuje się w szczelnie zamkniętych, ciemnych pojemnikach, w suchym i chłodnym miejscu, zabezpieczając przed dostępem światła i wilgoci. Przy zachowaniu odpowiednich warunków zachowuje właściwości lecznicze przez około 12 miesięcy.
Właściwości i zastosowanie glistnika jaskółczego ziela
Główne grupy związków występujących w glistniku to:
- alkaloidy (chelidonina, sangwinaryna, berberyna) - wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwskurczowe i przeciwzapalne;
- flawonoidy (rutyna, kwercetyna) - działają przeciwutleniająco i uszczelniają naczynia krwionośne;
- kwasy organiczne (kwas jabłkowy, cytrynowy, bursztynowy) - wykazują działanie ściągające i antyseptyczne;
- saponiny i garbniki - działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo.
Zewnętrznie glistnik stosuje się w formie maści, płynów lub naparów do przemywania w leczeniu trudno gojących się ran, egzemy, łuszczycy i brodawek skórnych. Sok ze świeżej rośliny tradycyjnie używany był do usuwania kurzajek i brodawek. Wewnętrznie, w ściśle kontrolowanych dawkach, glistnik znajduje zastosowanie w schorzeniach układu pokarmowego, wątroby i dróg żółciowych.
Należy podkreślić, że glistnik jaskółcze ziele jest rośliną silnie trującą i jego stosowanie w celach leczniczych powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza. Przedawkowanie może prowadzić do zatruć, objawów podrażnienia przewodu pokarmowego, a nawet zaburzeń oddychania. Glistnik jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących, osób z chorobami psychicznymi oraz dzieci.
źródło: deccoria.pl
