Spis treści:
- Anemon - bylina o wielu twarzach
- Odmiany zawilców
- Jakie wymagania mają anemony?
- Pielęgnacja i zimowanie anemonów
- Zastosowanie zawilców
Anemon - bylina o wielu twarzach
Anemon (Anemone) to bylina, ale nie każda wygląda i zachowuje się tak samo. Pod tą nazwą kryje się zróżnicowana grupa zawilców, które kwitną w różnych terminach, barwiąc się na wiele odcieni i rosnąc strzeliście lub "płasko".
Wiosenne zawilce są zwykle niższe, subtelniejsze i dobrze wpisują się w naturalistyczne kompozycje. Często tworzą zwarte łany i pięknie wyglądają pod drzewami liściastymi, zanim korony rozwiną się maksymalnie. Z kolei anemony letnie i jesienne są bardziej okazałe: mają wyższe pędy, większe kwiaty i świetnie odnajdują się na rabatach z trawami ozdobnymi, funkiami czy żurawkami.
Ich ogromną zaletą jest bogactwo kolorów. W zależności od odmiany można znaleźć kwiaty białe, różowe, czerwone, fioletowe, niebieskie, a nawet dwubarwne. Do tego dochodzą formy pojedyncze i pełne, dzięki którym zawilce nie znudzą się po jednym sezonie.
Zobacz również:
Odmiany zawilców
Najwygodniej podzielić zawilce według terminu kwitnienia. To od niego zależy później termin sadzenia, wybór stanowiska i sposób pielęgnacji.
- Zawilce wiosenne
Do najchętniej sadzonych zawilców wiosennych należy zawilec gajowy. To delikatna, niska bylina o lekkim, naturalnym charakterze. Dobrze czuje się w półcieniu i pięknie prezentuje się pod drzewami oraz krzewami. W podobnym klimacie utrzymany jest zawilec żółty oraz zawilec leśny, który ma większe, efektowne kwiaty i nieco swobodniejszy pokrój.
Wśród odmian bardziej ozdobnych dużym zainteresowaniem cieszy się zawilec wieńcowy. To właśnie on często pojawia się na zdjęciach z katalogów i ogrodniczych inspiracji. Ma wyraziste kolory, eleganckie kwiaty i świetnie wygląda zarówno na rabacie, jak i w pojemnikach. To dobry wybór dla osób, które chcą mocniejszego efektu kolorystycznego.
- Zawilce jesienne
Pod koniec lata i jesienią prym wiodą zawilce japońskie oraz mieszańcowe. Są bardziej okazałe, wysokie i bardzo dekoracyjne. Potrafią kwitnąć długo, a przy tym wprowadzają do ogrodu lekkość wtedy, gdy wiele innych bylin zaczyna już tracić formę. To właśnie one często stają się jedną z najładniejszych ozdób rabaty w drugiej połowie sezonu.
Jakie wymagania mają anemony?
Najważniejsze jest to, że zawilce nie mają jednego uniwersalnego zestawu wymagań, bo tutaj wiele zależy od gatunku. Ogólnie jednak można zasugerować, że:
- anemony lubią glebę żyzną, dość lekką i przepuszczalną, ale nie przesuszającą się zbyt szybko,
- najlepiej rosną w podłożu wzbogaconym kompostem - ziemia nie powinna być ciężka i stale mokra, bo wtedy rośnie ryzyko gnicia części podziemnych,
- z drugiej strony zbyt suche stanowisko także nie będzie dla nich korzystne, zwłaszcza latem,
- gatunki leśne i wiosenne lepiej radzą sobie w półcieniu lub w miejscach z rozproszonym światłem. Zawilce bardziej ozdobne, szczególnie te bulwiaste, zwykle lepiej kwitną na stanowiskach słonecznych albo lekko osłoniętych. Anemony jesienne lubią miejsca jasne, ale raczej zaciszne, osłonięte od silnego wiatru.
Przed sadzeniem bulw dobrze jest je namoczyć w letniej wodzie przez kilka godzin. To prosty zabieg, który pomaga im szybciej ruszyć po posadzeniu. Umieszcza się je zwykle na głębokości kilku centymetrów, zachowując odstęp, pozwalający roślinom się rozwiną. Zawilce najlepiej wyglądają wtedy, gdy nie sadzi się ich pojedynczo, tylko w grupach.
Pielęgnacja i zimowanie anemonów
Pielęgnacja zawilców nie jest trudna, a najważniejsze jest regularne podlewanie po posadzeniu oraz utrzymanie umiarkowanej wilgotności podłoża (nie chodzi o ciągłe przelewanie, tylko o to, by ziemia nie wysychała całkowicie). W donicach kwiaty wymagają nieco więcej uwagi niż w gruncie, bo podłoże szybciej przesycha. Dlatego trzeba pilnować podlewania, stosując jako podłoże ziemię uniwersalną z dodatkiem kompostu i składnika rozluźniającego, na przykład perlitu.
W okresie wzrostu i kwitnienia anemony pozytywnie reagują na dokarmianie. W gruncie wystarczy często warstwa kompostu albo umiarkowane nawożenie roślin kwitnących. W pojemnikach trzeba działać bardziej systematycznie, bo składniki odżywcze szybciej się wypłukują.
Zimowanie zależy od rodzaju zawilca - część gatunków dobrze radzi sobie w gruncie, szczególnie jeśli rosną w odpowiednim miejscu i są lekko osłonięte ściółką. Młode egzemplarze warto zabezpieczyć liśćmi, korą albo stroiszem. Zawilce bulwiaste są bardziej wrażliwe i w chłodniejszych rejonach kraju często wykopuje się je na zimę, a następnie przechowuje w suchym, chłodnym miejscu, na przykład w piasku lub torfie.
Zastosowanie zawilców
Zawilce dają ogrodnikowi sporo możliwości aranżacji:
- niskie odmiany świetnie sprawdzają się jako rośliny na obrzeża rabat, do ogrodów leśnych i pod drzewa liściaste. Bardzo ładnie wyglądają tam, gdzie mają szansę stworzyć większą plamę koloru.
- wyższe odmiany warto sadzić w rabatach bylinowych. Dobrze prezentują się w towarzystwie host, żurawek, tawułek, traw ozdobnych i paproci. Można nimi zmiękczać kompozycje, dodawać lekkości i przedłużać atrakcyjność ogrodu pod koniec sezonu.
Anemony ładnie wyglądają także przy oczkach wodnych, na skalniakach i w pojemnikach ustawianych na tarasie lub balkonie. Te sadzone w donicach docenisz za to, że możesz łatwo je przenieść i stworzyć/zmienić sezonową kompozycję.
Wiele odmian nadaje się też na kwiat cięty. Ich kwiaty są efektowne, delikatne i wpisują się w luźne, naturalne bukiety.
Źródło: deccoria.pl
