Spis treści:
- Rogownica kutnerowata to bylina okrywowa
- Sadzenie i pielęgnacja rogownicy
- Zastosowanie rogownicy w ogrodzie
Rogownica kutnerowata to bylina okrywowa
Rogownica kutnerowata (Cerastium tomentosum) to bylina należąca do rodziny goździkowatych. Naturalnie rośnie na terenach górskich w południowej części Półwyspu Apenińskiego i na Sycylii. Jest traktowana jako roślina okrywowa, kwitnąca długo i bardzo obficie. Dorasta do 30 cm wysokości, ale potrafi osiągać nawet 60 cm szerokości. Ma lekko wzniesione pędy, które pokrywają lancetowate liście o delikatnie zawiniętych brzegach.
Kwitnienie zaczyna w maju i wtedy pokrywa się małymi, białymi kwiatkami, które zbierają się w niewielkie grona. Po przekwitnięciu na roślinie pojawiają się owoce w formie torebek nasiennych, również o lekko zawiniętych brzegach. Istnieje kilka odmian rogownicy kutnerowatej, a do najpopularniejszych zaliczają się:
- 'Columnae' - dorasta do 15 cm wysokości, a jej liście przyjmują biały kolor.
- 'Cristal Waterfall' - zazwyczaj osiąga 20 cm wysokości i wytwarza bardzo dużo kwiatów, przez co w okresie kwitnienia przypomina miękkie poduchy rozłożone na ziemi.
- 'Silver White' - jedna z wyższych odmian, dorastająca do 30 cm wysokości. Jej okres kwitnienia przypada od maja do lipca.
- 'Yo Yo' - tworzy niskie, około 10‑centymetrowe kobierce i nie charakteryzuje się zbyt szybkim wzrostem, dzięki czemu łatwiej ją kontrolować w ogrodzie.
- 'Silberteppich' - kwitnie bardzo obficie i tworzy zwarte kobierce o wysokości około 15 cm.
Sadzenie i pielęgnacja rogownicy
Rogownicę można wysiewać bezpośrednio do gruntu, co wykonuje się od maja do lipca. Drugą opcją jest przygotowanie rozsady pod osłonami. W większości przypadków roślina ostatecznie trafia na grządki i wtedy trzeba wybrać dla niej odpowiednie stanowisko. Ten gatunek uwielbia światło słoneczne, ale nie przepada za silnymi podmuchami wiatru. Jeśli chodzi o glebę, nie ma dużych wymagań - najlepiej czuje się na ziemiach luźnych, o lekko zasadowym odczynie.
Zobacz również:
Przy planowaniu uprawy rogownicy trzeba wziąć pod uwagę, że większość odmian potrafi się szybko rozrastać. Dlatego warto zapewnić im odpowiednio dużo miejsca lub zastosować bariery dla korzeni. Dobrym rozwiązaniem może być także uprawa w pojemnikach, chociaż wtedy co 2-3 lata trzeba ją dzielić i rozsadzać. Młode sadzonki powinny trafić do gleby na głębokość około 30-40 cm. Trzeba też pamiętać, że rogownica zakwitnie dopiero w kolejnym roku.
Chociaż rogownica kutnerowata wykazuje dużą odporność na suszę, warto ją podlewać, aby lepiej kwitła. Nie wymaga intensywnego nawożenia, ale dobrze reaguje na umiarkowane dawki nawozów mineralnych o obniżonej zawartości azotu, podawanych 1-2 razy w okresie wegetacyjnym. Nie trzeba jej również okrywać na zimę, ponieważ wykazuje wysoką mrozoodporność.
Ważnym zabiegiem przy uprawie rogownicy jest przycinanie, które pozwala ograniczyć jej rozprzestrzenianie. Wiosną wykonuje się cięcie sanitarne, usuwając pędy uszkodzone i słabe. To także dobry moment, aby nadać roślinie konkretny kształt i lekko ją przerzedzić. Drugim terminem cięcia jest okres tuż po przekwitnięciu, kiedy pędy skraca się nawet o ⅔ długości. Odpowiednio wykonane cięcie może sprawić, że rogownica zakwitnie ponownie pod koniec lata, chociaż kwiatów będzie wtedy mniej.
Zastosowanie rogownicy w ogrodzie
Rogownicę kutnerowatą uprawia się w ogrodzie głównie jako roślinę okrywową. Oznacza to, że chroni grządki przed rozwojem chwastów, a także zabezpiecza glebę przed erozją i poprawia jej jakość. Wszystko za sprawą rozbudowanego systemu korzeniowego oraz zwartego pokroju. Dodatkowo szczątki roślin okrywowych rozkładają się i wzbogacają podłoże w materię organiczną.
Poza tym rogownica stanowi efektowną ozdobę skalniaków i ogrodów w stylu alpejskim. Dobrze rośnie wśród kamieni i szybko wypełnia puste przestrzenie między nimi. Poradzi sobie także na suchych skarpach, gdzie inne rośliny mają trudności z rozwojem. Uprawiana w donicach lub skrzyniach będzie dekoracyjnym elementem balkonów i tarasów.
Jej proste, białe kwiaty tworzą minimalistyczne tło dla bardziej wyrazistych gatunków, np. dzwonków karpackich, szałwii omszonej czy przetaczników. Takie sąsiedztwo jest dla niej szczególnie korzystne. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby posadzić ją również obok krzewów iglastych i liściastych, np. berberysów, trzmielin czy jałowców.
Źródło: deccoria.pl
