Spis treści:
- Perowskia łobodolistna – niewymagająca i pachnąca
- Cięcie perowskii
Perowskia łobodolistna – niewymagająca i pachnąca
Perowskia łobodolistna (Perovskia atriplicifolia), znana także pod nazwą szałwia rosyjska, to uroczy półkrzew z rodziny jasnowatych, który zasługuje na miejsce w każdym ogrodzie. Od lipca tworzy drobne, rurkowate, filetowo-niebieskie kwiaty, które są zebrane w długie, kłosowate kwiatostany. Na pierwszy rzut oka mogą przypominać lawendę oraz utrzymują się na roślinie aż do późnej jesieni. Dodatkowo kwiaty perowskii są miododajne, co sprawia, że przyciągają różne gatunki owadów zapylających. Ozdobę rośliny stanowią również srebrzyste pędy, które porastają wąskie, powcinane, szarozielone liście (po roztarciu wydzielają one zapach porównywalny do szałwii). Pachnące są również kwiaty – roztaczają one wokół siebie charakterystyczny, szałwiowo-lawendowy aromat.
Szałwia rosyjska ceniona jest też za swoje niewielkie wymagania uprawowe. Doskonale się sprawdzi w różnych aranżacjach ogrodowych, z kolei niższe odmiany z powodzeniem można uprawiać w pojemnikach na balkonach lub tarasach. Preferuje stanowiska słoneczne, gdzie może cieszyć się pełnym słońcem, ale poradzi sobie także w lekkim cieniu. Choć dobrze znosi gleby ubogie, najlepiej się czuje w podłożu lekkim, przepuszczalnym i dobrze zdrenowanym, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Nie straszne jej susze oraz letnie upały, ponieważ ma głęboko sięgający system korzeniowy.
Perowskia łobodolistna nie wymaga intensywnego nawożenia, ponieważ nie lubi gleb żyznych. Na wiosnę można ją podsypać kompostem lub nawozem wapniowym (np. pokruszonymi skorupkami jaj). Oprócz tego perowskia nie boi się mrozów, ale w surowe zimy może przemarzać, dlatego należy ją odpowiednio zabezpieczyć (np. przysypując nasadę kępy warstwą kory).
Cięcie perowskii
Ważnym zabiegiem w uprawie perowskii jest przycinanie. Czynność ta sprzyja utrzymaniu ładnego, regularnego pokroju rośliny, a dodatkowo pobudza ją do obfitego kwitnienia. Szałwia rosyjska kwitnie na pędach tegorocznych, dlatego potrzebuje wiosennego cięcia. Najlepiej to zrobić pod koniec marca, czyli przed rozpoczęciem wegetacji (jeśli warunki pogodowe na to pozwalają, przycinanie można przeprowadzić na przedwiośniu).
Jak przycinać perowskię? Wszystkie pędy skracamy dość nisko, na wysokości 15-20 cm nad ziemią (najlepiej zrobić to po ustąpieniu przymrozków). Takie cięcie sprzyja lepszemu krzewieniu się rośliny oraz bujnemu kwitnieniu. Niektórzy ogrodnicy przycinają perowskię nieco wyżej – około 30 cm nad powierzchnią gleby (nad pierwszym lub drugim pąkiem). Z kolei pędy suche, chore lub uszkodzone wycinamy przy samej ziemi, dzięki czemu roślina będzie mogła skupić swoją energię na zdrowych częściach. Wiosenne cięcie perowskii łobodolistnej sprawi, że będzie ona zachwycać swoim kwitnieniem i wspaniałym zapachem aż do jesiennych przymrozków.
Źródło: deccoria.pl
