Spis treści:
- Czym charakteryzują się rośliny odporne na suszę i zmiany klimatyczne?
- Najlepsze byliny na pełne słońce - gatunki, które przetrwają każdy żar
- Jak przygotować glebę pod rośliny ciepłolubne, by zatrzymać w niej wilgoć?
Zmiany klimatu wymuszają na nas inne podejście do ogrodu. Warto spojrzeć na rośliny pod kątem ich odporności na upały. Niektóre magazynują wodę w liściach, inne tworzą bardzo głęboki system korzeniowy albo mają srebrzyste, owłosione liście ograniczające parowanie. To właśnie one stają się ogrodowymi bohaterami w dobie globalnego ocieplenia.
Czym charakteryzują się rośliny odporne na suszę i zmiany klimatyczne?
Rośliny dobrze znoszące upały wykształciły sobie tę umiejętność w drodze ewolucji. Przez tysiące lat przystosowywały się do życia w miejscach, gdzie wody było niewiele, a słońce operowało niemal bez przerwy. Dzięki temu potrafią funkcjonować tam, gdzie bardziej wymagające gatunki szybko więdną. Ogrodowych inspiracji powinniśmy więc szukać w miejscach o dużo cieplejszym klimacie.
Najważniejszą cechą wielu roślin odpornych na suszę jest rozbudowany system korzeniowy. W czasie upałów górna warstwa gleby szybko wysycha. Woda położona głębiej utrzymuje się znacznie dłużej, ponieważ wolniej paruje i jest lepiej chroniona przed nagrzewaniem. Korzenie takich roślin potrafią sięgać nawet ponad metr w głąb podłoża. W sprzyjających warunkach niektóre gatunki tworzą system korzeniowy sięgający kilku metrów. Dzięki temu mogą pobierać wilgoć z warstw niedostępnych dla roślin o płytkich korzeniach, które podczas suszy pierwsze zaczynają więdnąć.
Zobacz również:
Wiele roślin dobrze znosi brak wody, ponieważ potrafią ją magazynować. Służą im do tego mięsiste liście, łodygi lub podziemne organy spichrzowe, które działają jak naturalne rezerwuary. Dzięki zgromadzonym zapasom mogą przetrwać okresy bez opadów i podlewania, stopniowo wykorzystując wodę wtedy, gdy gleba staje się przesuszona. Niektóre gatunki dzięki takim zapasom są w stanie przetrwać kilka dni bez nawadniania. Inne poradzą sobie nawet przez kilka tygodni.
Przed działaniem palącego słońca rośliny bronią się również budową liści. Wiele gatunków pochodzących z suchych i gorących regionów wykształciło srebrzyste lub szarozielone liście pokryte delikatnymi włoskami, woskowym nalotem albo warstwą olejków eterycznych. Jasna powierzchnia odbija część promieni słonecznych, dzięki czemu liście nagrzewają się wolniej niż ciemnozielone. Drobne włoski tworzą natomiast cienką warstwę powietrza przy powierzchni liścia, ograniczając utratę wilgoci podczas upałów. To naturalny odpowiednik kremu z filtrem przeciwsłonecznym.
Najlepsze byliny na pełne słońce - gatunki, które przetrwają każdy żar
Jeżeli planujesz rabatę wystawioną na południe, wybierz gatunki sprawdzone podczas upalnych i suchych sezonów. Wiele z nich nie tylko dobrze znosi wysokie temperatury, ale również długo kwitnie i przyciąga owady zapylające. Oto lista najlepszych bylin na pełne słońce.
- Lawenda (Lavandula) - tworzy gęste, aromatyczne kępy srebrzystych liści, nad którymi od czerwca do sierpnia unoszą się fioletowe, różowe lub białe kwiatostany. Wprowadza do ogrodu śródziemnomorski charakter i przyciąga mnóstwo pszczół oraz motyli. Dzięki srebrzystym liściom i głębokim korzeniom bardzo dobrze radzi sobie w pełnym słońcu i podczas suszy.
- Szałwie ozdobne (Salvia) - zachwycają smukłymi kłosami kwiatów w odcieniach fioletu, granatu, różu lub czerwieni. Kwitną wyjątkowo długo, często od początku lata aż do jesieni, tworząc efektowne plamy koloru na rabatach. Dobrze znoszą wysokie temperatury i nie wymagają częstego podlewania.
- Prawoślaz (Althaea) - tworzy wysokie kępy obsypane dużymi kwiatami przypominającymi malwy. W zależności od odmiany mogą być różowe, jasnoróżowe lub białe, a kwitnienie trwa przez większą część lata. Dzięki głębokiemu korzeniowi oraz zdolności do ograniczania utraty wilgoci dobrze znosi okresowe susze.
- Rozchodniki (Sedum) - wyróżniają się grubymi, mięsistymi liśćmi oraz dużymi baldachami kwiatów w odcieniach różu, purpury i bordo. Jesienią stają się jedną z największych ozdób ogrodu. Wodę magazynują w liściach, dlatego doskonale radzą sobie nawet na bardzo suchych i słonecznych stanowiskach.
- Jeżówki(Echinacea) - tworzą duże, przypominające stokrotki kwiaty z charakterystycznym wypukłym środkiem. Najczęściej kwitną na różowo, purpurowo lub biało, ale dostępne są również odmiany żółte, pomarańczowe i czerwone. Silny system korzeniowy sprawia, że dobrze znoszą upały i okresowe niedobory wody.
- Mikołajki (Eryngium) - przyciągają wzrok oryginalnymi, stalowoniebieskimi kwiatostanami i kolczastymi liśćmi. Ich chłodna kolorystyka pięknie kontrastuje z letnimi rabatami. Naturalnie występują na suchych stanowiskach, dlatego bardzo dobrze radzą sobie podczas długotrwałych upałów.
- Werbena patagońska (Verbena bonariensis) - tworzy wysokie, cienkie pędy zwieńczone chmurą drobnych, fioletowych kwiatów. Mimo imponującej wysokości wygląda lekko i nie przytłacza kompozycji. Dobrze znosi suszę, a jej kwiaty są prawdziwym magnesem dla motyli.
- Dziewanna (Verbascum)- wyrasta w postaci wysokich, nawet ponadmetrowych świec kwiatowych obsypanych żółtymi, białymi, różowymi lub morelowymi kwiatami. Jej duże liście pokryte są miękkim, srebrzystym kutnerem, który wygląda dekoracyjnie nawet po kwitnieniu. Głęboki korzeń palowy i owłosione liście sprawiają, że świetnie radzi sobie na suchych, nasłonecznionych stanowiskach.
- Ozdobne trawy - ostnice tworzą lekkie, falujące na wietrze kępy, a miskanty zachwycają wysokimi pióropuszami kwiatostanów pod koniec lata. Wnoszą do ogrodu ruch, strukturę i naturalistyczny charakter. Większość gatunków bardzo dobrze radzi sobie w pełnym słońcu i na glebach okresowo przesuszonych.
Takie zestawienie pozwoli ci stworzyć rabatę, która zachowa atrakcyjny wygląd nawet w upalne i suche lato.
Zobacz również:
Jak przygotować glebę pod rośliny ciepłolubne, by zatrzymać w niej wilgoć?
Odporne rośliny to tylko połowa sukcesu. Równie ważne jest odpowiednie przygotowanie podłoża, które pomoże zatrzymać wodę na dłużej. Rośliny ciepłolubne potrzebują gleb przepuszczalnych, które można wzbogacić kompostem. Dzięki temu podłoże będzie magazynowało więcej wilgoci, a jego struktura pozostanie przepuszczalna. Dla upraw najgorsze jest zbrylone lub zbite podłoże, które stanowi barierę w rozbudowywaniu systemu korzeniowego.
Wiele gatunków roślin tolerujących suszę w naturze wyrasta na terenach pustynnych. Z tego względu podłoże dla nich warto zmieszać z perlitem, piaskiem lub żwirem. Najgorszym wyjściem dla nich są zastoje wody i brak słońca, dlatego nie sadzimy ich w cieniu drzew czy w okolicach oczek wodnych. Często doskonale radzą sobie na wzniesieniach, skarpach czy skalniakach.
Po posadzeniu roślin warto zastosować ściółkowanie. Warstwa kory, żwiru lub kompostu ogranicza nagrzewanie się gleby i zmniejsza parowanie wody podczas upałów. Szczególnie ważne jest też głębokie podlewanie młodych egzemplarzy w pierwszym sezonie po posadzeniu, kiedy dopiero budują system korzeniowy. Dopiero po dobrym ukorzenieniu większość gatunków ujawnia swoją pełną odporność na suszę.
Źródło: deccoria.pl
