Spis treści:
- Harmonogram nawożenia ogórków gruntowych
- Czym nawozić ogórki gruntowe?
- Naturalne nawozy do ogórka gruntowego
Harmonogram nawożenia ogórków gruntowych
Pierwsze nawożenie ogórków gruntowych przeprowadza się, gdy rośliny mają trzy do czterech liści właściwych lub minęło około dwóch tygodni od posadzenia rozsady. W centralnej Polsce termin ten zazwyczaj wypada pod koniec maja, ale warto kierować się stanem wegetacji, a nie sztywną datą. W tym momencie rośliny potrzebują przede wszystkim azotu w łatwo dostępnej formie, np. saletry wapniowej. Kolejne dokarmianie wykonuje się na początku zawiązywania owoców, około trzy tygodnie po rozpoczęciu kwitnienia, stosując nawóz bogaty w potas i fosfor, np. NPK 5-10-20. Trzecia dawka przypada po kolejnych dwóch–trzech tygodniach i powinna być nieco mniejsza. Na lekkich glebach lub w chłodniejsze sezony warto rozważyć czwarty zabieg pod koniec lipca, by wydłużyć okres zbiorów.
Dokarmianie ogórków w trakcie sezonu powinno być poprzedzone odpowiednim przygotowaniem stanowiska. Najlepiej jeszcze jesienią lub wczesną wiosną wprowadzić do gleby kompost lub obornik w ilości ok. 30 t/ha. W uprawach amatorskich sprawdza się także mieszanka 10-10-10 w dawce 60–80 g/m², dobrze wymieszana z ziemią. Po wschodach ogórków dokarmianie kontynuuje się co 10–14 dni, a w tunelach foliowych nawet co tydzień. W uprawach profesjonalnych stosuje się fertygację (połączenie podlewania z dostarczaniem składników odżywczych) — połowę zakładanej dawki azotu podaje się przed kwitnieniem, a większość potasu w trakcie owocowania, co pozwala lepiej dopasować nawożenie do rzeczywistych potrzeb roślin.
Czym nawozić ogórki gruntowe?
W pierwszym etapie dokarmiania ogórków należy skupić się na dostarczeniu azotu w formie łatwo przyswajalnej, najlepiej w dawce 40–50 kg N/ha. Pierwiastek ten odpowiada za szybki rozwój liści i pędów, a jego niedobór prowadzi do słabego wzrostu części nadziemnej oraz ograniczenia przyswajania innych składników, w tym potasu. W kolejnym zabiegu, przypadającym na okres formowania owoców, proporcje nawożenia powinny ulec zmianie: kluczowe stają się fosfor i potas. Dobrze sprawdzają się wtedy nawozy mineralne o składzie 5-10-20, które wspierają rozwój systemu korzeniowego i poprawiają jakość plonów. W późniejszej fazie sezonu, kiedy rośliny zaczynają regularnie owocować, zaleca się stosowanie nawozów płynnych o parametrach zbliżonych do 4-6-8, wzbogaconych o magnez i mikroelementy. Tego typu nawozy wspomagają transport asymilatów do owoców, a dzięki zawartości fosforu utrzymują aktywność metaboliczną korzeni, co przekłada się na wyższą jakość plonów.
Forma aplikacji nawozu również ma duże znaczenie. W przypadku preparatów płynnych najlepiej podlewać rośliny 0,2-procentowym roztworem, zawsze po uprzednim zwilżeniu gleby czystą wodą — pozwala to uniknąć zjawiska stresu osmotycznego i poprawia równomierne wchłanianie składników. Nawozy granulowane stosuje się rzadziej, zazwyczaj dwukrotnie w sezonie, starannie mieszając je z wierzchnią warstwą podłoża, aby nie doprowadzić do punktowego przesolenia, które może uszkodzić korzenie. Coraz większą popularność zyskuje także nawożenie dolistne, szczególnie w formie oprysków chelatami mikroelementów o stężeniu 0,1 proc., aplikowanych we wczesnych godzinach porannych. W takich warunkach liście intensywnie pobierają składniki odżywcze, a sam zabieg można połączyć z profilaktyką przeciw chorobom grzybowym — np. poprzez dodatek fungicydu miedziowego.
Naturalne nawozy do ogórka gruntowego
Naturalne nawozy sprawdzą się w uprawie ogórków zarówno na etapie wzrostu, jak i owocowania. Jednym z najczęściej stosowanych preparatów jest gnojówka z pokrzywy, którą przygotowuje się przez fermentację świeżych pędów w proporcji 1 kg roślin na 10 litrów wody przez około dwa tygodnie. Po rozcieńczeniu w stosunku 1:10, roztwór ten stosuje się do podlewania ogórków krótko po wschodach oraz po każdorazowym zbiorze owoców. Azot i mikroelementy zawarte w pokrzywie wspierają odbudowę tkanek i stymulują dalszy wzrost. W fazie kwitnienia i formowania owoców lepiej sprawdza się natomiast gnojówka z żywokostu, która zawiera wyraźnie więcej potasu. Składnik ten sprzyja wiązaniu owoców, poprawia ich smak oraz ogranicza ryzyko goryczki.
W ogrodnictwie naturalnym dobrze sprawdza się również popiół drzewny, który dostarcza potasu w formie tlenkowej i działa odkwaszająco na glebę. Ze względu na zawartość chlorków, jego jednorazową dawkę ogranicza się zwykle do 50 g/m² i najlepiej aplikować go tuż przed deszczem lub wraz z intensywnym podlewaniem. Kolejnym wsparciem dla biologicznej aktywności gleby może być tzw. herbata kompostowa – napar przygotowany przez napowietrzanie kompostu z dodatkiem melasy. Taki roztwór stosuje się raz w miesiącu, aby zwiększyć dostępność fosforu i wspomóc działanie mikroorganizmów w strefie korzeniowej.
Źródło: deccoria.pl
