Spis treści:
- Jak dbać o aksamitki, żeby długo rosły?
- Dlaczego warto mieć aksamitki w ogrodzie?
Jak dbać o aksamitki, żeby długo rosły?
Aksamitki są mało wymagające i odporne na niesprzyjające warunki, dlatego idealnie nadają się dla początkujących ogrodników. Najlepiej rosną w pełnym słońcu, na dobrze wentylowanym na stanowisku. Nie są wybredne co do podłoża, jednak preferują gleby przepuszczalne i żyzne, ale nieprzenawożone – przed posadzeniem wystarczy wymieszać ziemię z nawozem organicznym w postaci kompostu, a na glebach ciężkich zadbać o dodatek piasku, by poprawić drenaż.
Po posadzeniu aksamitki należy podlewać umiarkowanie – najlepiej to robić dopiero, gdy wierzchnia warstwa ziemi przeschnie. Roślina lepiej znosi lekką suszę niż przelanie, ponieważ zbyt częste podlewanie sprzyja chorobom grzybowym i gniciu. Aksamitki nie wymagają intensywnego nawożenia – wystarczy lekki, wieloskładnikowy nawóz do roślin kwitnących raz w miesiącu lub wspomniane zasilanie gleby dobrze rozłożonym kompostem.
Najważniejszym, chociaż nie obowiązkowym zabiegiem pielęgnacyjnym aksamitki jest systematyczne usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Stymuluje ono ciągłe wytwarzanie nowych pąków i wydłuża okres kwitnienia aż do pierwszych przymrozków. Warto też regularnie usuwać uszkodzone liście i przycinać wierzchołki młodych roślin, aby stymulować rozkrzewianie.
Aksamitki rzadko są ofiarą szkodników, ale warto obserwować je podczas upałów pod kątem występowania mszyc czy przędziorków – szybka interwencja, np. oprysk z mydła potasowego, pozwoli uniknąć ich osłabienia. Jeżeli są za bardzo rozrośnięte warto je przerzedzić, aby ograniczyć ryzyko chorób. W ten sposób aksamitki będą kwitły aż do późnej jesieni i zachowają zdrowy, bujny pokrój przez cały sezon.
Dlaczego warto mieć aksamitki w ogrodzie?
Aksamitki to nie tylko łatwe w uprawie, ale także niezwykle wartościowe rośliny ozdobne. Intensywny zapach tych kwiatów skutecznie odstrasza m.in. komary i kleszcze, a także mszyce, stonkę ziemniaczaną, oraz mączlika szklarniowego. Uprawa aksamitek między warzywami, przy brzegach grządek czy wokół roślin cebulowych tworzy naturalną barierę ochronną – szkodniki omijają miejsca pachnące aksamitkami, a inne rośliny pozostają zdrowe i silne.
Oprócz tego korzenie aksamitek wydzielają bioaktywne substancje (np. alfa-tertienyl), które są toksyczne dla nicieni – mikroskopijnych szkodników glebowych, które niszczą korzenie warzyw i roślin ozdobnych. Gęsty wysiew tych roślin może oczyścić nawet 80% terenu z nicieni w jednym sezonie. Dzięki czemu ogranicza się zjawisko karłowacenia i deformacji plonów, struktura gleby ulega poprawie i zwiększa się zdrowotność upraw.
Aksamitki pełnią funkcję roślin allelopatycznych — substancje uwalniane przez ich korzenie ograniczają rozwój chwastów i mogą działać antybakteryjnie oraz antygrzybiczo. Po sezonie aksamitki warto rozdrobnić i wymieszać z glebą jako zielony nawóz, co dodatkowo wzbogaca podłoże, poprawiając plonowanie warzyw oraz roślin ozdobnych.
Oprócz korzyści fitosanitarnych, aksamitki mają także właściwości lecznicze. W medycynie ludowej napary z aksamitek wykorzystywane były do łagodzenia podrażnień skóry, jako środek rozkurczowy i przeciwzapalny oraz w walce z insomnią i dolegliwościami trawiennymi — to zasługa wysokiej zawartości luteiny, karotenoidów i delikatnie uspokajającego działania.
Źródło: deccoria.pl
