Spis treści:
- Wytrzymała roślina okrywowa
- Siew, sadzenie i pielęgnacja portulaki wielokwiatowej
- Gdzie sadzić portulakę?
Wytrzymała roślina okrywowa
Portulaka wielkokwiatowa (Portulaca grandiflora) jest rośliną jednoroczną z rodziny portulakowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej, głównie z obszarów Argentyny oraz Brazylii. W Polsce często można ją spotkać w przydomowych ogródkach. Charakteryzuje się płożącym pokrojem i niewielkimi rozmiarami - dorasta do około 15 cm wysokości.
Roślina kwitnie na różne kolory, w zależności od odmiany. Jej liście są mięsiste i równowąskie, przypominające igły. U nasady mają delikatne owłosienie, a pod kwiatami skupiają się w rozety. Wygląd łodygi również zależy od odmiany - przeważnie jest mocna, mięsista, zielona, czasem z delikatnym czerwonym zabarwieniem.
Głównym walorem portulaki są jej pełne lub pojedyncze kwiaty, występujące w różnych odcieniach - od białego, przez żółty, aż po różowy. Większość z nich zamyka się podczas pochmurnych dni. Po przekwitnięciu roślina wytwarza owoce w postaci torebek z nasionami. Można ją uprawiać jako roślinę okrywową, ponieważ skutecznie zadarnia puste przestrzenie na rabatach, np. pomiędzy innymi kwiatami.
Siew, sadzenie i pielęgnacja portulaki wielokwiatowej
Portulaka wielokwiatowa nie ma wygórowanych wymagań. Dobrze rośnie w miejscach nasłonecznionych, z przepuszczalną glebą o odczynie lekko kwaśnym lub lekko zasadowym. W chłodzie i przy dużej wilgotności roślina zaczyna słabnąć i po pewnym czasie zamiera. Nie przepada też za ciężkim, gliniastym podłożem.
Uprawę portulaki zaczyna się od rozsady, którą można przygotować już w marcu lub kwietniu. Nasiona wysiewa się na ziemię liściową z dodatkiem torfu i piasku. Doniczki czy skrzynki ustawia się w inspekcie albo w zimnej szklarni. Rozsadę delikatnie przysypuje się piaskiem i nakrywa folią lub szkłem. Trzeba regularnie kontrolować poziom wilgotności podłoża. Gdy po około 1-2 tygodniach portulaka zacznie kiełkować i wytworzy pierwsze liście właściwe, to znak, że czas ją pikować, aby mogła się lepiej rozkrzewić. Dopiero w połowie maja, po ustąpieniu przymrozków, młode sadzonki mogą trafić na rabatę. Sadź je w rozstawie 20-25 × 15 cm.
Późniejsza pielęgnacja nie jest skomplikowana. Portulakę wielokwiatową podlewa się z umiarem. Latem należy kontrolować wilgotność podłoża i nie dopuszczać do jego całkowitego przesuszenia. Długotrwała susza może negatywnie wpłynąć na kwitnienie. Nie ma też potrzeby regularnego stosowania nawozów mineralnych.
Potencjalnym problemem w uprawie portulaki mogą być mszyce, choć nie atakują jej zbyt często. W takiej sytuacji wystarczy zastosować naturalny oprysk lub odpowiedni preparat ze sklepu. Choroby również nie stanowią większego problemu, chyba że roślina ma za dużo wody.
Gdzie sadzić portulakę?
Ze względu na to, że portulakę uznaje się za gatunek zadarniający, świetnie sprawdzi się na skalniakach lub jako obsada murków i bardzo suchych skarp. Poradzi sobie w miejscach, gdzie inne rośliny szybko giną. Dlatego możesz ją posadzić na stanowiskach w pełnym słońcu, z ubogą glebą. Będzie pięknie prezentować się wzdłuż ścieżek i alejek, ponieważ stworzy gęsty dywan z kolorowymi kwiatami.
Niektórzy wolą uprawiać portulakę wielokwiatową w pojemnikach i misach dekoracyjnych. Można je śmiało wystawić na pełne słońce. W odmianach o nieco dłuższych pędach portulaka zacznie lekko przewieszać się przez brzegi pojemników. To dobry gatunek dla osób, które nie mają dużo czasu na pielęgnację roślin, ale marzy im się kolorowa rabata lub naturalna ozdoba balkonu czy tarasu.
Bez problemu połączysz portulakę z innymi roślinami. Przykładowo pasuje do kocimiętki, lawendy oraz niskich traw ozdobnych. Choć gatunek potrafi lekko się rozsiewać i po łagodnych, krótkich zimach można zauważyć młode siewki wyrastające z nasion pozostawionych w podłożu, portulaka jest uznawana za roślinę jednoroczną. Nie zimuje w gruncie, dlatego planując rabaty, trzeba co roku uwzględniać ją w nasadzeniach i wybierać dla niej odpowiednie miejsce.
Źródło: deccoria.pl
