Spis treści:
- 8 najpiękniejszych krzewów kwitnących, które nie wymagają pielęgnacji
- Kiedy najlepiej sadzić krzewy kwitnące - wiosną czy jesienią?
8 najpiękniejszych krzewów kwitnących, które nie wymagają pielęgnacji
Nie wszystkie krzewy wymagają ciągłych zabiegów pielęgnacyjnych i dużego nakładu pracy. Niektóre gatunki są stosunkowo mało wymagające - po odpowiednim posadzeniu zwykle wystarczy je okazjonalnie podlewać i delikatnie nawozić, aby pięknie rosły i kwitły. Poniżej przedstawiam 8 dekoracyjnych, nieoczywistych krzewów, które warto posadzić w ogrodzie - zwłaszcza wiosną, np. podczas majówki.
1. Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) - krzew osiągający około 2 metry wysokości, o wzniesionym, wyprostowanym pokroju. Kwitnie od czerwca do października i w tym czasie obsypuje się dużymi, pojedynczymi kwiatami w różnych kolorach, w zależności od odmiany. Mogą być różowe, niebieskie, fioletowe, białe, kremowe, żółte, pomarańczowe, czerwone, a nawet purpurowe. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, w glebie lekko piaszczystej, próchniczej i umiarkowanie suchej. Ketmię można sadzić, gdy miną już przymrozki. Wygląda egzotycznie i świetnie sprawdza się w nasadzeniach naturalistycznych.
2. Kalina koralowa (Viburnum opulus) - liściasty krzew o wysokości od 3 do 5 metrów. Szybko rośnie, a jego korona przyjmuje luźny, asymetryczny kształt. Liście są intensywnie zielone, a jesienią przebarwiają się na purpurowo. Kwitnie w maju, wtedy krzew pokrywa się kulistymi kwiatostanami przypominającymi hortensje, najczęściej białymi. Preferuje gleby wilgotne i stanowiska słoneczne lub półcieniste. To dość popularny gatunek ogrodowy. Zwykle sadzi się ją wiosną, jeszcze w kwietniu, lub jesienią, gdy gleba jest ciepła i wilgotna.
Zobacz również:
3. Pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius) - wytwarza liczne, wyprostowane pędy, które z czasem stają się lekko przewieszające. Osiąga około 3 metrów wysokości i szerokości. Na starszych gałęziach brązowa kora zaczyna się łuszczyć. Roślina nadaje się na żywopłot, jej liście są skrętoległe i owalne, zielone, ale jesienią przebarwiają się na żółto. Białe lub różowe kwiaty zebrane są w baldachowate kwiatostany i utrzymują się od czerwca do lipca. Pęcherznica nie wymaga wiele - dobrze rośnie zarówno na glebach wilgotnych, jak i suchych, kwaśnych lub zasadowych. Toleruje niskie temperatury, silne wiatry oraz zanieczyszczenia powietrza. Dobrze znosi także cięcie i przesadzanie.
4. Krzewuszka cudowna (Weigela florida) - średniej wielkości krzew dorastający do 3 metrów wysokości. Pędy rozrastają się na boki, tworząc rozłożysty pokrój. Liście są zielone, eliptyczne i zaostrzone na końcach. Kwiaty są bardzo dekoracyjne, lejkowate, cylindryczne, najczęściej różowe. Pojawiają się w maju i utrzymują się do czerwca. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Toleruje większość gleb ogrodowych, szczególnie wilgotne i żyzne o odczynie kwaśnym lub zasadowym.
5. Orszelina olcholistna (Clethra alnifolia) - osiąga do 2 metrów wysokości i około 3 metry szerokości. Rośnie gęsto i jest pokryta podłużnymi liśćmi, które jesienią przebarwiają się na intensywnie żółto. Kwitnie od lipca do września na biało, a kwiaty wydzielają przyjemny zapach wyczuwalny z daleka. Wymaga gleby żyznej, wilgotnej lub umiarkowanie wilgotnej o kwaśnym odczynie. Stanowisko powinno być słoneczne i osłonięte od wiatru. W surowe zimy pędy mogą przemarzać, ale wiosną szybko się regenerują, zwykle bez konieczności skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych.
6. Guzikowiec zachodni (Cephalanthus occidentalis) - niewielki krzew o bardzo oryginalnym wyglądzie. Liście pojawiają się późno, dopiero w maju, są lekko błyszczące, a jesienią przebarwiają się na żółto. Najbardziej dekoracyjne są kuliste kwiatostany o średnicy 2-4 cm. Kwitnienie zaczyna się w połowie lipca i trwa do początku września. Pąki kwiatowe rozwijają się na tegorocznych pędach, dlatego krzew warto przycinać wiosną. Najlepiej rośnie w glebie wilgotnej, a nawet podmokłej. Lubi słońce, ale poradzi sobie także w półcieniu.
7. Bez czarny (Sambucus nigra) - bardzo popularny gatunek w Polsce, często kojarzony z właściwościami prozdrowotnymi. Dorasta nawet do 7 metrów wysokości. Liście są ciemnozielone, eliptyczne i ząbkowane. Wytwarza drobne, białe kwiaty zebrane w baldachogrona, pojawiające się w czerwcu i lipcu. Po przekwitnięciu krzew pokrywa się czarnymi owocami bogatymi w witaminy A, B i C. Ma niewielkie wymagania, rośnie niemal wszędzie, jest odporny na zanieczyszczenia i niskie temperatury. Uznawany jest za gatunek ruderalny i pionierski.
8. Pigwowiec japoński (Chaenomeles japonica) - niski krzew dorastający do około 1,2 m wysokości. Pędy są cierniste, a liście drobne, niemal okrągłe i błyszczące. Największą ozdobą są ceglastoczerwone kwiaty z pięcioma płatkami i licznymi pręcikami. Kwitnie bardzo wcześnie, jeszcze przed rozwojem liści - pierwsze pąki pojawiają się już w kwietniu. Jesienią krzew owocuje i wytwarza pachnące, żółte owoce nadające się do spożycia. Wymaga stanowiska słonecznego, ale dobrze znosi różne typy gleb.
Zobacz również:
Kiedy najlepiej sadzić krzewy kwitnące - wiosną czy jesienią?
Większość krzewów kwitnących sadzi się wiosną lub jesienią. Oba terminy są dobre i mają swoje wady oraz zalety. Jesienią, czyli od września do listopada, gleba jest jeszcze ciepła i wilgotna. Dzięki temu rośliny dobrze się ukorzeniają przed zimą, a wiosną szybciej ruszają z wegetacją i wcześniej kwitną.
Z kolei wiosenne sadzenie, od marca do maja, to najlepszy czas dla roślin bardziej wrażliwych na mróz. Wtedy łatwiej uniknąć przemarznięcia świeżych nasadzeń, dlatego delikatniejsze gatunki warto sadzić właśnie wiosną. Rośliny w pojemnikach można sadzić praktycznie przez cały sezon, ponieważ łatwo je zabezpieczyć przed warunkami pogodowymi, jednak wymagają wtedy regularnego podlewania.
Źródło: deccoria.pl
