Spis treści:
- Wierzba mandżurska - oryginał w ogrodzie
- Uprawa wierzby mandżurskiej
- Zastosowanie wierzby mandżurskiej w ogrodzie
Wierzba mandżurska - oryginał w ogrodzie
Jakie jest pochodzenie wierzby mandżurskiej? To wieloletnia roślina należąca do rodziny wierzbowatych. Pochodzi z północno-wschodniej części Korei i Chin. W naszym klimacie jest wykorzystywana jako drzewo ozdobne ze względu na oryginalny pokrój. Może osiągać wysokość od 4 do 8 m, a jej szerokość wynosi ok. 4 m.
Cechą charakterystyczną wierzby mandżurskiej są cienkie poskręcane gałęzie w kolorze żółtopomarańczowym lub oliwkowozielonym. Ma podłużne, lekko skręcone lancetowate liście, które od góry są zielone, a od spodu srebrzystoszare. Kwitnie na przełomie kwietnia i maja, jednak jej jasnozielone kwiaty, tzw. kotki, nie mają wartości ozdobnej.
Wierzba mandżurska rośnie dość szybko. Mimo że jest drzewem wieloletnim, to najlepiej wygląda przez pierwszych kilkanaście lat. Po okresie rozwoju traci swoje walory estetyczne.
Według wierzeń ludowych wierzba była symbolem odradzającego się życia. Uznawano ją za drzewo magiczne, które przynosi płodność, zdrowie, szczęście i siły witalne. W czasach słowiańskich kobiety miały się nawet smagać gałązkami wierzb, aby wcześniej zajść w ciążę.
Wierzba ma również jeszcze inne znaczenie. Postrzegano ją jako siedzibę diabła i demonów. Te drzewa często rosną na mokradłach, które kiedyś kojarzyły się ze złymi duchami i zaświatami.
Uprawa wierzby mandżurskiej
Wierzba mandżurska z powodu niskich wymagań jest drzewem dość łatwym w uprawie. Sprawdzi się dla osób, które niej mają dużego doświadczenia w pielęgnacji drzew.
Sadzenie, ziemia, stanowisko
Wierzbę najlepiej posadzić jesienią lub wczesną wiosną. Wykorzystuje się do tego sadzonki pędowe pozyskane z gałązek. Roślina najlepiej czuje się w słonecznych lub lekko zacienionych miejscach. Można ją także hodować w dużym pojemniku. Należy jednak trzymać ją na zewnątrz, aby zachowała okres wegetacji i spoczynku. Jeśli wybierzesz odpowiednie podłoże i stanowisko dla wierzby mandżurskiej, uprawa nie powinna stwarzać problemów.
Ta roślina lubi ziemię o dużej lub umiarkowanej wilgotności. Ponieważ wykazuje duże zdolności adaptacyjne, nie ma szczególnych wymagań co do typu gleby. Przyjmie się więc w większości ogrodów.
Podlewanie i nawożenie
Wierzba mandżurska nie wymaga ciągłego podlewania. Jednak podczas długotrwałej suszy należy zadbać o właściwą wilgotność gleby.
Mimo że drzewo nie jest wymagające, to warto wspomagać je różnymi preparatami. Sprawi to, że będzie zachwycało wyglądem i szybko osiągnie pożądane rozmiary. Najlepiej zastosować nawozy organiczne takie jak obornik czy biohumus. Można również użyć środków z potasem, które pozytywnie wpływają na rozkrzewienie.
Przycinanie
Aby wierzba mandżurska efektownie prezentowała się w ogrodzie, konieczne jest jej regularne przycinanie, przynajmniej raz w roku. Usuwa się wtedy zmarznięte końcówki pędów i stymuluje wzrost dodatkowych gałązek. Dzięki temu korona drzewa staje się gęstsza.
Najlepiej podcinać gałęzie wczesną wiosną przed pojawieniem się liści. Warto ustalić wysokość nad ziemią, do której będą skracane pędy. Sprawi to, że wierzba zyska kształt baldachimu. Duże zdolności regeneracyjne pozwalają na łatwe uformowanie drzewa i kontrolę jego wzrostu.
W początkowym okresie rozwoju można na gałęziach przeczepić ciężarki lub sznurkami przymocować pędy do ziemi. Będą wtedy bardziej zwisające, a drzewo nie rozrośnie się zbyt mocno na boki.
Rozmnażanie
Rozmnażanie wierzby mandżurskiej jest bardzo łatwe, więc bez problemu możesz to zrobić samodzielnie. Najpierw należy uciąć ok. pół metra pędu, a następnie wsadzić go do wody lub ukorzeniacza. Po wypuszczeniu korzeni można posadzić pęd w ogrodzie jako nową roślinę.
Innym sposobem jest włożenie odciętego pędu bezpośrednio do ziemi na głębokość ok. 15 cm. Po kilku dniach powinien wypuścić korzenie. Na początku trzeba pamiętać o regularnym podlewaniu.
Choroby i szkodniki
- Rdza wierzby to choroba grzybicza, którą roznoszą owady. Charakteryzuje się żółtymi plamkami na spodzie liścia, które ciemnieją pod koniec lata. W okresie jesiennym liście odpadają wcześniej niż u zdrowych drzew.
- Parch wierzby to inna choroba wywołana grzybami, które w okresie wegetacyjnym powodują czernienie i więdnięcie liści. Roślina stopniowo zamiera i wygląda, jakby była spalona.
- Kolejną chorobą, która atakuje wierzbę, jest bakteryjne więdnięcie wierzby. Charakteryzuje się brązowieniem i więdnięciem liści, które nie odpadają, lecz pozostają na drzewie. Na pędach i korze drzewa może pojawić się wyciek bakteryjny, który z czasem robi się brunatny.
- Do najczęściej występujących szkodników na wierzbie mandżurskiej należą krytoryjek olszowiec, przędziorek wierzbowiec, mszyca wierzbowa, pienik wierzbowy. Powodują one m.in. żółtawe plamy na liściach, więdnięcie liści czy odpadanie kory.
Wierzba to drzewo dość odporne na choroby, jednak gdy już dojdzie do zakażenia wierzby mandżurskiej, warto wiedzieć jakie kroki podjąć. W pierwszej kolejności wytnij wszystkie porażone pędy i spal je, by nie rozsiewać choroby na pozostałe okazy. Następnie spryskaj roślinę fungicydami lub miedzianami.
W zapobieganiu chorobom i szkodnikom wierzby mandżurskiej zastosowanie znajdą gnojówki z mniszka, pokrzywy, czosnku czy skrzypu. Mają one działanie profilaktyczne. Duże znaczenie ma także przycinanie pędów i przerzedzanie korony. W ten sposób zwiększa się przewiew, co zapobiega występowaniu chorób grzybiczych.
Czego nie lubi wierzba mandżurska?
Hodując wierzbę mandżurską, warto wiedzieć, że nie lubi suchych, lekkich i żwirowych podłoży. Źle znosi suszę, dlatego w okresie upałów należy ją podlewać. W zimniejszych rejonach Polski najlepiej ją okryć, gdyż podczas dużych mrozów mogą zmarznąć końcówki pędów. Gdy jednak do tego dojdzie, wiosną trzeba je usunąć.
Zastosowanie wierzby mandżurskiej w ogrodzie
Wierzba mandżurska doskonale sprawdzi się w aranżacji ogrodu. Ze względu na osiągane rozmiary może służyć jako naturalny baldachim zapewniający cień w upalne dni. Wykorzystuje się ją również do zadrzewiania osiedli. Jest odporna na zanieczyszczenia, dzięki czemu sprawdzi się na obszarach miejskich.
Wierzba mandżurska zastosowanie znajdzie też w parkach, w okolicach oczek wodnych i stawów. Ponieważ lubi wilgoć, w Polsce często pojawia się na terenach podmokłych.
Polecana jest osobom, które nie mają dużego doświadczenia w uprawie drzew oraz tym, którym zależy na intensywnym wzroście i szybkim zazielenieniu obszaru.
A co daje wierzba mandżurska zimą? Przede wszystkim oryginalny i wyraźny akcent w wystroju ogrodu. Gdy opadną liście, uwidaczniają się jej charakterystycznie poskręcane gałązki, które stają się ozdobą zimowej scenerii.
Dzięki ciekawym kształtom suche gałązki wierzby mandżurskiej są często wykorzystywane do kompozycji kwiatowych oraz dekoracji wnętrz, balkonów i tarasów.
Źródło: deccoria.pl
