Spis treści:
- Jaskry azjatyckie, czyli róże wiosny
- Sadzenie jaskrów azjatyckich
- Jakie wymagania mają jaskry azjatyckie?
Jaskry azjatyckie, czyli róże wiosny
Jaskry azjatyckie (Ranunculus asiaticus), pochodzą głównie z południowo-zachodniej Azji. W naturze występuje jako bylina na suchych, półpustynnych i stepowych stanowiskach, takich jak piaszczyste zbocza czy zarośla. Z uwagi na słabą mrozoodporność w klimacie umiarkowanym zwykle są uprawiane jako roślina jednoroczna. Roślina osiąga 30-50 cm wysokości i charakteryzuje się wzniesionymi, rozgałęzionymi łodygami i pierzastymi liśćmi na długich ogonkach. W zależności od warunków jaskry kwitną późną wiosną lub na początku lata.
W naturze kwiaty są pojedyncze, mają ok. 5 cm średnicy i zazwyczaj składają się z 5. płatków o barwie czerwonej, białej lub żółtej. Zdecydowanie bardziej efektowne są ich liczne mieszańce. Obecnie na rynku jest dostępnych wiele odmian barwnych o pełnych lub półpełnych kwiatach w znacznie większych rozmiarach. Najpiękniejsze z nich przypominają już bardziej róże lub piwonie niż tradycyjne jaskry. Właśnie dlatego często są określane mianem "wiosennych róż".
Zobacz również:
Sadzenie jaskrów azjatyckich
Pazurkowate bulwy jaskrów azjatyckich sadzi się wiosną po ustąpieniu silnych mrozów, gdy gleba osiągnie co najmniej 10°C. W polskim klimacie najlepszy termin przypada na kwiecień-maj. Bulwy należy włożyć do letniej wody na ok. 3-4 godziny przed planowanym sadzeniem. W gruncie jaskry sadzi się na głębokość ok. 5-7 cm w rozstawie 12-15 cm. Kwiaty powinny pojawić się wówczas na początku czerwca.
Jaskry można także sadzić do wewnętrznych donic pod koniec lutego - najlepiej wystawić je na zewnątrz dopiero po 15 maja, po wcześniejszym zahartowaniu. W ten sposób kwiaty mogą zakwitnąć jeszcze w tym samym miesiącu. Jaskry dobrze sprawdzą się na obwódkach rabat, a także jako ozdoba tarasów i balkonów. Znajdą również zastosowanie w różnych kompozycjach florystycznych jako kwiat cięty.
Po przekwitnięciu należy poczekać, aż liście całkowicie się zasuszą. Wówczas można delikatnie wykopać bulwy i po oczyszczeniu umieścić je w ażurowych skrzynkach, najlepiej w suchym torfie. Tak zabezpieczone jaskry można przenieść do chłodnego pomieszczenia o temperaturze ok. 8-10°C. Jednak warto mieć na uwadze, że ich zimowanie często kończy się niepowodzeniem - dlatego przez część ogrodników są traktowana jako rośliny jednoroczne.
Jakie wymagania mają jaskry azjatyckie?
Jaskry azjatyckie to delikatne, przez co dość wymagające rośliny cebulowe, które w polskim klimacie wymagają szczególnej uwagi. Najważniejsze jest zapewnienie im słonecznego, ale w miarę chłodnego stanowiska - najlepiej zacisznego miejsca z 4-6 godzinami bezpośredniego światła dziennie. Słońce sprzyja rozwojowi bujnych kwiatów, chociaż lekki cień w gorące popołudnia zapobiega zbyt szybkiemu przekwitaniu. Rośliny nie tolerują silnego wiatru, dlatego wymagają dobrze osłoniętego miejsca.
Gleba musi być żyzna, przepuszczalna i próchnicza, o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Przed sadzeniem warto rozluźnić ciężką ziemię piaskiem i perlitem, aby poprawić jej drenaż - stojąca woda szybko prowadzi do gnicia bulw. Jednak nadmierne wysuszenie także nie służy roślinom. Ich podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie mokre - idealna jest konsystencja wyciśniętej gąbki. Do obfitego kwitnienia jaskry potrzebują regularnego nawożenia od wiosny. Dobrze sprawdzi się biohumus co ok. 10 dni.
Źródło: deccoria.pl
