Spis treści:
- Głogownik Frasera - charakterystyka i odmiany
- Największe zalety i ukryte wady głogownika
- Sadzenie głogownika na żywopłot
Głogownik charakteryzuje się czerwonymi przyrostami oraz zimozielonymi, błyszczącymi liśćmi. Przez większą część roku wygląda pięknie w żywopłotach. Jednak nie jest on bez wad. W czasie silnych mrozów może przemarzać, w szczególności dotyczy to młodszych roślin i tych posadzonych w odsłoniętych miejscach.
Głogownik Frasera - charakterystyka i odmiany
Głogownik Frasera (Photinia × fraseri) to zimozielony, ozdobny krzew o średniej wielkości koronie. Największą ozdobą rośliny są młode przyrosty, które wiosną oraz latem mają intensywną czerwoną barwę. To sprawia, że żywopłot wygląda bardzo ciekawie i dla wielu Polaków jest bardziej interesujący niż zwykłe tuje.
Roślina osiąga do 300 cm wysokości. Zazwyczaj dobrze znosi cieplejsze zimy, a jej mrozoodporność wynosi do -15 st. C. Roczne przyrosty głogownika wynoszą średnio od 10 do 30 cm w zależności od warunków. Pędy pokrywają jajowate, błyszczące liście, które mają do 10 cm długości i 4 cm szerokości. Dopiero jesienią z miedzianoczerwonego koloru przebarwiają się na ciemnozielone. Dodatkowo wiosną na końcach pędów wyrastają wiechowate kwiatostany, które jesienią zamieniają się w małe owoce.
Głogownik ma kilka ciekawych odmian, najpopularniejsza to 'Red Robin', którą najczęściej widać w żywopłotach. Podobne odmiany to 'Birmingham' oraz 'Robusta', które również mają miedzianoczerwone młode przyrosty. Nieco jaśniejsze przyrosty ma 'Indian Princess', odmiana ta również słabiej rośnie.
Z kolei 'Purple Peter' ma młode liście większe i ciemniejsze niż klasyczna odmiana. Jedną z nowszych hybryd jest 'Super Hedger' o silnym wzroście. Wyróżniającą się odmianą jest 'Pink Marble' o ciemnoróżowych przyrostach, ponadto wszystkie jej liście mają kremowy brzeg.
Zobacz również:
Największe zalety i ukryte wady głogownika
Głogownik ma sporo zalet, poza samym reprezentacyjnym wyglądem jest on odporny na choroby i szkodniki. Czasami pojawia się na nim plamistość liści, bardzo rzadko może pojawić się mączniak. Poza tym jest on bezproblemowy w kwestii infekcji. Dodatkowo dobrze znosi cięcie i można go łatwo formować w piękne drzewka. Nie jest szczególnie wymagający w kwestii podłoża.
Jedną z największych wad tej rośliny jest niższa mrozoodporność. Na zachodzie Polski, gdzie zimy są łagodniejsze, powinna poradzić sobie bez większych problemów, lecz w chłodniejszych regionach może wyraźnie przemarzać. Najczęściej ma to miejsce podczas bezśnieżnych zim, gdy temperatura wynosi poniżej kilkunastu stopni na minusie.
Wiosną, nawet jeśli krzew przemarznie, to najczęściej odbija, ale przez pewien czas może wyglądać gorzej. W bardzo skrajnych przypadkach, np. w miejscach nieosłoniętych od wiatru i przy bardzo mroźnej zimie, może dojść do znacznego uszkodzenia roślin, a nawet ich obumarcia.
Sadzenie głogownika na żywopłot
Głogownika najlepiej umieszczać w osłoniętych miejscach, gdzie nie jest narażony na silny wiatr, m.in. przy gęstej zabudowie mieszkalnej, ścianach budynków czy murach, gdzie panuje korzystniejszy dla niego mikroklimat. Sprawdzą się stanowiska słoneczne, a młodsze okazy warto zabezpieczyć przed zimą (zarówno pień, jak i koronę). W tym celu przyda się biała agrowłóknina i warstwa ściółki wokół korzeni.
W przypadku podłoża wystarczy zwykła ziemia ogrodowa, ale powinna być ona przepuszczalna. Najlepiej sadzić głogownik wiosną, aby miał cały sezon na przystosowanie się do warunków. W cieplejszych regionach można go także wysadzać wczesną jesienią (najlepiej do połowy października).
W kolejnym roku po posadzeniu pod sadzonkę na wiosnę powinno się dać nawóz uniwersalny, a jesienią nawóz jesienny bez azotu, ale z potasem. Ten pierwiastek polepszy zdolność do drewnienia pędów, co ułatwi krzewowi przetrwanie zimy.
Po posadzeniu warto od razu zdecydować, czy krzew ma rosnąć sam, czy też będzie formowany. Systematyczne przycinanie sprawia, że głogownik wybija liście z uśpionych pąków. Pierwsze cięcie powinno się przeprowadzić po kwitnieniu, a następnie jeszcze maksymalnie dwa razy w sezonie, pamiętając, aby zakończyć tego typu zabiegi najpóźniej w sierpniu.
Źródło: deccoria.pl
