Spis treści:
- Gdzie sadzić lubczyk w ogrodzie? Idealne stanowisko i wymagania glebowe
- Jak pielęgnować i jak często podlewać lubczyk ogrodowy, aby bujnie rósł?
- Dlaczego lubczyk żółknie i marnieje? Najczęstsze błędy w uprawie
- Właściwości prozdrowotne lubczyku
Gdzie sadzić lubczyk w ogrodzie? Idealne stanowisko i wymagania glebowe
Najlepsze miejsce na lubczyk w ogrodzie to stanowisko ciepłe, słoneczne lub lekko zacienione. Ziele lubi dużo światła, więc najlepiej rośnie w miejscu z kilkoma godzinami bezpośredniego słońca dziennie. Warto wybrać zaciszny kącik, osłonięty od silnych wiatrów, które mogłyby łamać wysokie pędy rośliny. Należy przy tym unikać całkowitego cienia pod dużymi drzewami oraz miejsc, gdzie ziemia szybko przesycha.
Lubczyk preferuje żyzną i wilgotną, ale przepuszczalną glebą o odczynie obojętnym do lekko zasadowego (pH w granicach 7,0-8,0) - powinna być zasobna w wapń i próchnicę. Roślina źle rośnie w podłożach ciężkich, gliniastych, suchych, jałowych i mocno kwaśnych. Dlatego też na ciężkiej ziemi dobrze jest dodać nieco piasku i kompostu, aby poprawić przepuszczalność i napowietrzenie. Natomiast zbyt kwaśne podłoże można lekko zwapnować zgodnie z zaleceniami dla warzywnika.
Lubczyk można rozmnażać przez podział starszych kęp lub siew. Przed sadzeniem glebę warto głęboko przekopać i dokładnie spulchnić, usuwając chwasty oraz rozbijając zbitą strukturę. Nasiona lubczyku sieje się bezpośrednio do gruntu w sierpniu lub późną jesienią (ale jeszcze przed silnymi mrozami). Lubczyk sieje się na głębokość ok. 2-3 cm, w rozstawie 40×60 cm między roślinami. W ogrodzie praktycznym rozwiązaniem jest posadzenie ziela na skraju grządki, gdzie jest wystarczająco dużo miejsca na rozrost kępy i łatwy dostęp do cięcia liści.
Zobacz również:
Jak pielęgnować i jak często podlewać lubczyk ogrodowy, aby bujnie rósł?
Aby lubczyk rósł bujnie, ważne jest odpowiednie podlewanie - należy utrzymywać stale lekko wilgotne podłoże. Należy przy tym pamiętać, że lubczyk lubi wilgoć, ale nie znosi zastoju wody w korzeniach. Dlatego podlewa się go tak, aby ziemia była wyczuwalnie wilgotna na głębokość kilku centymetrów, lecz nie błotnista. Zwykle oznacza to podlewanie co ok. 3-4 dni, a w czasie upałów i suszy nawet codziennie lub co drugi dzień, szczególnie przy pełnym słońcu i na lekkiej, piaszczystej glebie.
Przez pierwsze miesiące młode siewki wymagają nieco częstszego podlewania, bo szybko marnieją przy przesuszeniu. Starsze, dobrze ukorzenione rośliny znoszą krótkotrwałe przesuszenie, ale zbyt długie okresy bez wody ograniczają wzrost i zmniejszają ilość liści, a także ich aromat. Ziele najlepiej podlewać rano lub wieczorem, miękką wodą o temperaturze zbliżonej do otoczenia.
W mocnym wzroście rośliny bardzo pomaga ściółkowanie, np. kompostem, przekompostowaną korą sosnową czy też słomą. Warstwa ściółki pomaga utrzymać stabilną wilgotność podłoża, ponieważ ogranicza nadmierne parowanie wody z jego powierzchni. Ziemię wokół roślin warto od czasu do czasu lekko spulchnić i odchwaścić, aby korzenie miały dostęp powietrza, a lubczyk nie musiał konkurować o wodę i składniki pokarmowe.
Lubczyk dobrze reaguje na nawożenie organiczne. Wczesną wiosną warto wzbogacić jego podłoże kompostem lub granulowanym obornikiem. W sezonie, od maja do mniej więcej połowy lipca, dodatkowo można zasilać go co np. gnojówką z pokrzywy, która dostarczy m.in. azotu niezbędnego do budowy masy zielonej.
Dlaczego lubczyk żółknie i marnieje? Najczęstsze błędy w uprawie
Lubczyk żółknie i marnieje głównie z powodu błędów w podlewaniu, złej gleby lub nieodpowiedniego stanowiska - zbyt mokre lub za suche podłoże, a także zbita gleba źle wpływają na roślinę. Najczęstszym błędem jest przelanie lubczyku, co prowadzi do zastoju wody wokół korzeni, a w konsekwencji do ich gnicia i żółknięcia liści.
Zobacz również:
Równie szkodliwe jest jednak długotrwałe przesuszenie młodych siewek, które przez silny stres w początkowej fazie rozwoju mogą wyglądać dość marnie. Innym typowym błędem jest sadzenie w ciężkiej, zbitej i kwaśnej ziemi - wówczas roślina może być bardziej podatna na choroby grzybowe (zastoiny wody), a dodatkowo przez utrudnione pobieranie składników pokarmowych z podłoża staje się słaba i mniej odporna.
Lubczyk może marnieć również przez zbyt gęste sadzenie. Nadmierne zagęszczenie roślin zwiększa konkurencję pomiędzy nimi, a dodatkowo utrudnia skuteczną cyrkulację powietrza, co sprzyja rozwojowi chorób grzybowych. Częstym błędem w uprawie lubczyku jest także pozostawienie pędów kwiatostanowych, przez co roślina rozwija kwiat i nasiona kosztem pożądanych, aromatycznych liści.
Właściwości prozdrowotne lubczyku
Lubczyk zawiera olejki eteryczne, polifenole, fitosterole, kumaryny oraz witaminy (m.in. C i z grupy B), dzięki czemu działa moczopędnie, wspiera oczyszczanie organizmu i pracę nerek oraz układu moczowego. Ziele wykazuje właściwości rozkurczowe i wiatropędne, dzięki czemu pomaga w łagodzeniu wzdęć, niestrawności i bóli brzucha - dodatkowo wspomaga wydzielanie soków trawiennych.
Lubczyk może także pomóc w obniżeniu poziomu tzw. złego cholesterolu i tym samym wspierać ogólną profilaktykę miażdżycy. Ziele działa przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, przez co bywa stosowane pomocniczo przy infekcjach dróg moczowych i oddechowych. Jednak stosowanie lubczyku w celach leczniczych powinno być konsultowane z lekarzem. Przeciwwskazaniem jest m.in. ciąża, karmienie piersią oraz choroby nerek.
Źródło: deccoria.pl
