Spis treści:
- Jak wygląda skimia japońska?
- Odmiany skimii japońskiej
- Sadzenie i uprawa skimii japońskiej
- Zastosowanie skimii japońskiej w ogrodzie
Jak wygląda skimia japońska?
Skimia japońska ( Skimmia japonica) to krzew o zwartym, regularnym pokroju. Najczęściej rośnie wolno i nie osiąga imponujących rozmiarów, co sprawia, że świetnie nadaje się do mniejszych ogrodów. Zwykle dorasta do około 1-1,5 metra wysokości, choć zdarzają się odmiany niższe. Gałązki skimii tworzą naturalnie uporządkowaną, lekko zaokrągloną bryłę. Dzięki temu krzew wygląda estetycznie bez potrzeby intensywnego cięcia.
Jednym z największych atutów skimii japońskiej są jej zimozielone liście, które sprawiają, że krzew pozostaje ozdobny również zimą. Liście są skórzaste, dość grube i błyszczące, a ich kształt jest podłużny, delikatnie owalny, często z lekko zaostrzonym końcem.
To, co sprawia, że skimia japońska wyróżnia się na tle innych krzewów to fakt, że jej pąki kwiatowe często są widoczne dużo wcześniej, zanim rozwiną się kwiaty. Zwykle pojawiają się jesienią i pozostają na roślinie przez zimę. Pąki tworzą zwarte, gęste grona na końcach pędów. Mają lekko zaokrąglony kształt, a ich barwa potrafi być bardzo efektowna i przybiera odcienie kremowe, różowe, a nawet intensywnie czerwone.
Wiosną, nawet na koniec marca, skimia zaczyna kwitnąć. Jej kwiaty są niewielkie, ale zebrane w duże, gęste kwiatostany, przez co cały krzew może wyglądać jak obsypany delikatnymi gwiazdkami. Kwiaty najczęściej mają kolor biały lub kremowy, czasem z różowym odcieniem. Choć pojedynczy kwiatek jest mały, całość robi ogromne wrażenie. Po kwitnieniu u wielu odmian skimii pojawiają się charakterystyczne owoce, podobne do kulistych jagód. Te utrzymują się długo i mogą zdobić krzew nawet zimą.
Odmiany skimii japońskiej
Skimia japońska występuje w wielu odmianach, które różnią się między sobą wielkości, kolorem pąków, barwą kwiatów czy obecnością owoców. Jedną z najbardziej znanych i najczęściej sadzonych odmian jest 'Rubella', ceniona za bardzo dekoracyjne, ciemnoróżowe lub czerwonawe pąki kwiatowe. Te pojawiają się już jesienią i zdobią krzew przez całą zimę. Wiosną rozwijają się z nich drobne, jasne kwiaty, kontrastujące z ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi.
Popularna jest także odmiana ' Redruth', określana jako obupłciowa, dzięki czemu może wytwarzać owoce nawet bez obecności innej odmiany zapylającej. Krzew ten rośnie wolno i zwykle nie przekracza jednego metra wysokości, co sprawia, że jest odpowiedni do mniejszych ogrodów.
Inne odmiany skimii japońskiej to ' Magic Marlot', odmiana karłowa, szczególniepolecana do uprawy w donicach. Wyróżnia się ona liśćmi z jasnymi, kremowymi obrzeżami, które nadają roślinie lekkości i sprawiają, że jest dekoracyjna przez cały rok, nawet poza okresem kwitnienia.
Wśród odmian skimii o jasnych kwiatach warto wymienić 'White Globe', która tworzy kuliste, zwarte krzewy obsypane kremowobiałymi kwiatami. Polecana jest także odmiana ' Kew White', znana z nietypowych, jasnych owoców pojawiających się po zapyleniu. Są to odmiany szczególnie cenione w ogrodach utrzymanych w spokojnej, eleganckiej kolorystyce.
Z kolei ' Fragrant Cloud' to odmiana męska, która nie zawiązuje owoców, ale zachwyca wyjątkowo intensywnym zapachem kwiatów wiosną, co czyni ją doskonałym zapylaczem dla odmian żeńskich. Interesującą rzadkością jest ' Fructo Alba', czyli odmiana żeńska, która po zapyleniu tworzy białe owoce, wyróżniające się na tle ciemnych liści.
Dużą popularnością cieszą się również odmiany niskie i zwarte, takie jak 'Godrie's Dwarf'. Ta dorasta do niewielkich rozmiarów i zachowuje bardzo regularny pokrój, dzięki czemu doskonale sprawdza się w donicach i na rabatach przydomowych. Podobne zastosowanie ma odmiana ' Emerald King', charakteryzująca się gęstym ulistnieniem i jasnymi kwiatami, a także Finchy, wyróżniająca się delikatnymi, jasnymi pąkami kwiatowymi.
W ogrodach, w których właścicielowi zależy na intensywnym kolorze owoców, często sadzi się odmiany żeńskie, takie jak ' Nymans' czy 'Veitchii'. Te po zapyleniu wytwarzają liczne, intensywnie czerwone jagody, utrzymujące się na krzewach przez długi czas, często aż do zimy.
Sadzenie i uprawa skimii japońskiej
Skimia najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, choć toleruje stanowiska z rozproszonym światłem. W pełnym słońcu jej liście mogą żółknąć, szczególnie w gorące letnie dni. Jeśli mowa o podłożu, to powinno być ono próchnicze, żyzne, dobrze przepuszczalne i stale lekko wilgotne. Krzew preferuje gleby o odczynie kwaśnym do neutralnego (pH 3,5-4,0), ale przy dostatecznej zawartości materiału organicznego radzi sobie również na glebach bardziej zasadowych. Jeśli ziemia w ogrodzie jest ciężka lub gliniasta, przed sadzeniem warto spulchnić glebę i wymieszać z kompostem albo dobrze rozłożonym obornikiem.
Sadzenie skimii japońskiejnajlepiej przeprowadzać wiosną. Roślina ma w tym czasie najlepsze warunki do ukorzenienia się przed nadejściem ekstremalnych temperatur. Jak sadzić skimię? Najpierw należy przygotować dołek nieco większy niż bryła korzeniowa rośliny, lekko rozluźnić dno i ściany dołka, a następnie umieść w nim krzew tak, by jego górna część bryły korzeniowej była na poziomie gruntu. Wszystko zasypujemy, delikatnie ugniatając ziemię wokół rośliny i obficie podlewamy.
Podlewanie skimii japońskiej powinno być regularne, szczególnie w okresach upałów i suszy. Jednak ziemia powinna być wilgotna, ale nie mokra. Chociaż skimia nie jest bardzo wymagająca, nawożenie może poprawić jej wzrost i kwitnienie. Najlepiej stosować nawozy dedykowane roślinom kwaśnolubnym wczesną wiosną i pod koniec lata.
Skimia japońska nie wymaga intensywnego cięcia. Głównie wykonuje się lekki zabieg formujący po kwitnieniu, usuwając suche, uszkodzone lub chore pędy. Należy unikać silnych i głębokich cięć w starych częściach rośliny, ponieważ regeneracja z takich miejsc jest powolna.
Przeczytaj również
Zastosowanie skimii japońskiej w ogrodzie
Jednym z najważniejszych zastosowań skimii japońskiej jest tworzenie nasadzeń w ogrodach półcienistych i cienistych, gdzie wiele roślin ozdobnych ma trudności z kwitnieniem lub traci swój wygląd. Skimia japońska potrafi rosnąć nawet w głębszym cieniu, przez co jest ceniona w ogrodach przy północnych ścianach domu i pod koronami drzew. Skimia świetnie sprawdza się jako roślina ratunkowa do trudnych miejsc, a jednocześnie nie wygląda jak kompromis, bo tworzy elegancką i zadbaną strukturę.
Skimia japońska przez ogrodników często określana jest jako roślina, która pracuje na wygląd ogrodu długo po tym, jak inne straciły urodę, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. To właśnie dlatego skimie często sadzi się w miejscach reprezentacyjnych. Można ją posadzić w pobliżu wejścia do domu, przy tarasie, wzdłuż ścieżek lub przy schodach, gdzie zimą nadal są widoczne i mogą tworzyć przyjemne tło.
Ogromną zaletą skimii jest również to, że nadaje się do ogrodów małych, w tym ogrodów miejskich i przydomowych, gdzie nie ma miejsca na duże, ekspansywne krzewy. Skimia rośnie powoli, a jej forma zwykle pozostaje zwarta i naturalnie ułożona. Ważnym i bardzo efektownym zastosowaniem skimii jest także budowanie ogrodu w stylu leśnym, gdzie liczy się wrażenie przytulnej, lekko dzikiej przestrzeni.
Skimia doskonale pasuje do różaneczników i azalii, zarówno pod względem wymagań, jak i wyglądu. W praktyce skimia może pełnić funkcję spokojnego, zielonego tła dla intensywnego kwitnienia różaneczników oraz przedłużać atrakcyjność rabaty, gdy różanecznik już przekwitnie. Bardzo praktycznym zastosowaniem skimii japońskiej jest sadzenie jej w donicach i pojemnikach. Współczesne ogrody często przenoszą się na tarasy i balkony, a zimozielone krzewy w donicach pozwalają zachować wrażenie "zielonej przestrzeni" nawet wtedy, gdy nie ma klasycznej rabaty.
Źródło: Deccoria.pl
