Spis treści:
- Zamiokulkas zamiolistny – charakterystyka
- Rozmnażanie zamiokulkasa
- Jak przesadzać zamiokulkasa?
Zamiokulkas zamiolistny – charakterystyka
Zamiokulkas zamiolistny pochodzi z rodziny obrazkowatych ( Araceae), co oznacza, że jest spokrewniony np. z monsterami i filodendronami. Jego naturalnym środowiskiem jest głównie wschodnia Afryka. Rośnie tam na zadrzewionych sawannach i w poszyciu lasów tropikalnych, m.in. w Kenii, Tanzanii, Zimbabwe. Jest sukulentem, czyli rośliną przystosowaną do życia w suchych warunkach, co widać po jego grubych łodygach i mięsistych liściach, w których magazynuje wodę. W pozostałych częściach świata chętnie uprawia się go w domach, biurach i przestrzeniach publicznych. Najpopularniejsze odmiany w uprawie domowej to:
- zamiokulkas zamiolistny,
- zamiokulkas Raven o niemal czarnych liściach,
- zamiokulkas Zenzi o gęsto ułożonych, mięsistych blaszkach liściowych.
Zamiokulkas jest bardzo łatwy w uprawie. Można go ustawiać na jasnym stanowisku (nie na bezpośrednim słońcu), ale świetnie radzi sobie także w półcieniu i cieniu. Jest odporny na choroby i szkodniki, a także nie wymaga nawożenia. Choć pochodzi z tropików, toleruje niską wilgotność powietrza. Jedyne, o czym trzeba pamiętać, to właściwe podlewanie i lekkie, przepuszczalne podłoże – najlepiej specjalne do sukulentów. Ze względu na to, że magazynuje wodę w liściach i łodygach, nie potrzebuje częstego podlewania. Zastoje wody działają niekorzystnie na jego rozwój – korzenie zaczynają gnić.
Warto wiedzieć, że zamiokulkas jest rośliną oczyszczającą powietrze, co czyni go idealnym gatunkiem do sypialni czy pokoju dziecięcego. Aby jego skórzaste liście pięknie się prezentowały, dobrze jest przecierać je regularnie wilgotną szmatką.
Rozmnażanie zamiokulkasa
Samodzielne rozmnażanie zamiokulkasa jest bardzo łatwe. Najczęściej stosuje się 3 sposoby: podział, sadzonki z liści lub rozmnażanie z łodygi.
- Rozmnażanie z sadzonek liściowych
Rozmnażanie tym sposobem jest bardzo proste, ale wymaga cierpliwości, gdyż na pierwsze korzenie trzeba czekać czasem nawet 6 miesięcy. Należy wybrać zdrowy, dorodny i nieżółknący liść, bez oznak chorób i uszkodzeń. Trzeba urwać go z ogonkiem i umieścić w wodzie albo bezpośrednio w ziemi (najlepsza jest przepuszczalna mieszanka z torfem i piaskiem – jak do kaktusów). Choć zamiokulkasy nie potrzebują dużo wody, nie można przesuszyć małych sadzonek. Jeśli więc wkładasz liść do podłoża, pamiętaj o regularnym podlewaniu. Jeżeli zaś ukorzeniasz go w wodzie, po zobaczeniu pierwszych korzonków, przełóż liść do doniczki z ziemią. Tak przygotowaną sadzonkę ustaw w jasnym miejscu, ale nie na bezpośrednim słońcu.
- Rozmnażanie z sadzonek wierzchołkowych
Rozmnażanie tą metodą polega na ukorzenieniu zdrowej łodygi z głównego pędu. Jest ono bardzo łatwe i najczęściej udane. Łodyga wybrana do rozmnażania powinna mieć co najmniej kilka liści i być wolna od chorób, szkodników i niepokojących zmian. Należy ją uciąć przy ziemi, a następnie poczekać aż rana po cięciu uschnie. Po tym czasie trzeba włożyć ją do wody. Jeśli zacznie gnić, należy odciąć jej końcówkę i ponownie włożyć do wody. Aby zminimalizować ryzyko gnicia łodygi, wymieniamy wodę w naczyniu przynajmniej raz w tygodniu. Korzenie powinny pojawić się po miesiącu albo dwóch – gdy będą miały około 3 cm, można posadzić je w doniczce.
- Rozmnażanie przez podział
Trzecim sposobem, równie prostym jak dwa poprzednie, jest uzyskanie nowych egzemplarzy zamiokulkasa przez podział. Rośliny te mają bowiem korzenie oraz bulwy, które w trakcie przesadzania można szybko podzielić. Rozrywając je, należy jedynie uważać na to, aby nie uszkodzić rośliny. Wydzielone części trzeba włożyć do nowych doniczek, podlać i ustawić w jasnym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym miejscu.
Rozmnażanie zamiokulkasa to sposób nie tylko na to, aby uzyskać kolejne rośliny. Rozmnażanie – szczególnie przez podział – to także sposób na odmładzanie zamiokulkasa. Przerośnięte rośliny z opadającymi łodygami często nie wyglądają już atrakcyjnie, a rozdzielenie bulw i zmiana doniczek przywracają im ładny, świeży wygląd.
Jak przesadzać zamiokulkasa?
Zamiokulkas to idealna roślina dla osób, które nie chcą poświęcać dużo czasu domowej uprawie. Przesadza się go bardzo rzadko, gdyż znacznie lepiej rośnie w ciasnych donicach. Zmiana doniczki na większą jest wskazana, dopiero gdy korzenie kwiatu zaczynają wyrastać nad krawędź naczynia. Oznacza to, że pędy nie mają miejsca do wzrostu.
Najlepszy czas na przesadzanie zamiokulkasa to początek okresu wegetacyjnego, czyli marzec albo kwiecień. Jeśli jednak przesadzisz go latem, też nic mu nie będzie. W jaki sposób przesadzić zamiokulkasa?
- Przygotuj nową doniczkę. Powinna być raczej szersza niż głębsza od starej, ponieważ korzenie zamiokulkasa rozrastają się wszerz. Doniczka musi mieć otwór odpływowy i warstwę drenażową – kwiat ten jest sukulentem i nie znosi zastojów wody.
- Po wyjęciu zamiokulkasa ze starej doniczki trzeba ostrożnie usunąć starą ziemię z korzeni i dokładnie je sprawdzić. Nadgniłe albo uszkodzone wytnij.
- Jeśli zamiokulkas bardzo się rozrósł albo chcesz po prostu uzyskać kolejne egzemplarze, przesadzanie to dobry czas na rozmnożenie rośliny. Delikatnie podziel ją na tyle części, ilu potrzebujesz.
- Każdy fragment przesadź do oddzielnej doniczki.
- Po przesadzeniu dobrze podlej rośliny.
Choć zamiokulkasa nie trzeba często przesadzać (wystarczy co 2-3 lata), pierwszy taki zabieg najlepiej jest przeprowadzić od razu po zakupie. Sklepowe podłoże może nie być najwyższej jakości, a rośliny często stoją w nim dość długo.
Masz jednego zamiokulkasa i chcesz powiększyć swoją kolekcję? Nie musisz kupować nowych sztuk. Bardzo łatwo rozmnożysz go samodzielnie: z liści, łodygi czy poprzez podział bulw. To nie tylko ekonomiczna metoda pozyskania nowych sadzonek, ale i świetny sposób na odmłodzenie starych, rozrośniętych egzemplarzy.
Źródło: deccoria.pl
