Spis treści:
- Wygląd chabra bławatka
- Uprawa chabra bławatka
- Zbiór i przechowywanie chabra bławatka
- Właściwości i zastosowanie chabra bławatka
Wygląd chabra bławatka
Chaber bławatek to roślina z rodziny astrowatych (Asteraceae), osiągająca wysokość 30-80 cm, o wzniesionym, rozgałęzionym pokroju. Łodyga jest wzniesiona, cienka, kanciasta, szarozielona, pokryta delikatnym, białawym kutnerem. Liście dolne są lancetowate, ogonkowe, całobrzegie lub nieregularnie ząbkowane, o długości 5-10 cm, a liście łodygowe - równowąskie, siedzące, o długości 4-8 cm, szarozielone, pokryte delikatnym kutnerem nadającym im srebrzysty połysk.
Kwiaty chabra bławatka zebrane są w koszyczki kwiatowe o średnicy 2-4 cm. Wyrastają pojedynczo na szczytach pędów. Kwitnienie przypada na okres od czerwca do września. Owocem jest podłużna niełupka o długości 3-4 mm, jasnobrązowa, zwieńczona pióropuszem złożonym z krótkich, sztywnych włosków.
Zobacz również:
Uprawa chabra bławatka
Chaber bławatek preferuje stanowiska słoneczne lub lekko półcieniste. Jest rośliną niewymagającą, odporną na okresowe przesuszenie podłoża. Najlepiej rośnie na glebach lekkich, piaszczysto-gliniastych, o pH 5,5-7,5, umiarkowanie żyznych.
Siew nasion przeprowadza się bezpośrednio do gruntu wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (wrzesień-październik), na głębokość 0,5-1 cm. Rozstawa między roślinami powinna wynosić 20-30 cm. Nasiona kiełkują po ok. dwóch tygodniach w temperaturze 15-20°C.
Podlewanie jest konieczne głównie w okresie kiełkowania i wzrostu młodych roślin. Nawożenie powinno być umiarkowane - wystarczy zastosowanie niewielkiej ilości kompostu przed siewem.
Pielęgnacja chabra bławatka polega na odchwaszczaniu i spulchnianiu gleby wokół roślin. Gatunek rozmnaża się wyłącznie przez nasiona. Roślina wykazuje tendencję do samosiewu, co może prowadzić do jej rozprzestrzeniania się w ogrodzie.
Zbiór i przechowywanie chabra bławatka
Kwiaty chabra bławatka zbiera się w okresie pełni kwitnienia (czerwiec-sierpień), w pogodne, suche dni, najlepiej w godzinach przedpołudniowych, gdy rosa już obeschnie. Zbiera się same koszyczki kwiatowe, odrywając je tuż poniżej okrywy.
Suszenie przeprowadza się w ciemnym, przewiewnym miejscu, w temperaturze 25-35°C. Kwiaty rozkłada się cienką warstwą na sitach lub papierze. Prawidłowo wysuszony surowiec zachowuje intensywną niebieską barwę i charakterystyczny, delikatny aromat.
Wysuszone kwiaty przechowuje się w szczelnie zamkniętych pojemnikach szklanych lub papierowych, w suchym i ciemnym miejscu. Przy zachowaniu odpowiednich warunków zachowują właściwości lecznicze do 12 miesięcy.
Właściwości i zastosowanie chabra bławatka
Główne grupy związków występujących w chabrze bławatku to:
- antocyjany (głównie cyjanina) - wykazują działanie przeciwzapalne i przeciwutleniające;
- flawonoidy - mają właściwości przeciwutleniające i łagodzące stany zapalne;
- glikozydy - działają moczopędnie i przeciwgorączkowo;
- śluz roślinny - wykazuje działanie osłaniające i łagodzące podrażnienia.
Tradycyjnie napar z kwiatów chabra bławatka stosuje się zewnętrznie do przemywania podrażnionych oczu i przy zapaleniu spojówek. Wewnętrznie napar zażywany jest jako środek moczopędny, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny.
Przed zastosowaniem chabra bławatka w celach leczniczych należy skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania preparatów z chabra u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz osób z alergią na rośliny z rodziny astrowatych.
Poza zastosowaniem leczniczym chaber bławatek jest ceniony jako roślina ozdobna w ogrodach naturalistycznych i rabatach kwiatowych. Historycznie kwiaty wykorzystywano jako naturalny, niebieski barwnik do tkanin. Obecnie są one składnikiem dekoracyjnych kompozycji herbacianych i mieszanek ziołowych.
źródło: deccoria.pl
