Spis treści:
- Wygląd kaliny koralowej
- Uprawa kaliny koralowej
- Zbiór i przechowywanie kaliny koralowej
- Właściwości i zastosowanie kaliny koralowej
Wygląd kaliny koralowej
Kalina koralowa to krzew liściasty z rodziny piżmaczkowatych (Adoxaceae), osiągający wysokość 3-5 m, o rozłożystym, kulistym pokroju. Pędy są nagie, szarobrązowe, z wyraźnymi przetchlinkami. Liście wyrastają naprzeciwlegle, mają kształt trój- lub pięcioklapowy, długość 5-10 cm i piłkowany brzeg. Jesienią przebarwiają się na intensywnie czerwony lub purpurowy kolor.
Kwiaty są białe lub kremowobiałe, zebrane w płaskie baldachogrona o średnicy 5-11 cm. Kwiatostany składają się z drobnych, płodnych kwiatów w części środkowej oraz większych, bezpłodnych kwiatów brzeżnych o średnicy 15-20 mm, wabiących owady. Kwitnienie przypada na maj i czerwiec.
Owocem jest kulisty, czerwony pestkowiec o średnicy 8-10 mm, dojrzewający we wrześniu i pozostający na krzewie do zimy.
Zobacz również:
Uprawa kaliny koralowej
Krzew preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, próchniczych, umiarkowanie wilgotnych, o pH 5,5-8,0. Toleruje okresowe podtapianie i gleby ciężkie, gliniaste.
Krzewy sadzi się wczesną wiosną lub jesienią, w odstępach 1,5-2 m. Doły o wymiarach 50×50 cm należy wypełnić ziemią zmieszaną z kompostem. Młode rośliny wymagają regularnego podlewania w pierwszym roku po posadzeniu. Wiosną warto zastosować nawożenie kompostem lub obornikiem w ilości 3-5 kg na krzew.
Pielęgnacja polega na usuwaniu starych, zagęszczających pędów oraz formowaniu korony. Cięcie najlepiej wykonać bezpośrednio po kwitnieniu lub wczesną wiosną. Rozmnażanie jest możliwe przez sadzonki zielne, sadzonki zdrewniałe lub odkłady.
Zbiór i przechowywanie kaliny koralowej
Surowcem zielarskim jest kora, którą pozyskuje się wczesną wiosną (marzec-kwiecień) z 2-3-letnich gałęzi, przed rozpoczęciem wegetacji. Korę zdejmuje się pasami, a następnie kroi na kawałki o długości 3-5 cm.
Surowiec suszy się w przewiewnym, zacienionym miejscu lub w suszarni w temperaturze do 40°C. Prawidłowo wysuszona kora ma barwę szarobrązową i lekko gorzki smak. Przechowuje się ją w szczelnie zamkniętych pojemnikach, w suchym i ciemnym miejscu. Surowiec zachowuje właściwości przez około 3 lata.
Zobacz również:
Właściwości i zastosowanie kaliny koralowej
Główne grupy związków czynnych zawartych w korze kaliny to:
- glikozyd goryczkowy (wiburnina) - wykazuje działanie rozkurczowe na mięśniówkę gładką macicy i naczyń obwodowych;
- kumaryny (skopoletyna, skopalina) - działają przeciwskurczowo i przeciwzapalnie;
- garbniki katechinowe - wykazują działanie ściągające i przeciwkrwotoczne;
- wiopudial - działa hipotensyjnie i rozkurczowo na mięśnie gładkie.
Preparaty z kory stosuje się w łagodzeniu bolesnych skurczów menstruacyjnych, napięcia mięśni macicy oraz dolegliwości związanych z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Wykazują również działanie uspokajające na układ nerwowy. Przed rozpoczęciem kuracji należy skonsultować się z lekarzem.
W ogrodnictwie kalina jest ceniona jako krzew ozdobny, szczególnie atrakcyjny jesienią dzięki przebarwiającym się liściom i czerwonym owocom. Stanowi również cenne źródło pokarmu dla ptaków w okresie zimowym.
żródło: deccoria.pl
