Tarczyca bajkalska to niewielka roślina, której cechą charakterystyczną są fioletowe kwiaty o intensywnej barwie. Posiada krótkie kłącze z korzonkami bocznymi i korzeniem palowym. Jest to najcenniejsza część tej rośliny, która wykorzystywana jest w celach leczniczych. Korzenie bajkaliny zbiera są wiosną lub jesienią, po 2-3 latach życia rośliny. Zdrowy korzeń ma szaro-żółty lub jasnobrązowy kolor, charakterystyczną włóknistą strukturę oraz lekko gorzki smak.
Najstarsze znane zioło
Pierwsze wzmianki o tarczycy bajkalskiej (łac. Scutellaria baicalensis Georgi), pojawiały się już w alchemicznych pismach medyków dworskich Japonii i Chin setki lat temu. Tym niezwykłym ziołem leczono nie tylko gorączkę, ale również problemy żołądkowe. Stosowano go również jako zamiennik dla pijawek do upuszczania krwi u osób cierpiących na nadciśnienie. Wykorzystywano nie tylko liście, ale również korzeń rośliny. Sporządzano z niego napar, mający na celu wzmocnić kochanków w królewskiej alkowie, osłabić ataki astmy, a także infekcje grzybowe i wirusowe.
Tarczyca bajkalska najczęściej występuje na terenach wschodniej Rosji w okolicach jeziora Bajkał, Mongolii, w Chinach, Korei i Japonii. Jej łacińska nazwa - Scutellaria baicalensis, oznacza „tarczę znad Bajkału”, co sugeruje „ochronę”.
Jak działa tarczyca bajkalska?
Szerokie działania rośliny znane jest od wieków. Zioło pomocne jest w walce z chorobami zakaźnymi, odtruciem, kacem oraz łagodzi objawy grypy. Stosowane zewnętrznie stanowi idealną broń w walce z infekcjami skóry. Popularna jest również herbatka z tarczycy - im słabsza, tym bardziej uspokaja, im silniejsza, tym bardziej pobudza.
Tarczyca bajkalska zawiera awonoidy, które mają szerokie zastosowanie w leczeniu przeciwgorączkowym i przeciwwirusowym, są to: bajkalina, bajkaleina, wogonozyd i wogonina. Już jeden korzeń tarczycy bajkalskiej ma ich ponad 40. Substancje te potrafią zwalczać szkodliwe bakterie. Poza tym flawony wykazują właściwości przeciwnowotworowe - pobudzają proces obumierania komórek raka ( do takich wniosków doszli brytyjscy naukowcy z John Innes Centre w Norwich wraz ze specjalistami z Chińskiej Akademii Nauk) i wspomagają odporność. Stosuje się je u osób, które przechodzą chemię onkologiczną, ponieważ osłabiają jej skutki i dodają siły wyniszczonemu organizmowi.
Flawony można znaleźć także w kwiatach tej rośliny - to właśnie one nadają im intensywny, fioletowy kolor.
Jak stosować?
Korzeń tarczycy bajkalskiej posiada bardzo szerokie działania przeciwzapalne i może być spożywany na surowo (wspomaga walkę z grzybicami), jako dodatek do potraw. Można go też ususzyć i parzyć jak herbatę, co doskonale sprawdza się w kuracji osób po przewlekłych chorobach układu pokarmowego oraz świeżo przebytych wirusach np. grypy żołądkowej.
Jak widać po jej właściwościach, roślina posiada bardzo szerokie spektrum zastosowania. Są jednak pewne choroby i dolegliwości, do których leczenia szczególnie się ona sprawdzi. Tarczyca bajkalska w szczególności powinna znaleźć się w diecie osób:
- chorujących na grzybicę typu Candida;
- osłabionych oraz mających obniżoną odporność;
- przeziębionych (szczególnie przy infekcjach wirusowych i bakteryjnych oraz w grypie);
- z bólem gardła i ze stanami zapalnymi śluzówki w jamie ustnej (np. dziąseł);
- chorujących na miażdżycę;
- cierpiących na choroby wątroby;
- chcących zregenerować swoją wątrobę.
Deccoria.pl
