Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea)

Ognik szkarłatny jest rodzajem bujnej rośliny liściastej, należącej do rodziny różowatych. Występuje naturalnie na terenach południowo-zachodniej Azji i południowej Europy.

Ognik dorasta do trzech metrów wysokości. Charakteryzuje się gęstym pokrojem, zwisającymi przy końcach gałęziami. Pędy pokryte są kolcami i ciemnozielonymi, niedużymi liśćmi. Kwitnie w okresie letnim, na przełomie czerwca i lipca, a drobne kwiaty mają biało-kremową barwę. Co ważne, to nie kwiaty stanowią największą ozdobę, a pojawiające się późnym latem intensywnie pomarańczowe owoce. Owoce ognika stanowią zimowy pokarm dla ptaków i mogą się utrzymywać na drzewie nawet do marca, o ile wcześniej nie zostaną zjedzone.

Ognik szkarłatny świetnie sprawdzi się w przydomowym ogródku, w miejskim parku czy na skwerze, nie wymaga bowiem specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Kwitnie obficie w słonecznych miejscach i na żyznych glebach o odczynie zasadowym lub obojętnym. Dobrze poradzi sobie również w półcieniu oraz mniej obfitej w wartości odżywcze glebie.

Jest raczej rośliną sucholubną, bardzo dobrze radzi sobie w okresach suszy. Umiarkowanie dobrze znosi zimy. W trakcie mroźnych miesięcy liście ognika opadają, a w wariancie optymistycznym — brązowieją. Wiosną ognik ponownie zazielenia się.

Roślina posiada wysoką tolerancję na zanieczyszczenia powietrza.

Ognik szkarłatny jest stosunkowo łatwy w uprawie, jednak warto mieć uwadze kilka kwestii. Przede wszystkim ognik nie przepada za zbyt częstym przesadzaniem go z miejsca na miejsce.

Drugą kwestią jest przycinanie. Z reguły przeprowadza się je w marcu. Usuwa się wówczas obumarłe, przemarznięte lub zdeformowane pędy. W przypadku formowania ognika przycinanie odbywa się dwa razy w roku — w czerwcu (po kwitnieniu) i w sierpniu.

Ciekawostka! Ognik szkarłatny jest rośliną miododajną, stanowi częste miejsce spotkań owadów zapylających. Posiadanie ognika w swoim ogródku przyczynia się do dbania o naszą planetę.

Niestety ognik szkarłatny jest podatny na choroby i szkodniki. Dość częstym problemem jest parch, który początkowo objawia się plamami na liściach. Z czasem na pędach rośliny pojawiają się uszkodzenia i zgrubienia, z kolei owoce ciemnieją, po czym opadają. Ognik szkarłatny może też paść ofiarą zarazy ogniowej, która atakuje wszystkie nadziemne części rośliny. Wśród szkodników największe zagrożenie stanowią mszyce.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 2-3m
• Pokrój: wzniesiony, przewisający
• Termin kwitnienia: kwiecień, maj
• Zimozielona: tak
• Roślina ozdobna z: owoce